Albums, Recensies

MGMT – Little Dark Age (★★★½): Geslaagde herontwaking

Op negen februari komt het vierde album van de Amerikaanse band MGMT uit, en wij bij de beren konden de tien nummers van Little Dark Age al eens beluisteren. Het vorige album, dat ondertussen al vier jaar oud is, was geen topper. Maar met de aankomende langspeelplaat hebben ze volgens ons alvast een schot in de roos! Hitjes zoals “Electric Feel” of “Kids” zullen er niet inzitten, maar psychedelische synths en nog tal van andere experimentele tonen zijn er in overvloed.

MGMT werd in 2002 opgericht door Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser in het Amerikaanse Connecticut. Wereldbekend werden ze in 2007 met hun album Oracular Spectacular. Sindsdien waren ze een vaste waarde binnen de indiepop en brachten hun muziek op praktisch elk groot podium of festival. Hun voorlopig laatste album verscheen in 2013. Sindsdien ging het niet zo goed met Andrew. Hij belandde van het ene writer’s block in het andere, had serieuze twijfels over zichzelf en daar bovenop werd Donald Trump verkozen als president. Maar nu lijkt het toch dat MGMT weer op het juiste spoor geraakt is. Ja, zelfs Trump zette hen aan om opnieuw muziek te maken!

De afgelopen maanden werden al drie singles de wereld ingestuurd. Geen toppers die in hitlijsten zullen staan, maar elk nummer was iets anders en alle drie werden ze vrij goed onthaald. In “Little Dark Age” klonk MGMT nog meer jaren ’80 dan anders door gebruik van synths en licht gewijzigde vocals. Deze trend werd verdergezet in “When You Die” en “Hand It Over”, en er kwamen zelfs nog meer psychedelische en experimentele geluiden aan te pas.

Soms wordt het zelfs zo psychedelisch dat je zou denken dat een plaat van Kevin Parker’s Tame Impala op ligt. Het is misschien niet helemaal wat we gewend zijn van hun, maar het gaat ze precies wel goed af. Qua sferen zijn de nummers ook erg divers. “Me and Michael” vraagt om luid meegezongen te worden, terwijl “When You’re Small”, gezongen door Goldwasser, ons doet genieten in stilte. Het volledige album is eigenlijk een soort verzameling van verschillende gevoelens en sferen, en dat klinkt best geslaagd.

Wie dus dacht dat MGMT nooit meer een toegankelijk popalbum zou maken, heeft het volledig bij het verkeerde eind. Dit album zal zowel de vaste fans als de nieuwelingen kunnen aanspreken. De mix van herkenbare pop, jaren ’80 klinkende synths en Andrew’s soms satirische woorden zorgen ervoor dat dit album eender wie kan bekoren. Het valt ook duidelijk op dat het writer’s block volledig overwonnen is. Daarbij kan nog gezegd worden dat hun muziek over het algemeen toch wat volwassener is geworden, en erg introspectief is in dit album. De afgelopen vier jaar zullen voor genoeg materiaal gezorgd hebben, dus op het einde van de rit wel het wachten waard voor de fans.

We kunnen na enkele beurten goed luisteren besluiten dat MGMT helemaal terug is. Hun stijl is allang niet meer hetzelfde, maar wij zien alvast een positieve evolutie. Grote hits zullen ze wellicht niet direct meer scoren, maar ze doelen ook niet echt op het grote publiek. Een geslaagd nieuw album dus en absoluut niet te missen op Rock Werchter op zaterdag zeven juli!

Site / Facebook / Twitter

7 februari 2018

About Author

Victor De Roeck


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief