Live, Recensies

Elder @ Ancienne Belgique (AB): Als een meteoor

Vorig jaar bracht Elder het geweldige Reflections Of A Floating World uit. Het vierde album van de band zette de groep meteen nog meer op de kaart van de psychedelische stonerliefhebber. Dat was ook te zien aan de AB Club, die heel lang op voorhand al uitverkocht was. De band bracht er zeven nummers en stuk voor stuk toonden ze waarom we Elder met stip mogen aanduiden als de nieuwe vaandeldragers in dit genre. Ze weten hoe ze het divers, met de nodige overtuiging en vooral doordacht moeten brengen, zo bleek in de Ancienne Belgique.

Openen mocht King Buffalo. Een beetje in dezelfde lijn als Elder, zij het iets minder ruig. Ze laten vooral de sfeer spreken en hierdoor is het in begin heel rustig om mee te beginnen. Eerst twee gitaristen die een soort van desolate sfeer laten voelen om daarna met de drummer toch ‘all the way’ te gaan. Het blijkt wel te werken die opbouw, want hoe langer ze spelen, hoe beter de show begint te klinken. Als ze hun riffs volledig opensmijten, dan voel je dit toch door je lichaam trillen, maar het is vooral de leuke wisselwerking tussen heel rustig en heel luid die hier een rol speelt. Perfecte opener voor Elder wat ons betreft.

Iets meer dan tien minuten later staat Elder al op het podium te schijnen. Ze halen hun gitaren boven, doven de lichten en gaan meteen van start. De gitarist zet meteen de toon van “Sanctuary” door hem helemaal alleen in te leiden waarna de rest van de band invalt en een zompig geluid ontstaat. Meteen is iedereen mee met het verhaal dat de band hier wil vertellen. Een post-apocalyptisch verhaal waarbij een virus op zoek is naar de laatste overlevers om die van de kaart de vegen.

De show is vooral gebouwd op strakke riffs (en we kunnen verzekeren, strakker dan dit krijg je ze tegenwoordig niet) en een heel grootse sound, maar het zijn  de visuals die er uit springen. Die zijn al van bij het begin wonderbaarlijk. Soms zien we een cirkel die een soort van trippy achtergrond toont, en andere keren krijgen we ook een soort van berglandschap die de hele wereld rondreist. De visuals versterken de show zeker weten. Ze bewegen mee op de melodie en wanneer de muziek sneller gaat, dan krijgen we ook veel chaotischere en onhoudbare visuals. Het plaatje klopt bij Elder en over alles is nagedacht.

Als we dan toch één kritisch puntje moeten zeggen, laat het dan de stem van de frontman zijn. Hoewel deze vooral bijzaak is (de opbouw is vijf minuten riffs, twintig seconden vocals en terug vijf minuten riffs), komt hij soms niet goed over in het geheel aan gitaren en drums dat we hier op ons bord krijgen. Bij dit soort genres is het soms moeilijk om niet in herhaling te vallen. Bij Elder gebeurt dit allerminst. Hoewel ze nummers van boven de tien minuten brengen, heeft iedere song zoveel dynamiek in zich dat het lijkt alsof het vijf songs in één zijn. De ene keer krijgen we zware metal, de andere keer dromerige psychedelica en altijd wat stonerinvloeden, het zit er allemaal in. Die dynamische sfeer zorgt er voor dat ieder nummer blijft boeien en de show nooit verveelt.

Bij Elder is de natuur een heel belangrijk element voor hun muziek. Dat merk je vooral aan de visuals, maar ook de sfeer in de muziek kan je zo op natuur plakken. Zo zien we bij de stevige uitspattingen een zon exploderen, en we zouden dit nog geloven ook. In de zaal vliegen de haren in het rond en de muziek komt zo hard aan dat het wel dingen moet kapot maken. Een mythisch natuurlijk spektakel, is hierbij vanzelfsprekend. Wij zouden dit bijvoorbeeld al snel associëren met de inslag van een meteoor. Je voelt hem aankomen in de opbouw van de songs, en terwijl hij dichter komt, gaan de gitaren sneller. Bij inslag voel je dan de riffs door merg en been gaan om uiteindelijk onbehulpzaam achter te blijven.

Toch helpt Elder ons af en toe wel en dat met de nodige melodie in de songs. Het valt ook op dat de nieuwe nummers veel melodieuzer in elkaar zitten dan de oudere songs. Hoewel die ook uitmuntend in de set passen, lijken die melodieuze songs nog sterker bij te blijven. Het is vooral door de interactie van gitaar, drums en bas dat er de nodige diversiteit ontstaat. Bij Elder hoor je details, hoor je een constant geluid en toch overal van die kleine aanpassingen die constant voor verrassingen blijven zorgen. Denk aan tempowisselingen, onverwachte pauzes die meteen worden onderbroken en gewoon een plotse implosie van fuzzy sounds. Dit alles zorgt er voor dat de luisteraar altijd boeiend blijft luisteren.

Elder bracht gisteren zeven songs mee naar de Ancienne Belgique en speelden een goed uur en een half. Saai zou je denken, maar niets is minder waar. De band liet mensen headbangen, sloeg ze met verstomming en creëerde vooral een uur en een half lang wall of sounds. Een heel straf optreden van een band die wij nu alleen nog maar groter zien worden. Strakke show, goeie visuals en een perfect op elkaar ingespeelde band zorgden er voor dat fans van stoner en psychedelica duimen en vingers konden aflikken.

Alle andere foto’s vind je hier.

8 mei 2018

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief