Albums, Recensies

Sóley, Sin Fang en Örvar Smárason – Team Dreams (★★★★): Balanceren tussen melancholie en energie

Wie aan IJsland denkt, denkt meteen aan eindeloze groene landschappen met bergen, watervallen en het noorderlicht. Op de een of andere manier uit dit bijzondere natuurbeeld zich ook in de IJslandse muziek. Iedereen kent enkele grote namen zoals Björk, Sigur Rós, Ólafur Arnalds en Of Monsters and Men. Allen hebben ze een gemeenschappelijk kenmerk: ze geven uiting aan de IJslandse cultuur. Moeilijk om te definiëren en een etiket op te plakken, maar laten we besluiten dat deze muziek grensoverschrijdend is en het hart van menig man – of vrouw – sneller doet slaan. Team Dreams is ook zo’n album. Misschien wel het beste album dat we dit jaar vanuit het koude Noorden zullen horen.

Vorig jaar besloten drie IJslandse artiesten om de handen in elkaar te slaan en een gemeenschappelijk album te maken. Sóley, Sin Fang en Örvar Smárason (van Múm) besloten om iedere maand van het jaar 2017 een lied te schrijven. Ze namen telkens drie dagen de tijd om het nummer te produceren, wat enorm indrukwekkend is als je weet dat sommige artiesten jaren doen om één album uit te brengen. De individuele kunstwerkjes werden vervolgens samen gestoken in Team Dreams, waarvan de titel verwijst naar deze sterke collaboratie.

Doordat de individuele nummers telkens zeer snel gemaakt zijn, zijn ze eerder een uitdrukking van een bepaalde sfeer wat zeer typerend is voor ambientmuziek. Het album overstijgt bovendien meer dan één genre en is een mengelmoesje van electro, folk en indie. Ambient kan soms wat langdradig en moeilijk te beluisteren zijn, maar dankzij de zang van Sóley en Sin Fang wordt ervoor gezorgd dat je je focus in de muziek niet verliest. Hun stemmen klinken dan ook enorm mooi en innemend tezamen. Het album weet een specifieke balans te bewaren tussen melancholie en energie. De lijn zit ‘em vooral in het rustgevende en zweverige sfeertje die de nummers voortbrengen.

Het eerste nummer “Random Haiku Generator” symboliseert meteen dit evenwicht tussen weemoed en vitaliteit. Rustig opbouwende zang en electro exploderen naar het einde toe tot een kinetisch vuurwerk dat uit de synthesizer getoverd wordt. Eerder eenvoudige, kalme songs worden afgewisseld met krachtige nummers die eerder richting pop gaan. Zo doen nummers als “Slowly” en “Used and Confused” denken aan andere elektronische genieën zoals James Blake en SOHN. Verder bezitten nummers als “Tennis” en “Black Screen” ook stevige beats die afwisselen tussen up- en downtempo.

Variatie wordt dan weer verkregen door broze, melancholische nummers waarin de piano overheerst zoals “Love Will Leave You Cold” en “Citrus Light” waarin naar de vredige sound van de gitaar gegrepen wordt. Naar het einde toe evolueren de nummers van de laatste, winterse maanden meer en meer in de richting van straffe indie- en folknummers. Deze vibe creëert een unieke vrolijke sfeer. Dat het album je naar verschillende universa brengt, is duidelijk. Tenslotte overschrijdt Team Dreams dan ook tijd en ruimte.

Vrijdag 9 maart staan ze samen op het podium in de Trix voor wie benieuwd is hoe deze bijzonder mooie muziek live klinkt. Tickets vind je hier.

29 januari 2018

About Author

Ann-Frédérique Lorquet


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief