Live, Recensies

Isaac Gracie @ Ancienne Belgique (AB): Gracieuze intimiteit

Begin april bracht Isaac Gracie zijn debuutalbum uit. Reden te meer voor de singer-songwriter om op Europese tournee te gaan. De jongeman uit Londen is er nog maar vierentwintig, maar het lijkt alsof alle wegen open liggen om een mooie carrière te krijgen. Hij speelde eerder al in het voorprogramma van Angus & Julia Stone in Vorst Nationaal, maar dit keer deed hij het helemaal alleen in de AB Club. Samen met twee bandleden kregen we een erg dynamische set voorgeschoteld waarin hij alle facetten van zijn muziek naar voor bracht. Emoties, kracht en vooral breekbaarheid.

EMY, derde bij Humo’s Rock Rally, mocht de avond op gang trekken. Vorige week nog bracht ze haar debuut-EP uit die wij wel konden appreciëren. Live ging het haar iets minder voor de wind. Was het de stress, de vermoeidheid of de onzekerheid? We weten het nog steeds niet zeker, maar muzikaal werden er veel foutjes gemaakt door EMY. Alleen in de AB Club een halfuur vullen met muziek is niet zo gemakkelijk bleek dus. Het begon onzeker, maar daarna hoorden we toch heel veel goeie dingen die het potentieel van de singer-songwriter bevestigen, maar naar het einde toe slopen de foutjes er terug in. Ondanks de foutjes wist ze toch iedereen stil te krijgen en hing iedereen aan haar lippen. Haar muziek is bij momenten erg soulvol en soms zelfs uptempo, maar het heeft net de nodige portie rust om divers genoeg te klinken en te kunnen blijven boeien. Benieuwd naar meer EMY met meer ervaring dus, nu was het voor haar nog ietsje te vroeg.

Het begon heel mysterieus met “All-In My Mind”. De jongeman betoverde meteen het publiek met alleen zijn stem. Daarna viel de band in en was iedereen plots verkocht. Je hing aan zijn lippen, ook al waren die niet echt zichtbaar door zijn lange lokken, en ging er niet meer van af tot het einde van de show. Dat lange haar was een deel van de show, want Gracie had er duidelijk ook last van. Tussen ieder nummer door moest hij het weer goed leggen. Voor ons maakt het allemaal niet zo veel uit, want het is de muziek die uiteindelijk primeert en die was uitmuntend. De outro van “All-In My Mind” bijvoorbeeld was zo hoopvol dat we spontaan tranen van geluk kregen.

Gracie had drie gitaren mee en die werden bijna nummer na nummer gewisseld. Tempo kon dit niet uit de set halen, want dit zat er nooit in. Het zorgde er wel voor dat we de persoon achter de artiest leerden kennen. Gracie vertelde zo nu en dan eens iets en hiermee kon hij wel de sympathie van het publiek tot zich rekenen. Hij vertelde al eens een mopje over zijn roadie, liet al eens een anekdote over zijn eerste concert passeren of stelde de band voor. Alles droeg mee aan de persoon die Gracie is, en dat is duidelijk iemand die van vele markten thuis is.

Naast de zachte en breekbare songs met een epische outro, heeft Gracie nog heel wat anders in zijn arsenaal. Dankzij de hulp van zijn bandleden krijgen zijn songs altijd een extra dimensie. Hierdoor krijgen we dankzij een extra stem, wat drums of een bas meer body in de akoestische songs die Gracie origineel opnam. Denk maar aan “Terrified” dat live zoveel sterker overkwam door deze extra instrumenten. Meer gevoel en bijgevolg ook meer emoties. Toch is het niet allemaal kommer en kwel in de muziek van Gracie. “Telescope” bijvoorbeeld stond perfect gepland in de set, want na heel wat tragere nummers zorgde dit strak en uptempo nummertje voor een feel good moment in de set.

Zo zit de set van Gracie ook goed in elkaar. Het gaat van traag naar snel en van hevig naar kalm. Beste voorbeeld hiervan is misschien wel “The Death Of You & I”. Het nummer heeft een licht jazzy sfeertje, maar kan wel exploderen waardoor het extreem furieus overkwam. Iets wat je helemaal niet verwacht als je voorgaande nummers al hoorde. Verder heeft Gracie ook zijn eigen Brit pop song in de vorm van “Running On Empty” en sloot hij af met een desolaat gevoel. “Reverie” is zo’n prachtig nummer, dat we even schrik hadden dat het live wat minder ging zijn. Niets was weliswaar minder waar en Gracie zette het nummer intiem in om daarna langzaam maar zeker tot een epische climax te komen samen met de band. De climax ook van de set die hiermee op zijn eind kwam.

Gracie kwam nog terug om drie nummers te spelen, helemaal alleen. Deze back to basic aanpak werkte wel want zo kon het publiek ook eens vragen wat ze wilden. Ze kregen “Burn My Clothes, Burn My Crown” en “When You Go” wat de fragiele sfeer, het timbre in de stem van Gracie en vooral zijn vibraties centraal stelde. Met “Last Words” ging hij er uit en eindigde hij met dat waarmee het allemaal begon. Gracie wist ons te ontroeren, te laten lachen en tegelijk ook hoopvol naar huis te sturen. Hoop voor onszelf, maar evenzeer hoopvol voor zijn carrière. Die zou wel eens een serieuze boost mogen krijgen. Hopelijk komt dat na zijn set deze zomer op Rock Werchter.

Setlist:

All-In My Mind
That Was Then
Terrified
All The Burning Lovers
Love Ain’t Always So Good
Telescope
One Night
Silhouettes Of You
Hollow Crown
Death of You & I
Running On Empty
Reverie

Burn My Clothes, Burn My Crown
When You Go
Last Words

Alle foto’s vind je hier.

19 mei 2018

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief