AlbumsRecensies

Flying Horseman – Rooms / Ruins (★★★★★): Een meesterwerk vol paradoxen

Het gebeurt niet vaak dat we zo vroeg op het jaar al meteen een sterke kandidaat hebben voor album van het jaar, yet here we are. Flying Horseman dropt twee jaar na Night is Long een meer dan waardige opvolger: Rooms / Ruins. Wat begon als enkele sessies als ‘artists in residence’ in deSingel in Antwerpen groeide al gauw uit in een tiental liveshows. Uiteindelijk werden de songs in augustus dan ook vakkundig opgenomen.

Laat je niet misleiden door de heel minimalistische cover, de deur leidt je namelijk tot een van de meest veelzijdige albums van het jaar. Flying Horseman opent deze deur met -hoe kan het ook anders- “The Key”, een hemels mooi wiegelied. Dockx zingt ‘Will you come with me tonight?’ waarna de zusjes Maieu deze boodschap met zeemzoete stem bemoedigend ondersteunen. Of die uitnodiging aan de luisteraar is gericht is niet meteen duidelijk, maar wij gaan er hoe dan ook met plezier op in.

In “Deep Earth” worden we vervolgens ondergedompeld in een sterk staaltje krautrock. Het 7 minuten durende nummer heeft naast duidelijke invloeden van Kraftwerk en Neu ook wel iets weg van “Art Of Almost” van de Amerikaanse band Wilco. Het nummer laat je achter met een paradoxaal gevoel van rusteloosheid en opluchting. De onheilspellende orgelmelodietjes en droge synthesizers zitten daar ongetwijfeld ergens voor tussen.

Wie trouwens durft te beweren dat vreemde maatsoorten zoals 13/8 niet groovy kunnen zijn heeft het grondig mis. Case in point: “Fever Room”. Drummer Alfredo Bravo haalde inspiratie  uit typische West-Afrikaanse percussie en zoekt keer op keer naar onverwachte subtiele afwijkingen, zonder daarbij het nummer te ontwrichten. De bas en elektrische gitaar proberen elk om beurt de bovenhand te krijgen en spelen nerveus tegen elkaar af terwijl ook de drums af en toe in de spotlight proberen te springen. Maar ook de lyrics verdienen een plekje in de spotlight. Dockx zingt in een observerende toon over anarchistische en apocalyptische scenario’s, die ons doen denken aan de klassieker 1984 van George Orwell.

Die dreigende toon steekt opnieuw de kop op in “Reverie”. Ondersteund door een heel minimalistisch ritme balanceert Flying Horseman gedurende een vijftal minuten tussen hemel en hel. Het paradoxale blijft zich voortzetten. Rooms? of Ruins? Tijdens “Stars” vallen we voor de eerste keer hard neer in de ruïnes. Een stuwende drumbeat duwt ons regelrecht in een auditief ravijn. Sludge en doom op een Flying Horseman album, alles kan blijkbaar. Contrast blijft de centrale rol vertolken. Na het slopende geweld in “Stars” krijgen we “Bee Season”: wellicht het liefelijkste en mooiste slaapliedje sinds “Slaap kindje, slaap”.

Na dit vleiende intermezzo krijgen we eindelijk een duidelijk licht te zien. “Bright Light” begint met een sprankeltje hoop dat uiteindelijk openbarst in een grootse euforische openbaring. De gitaarsolo op het einde verwoest alles wat nog overeind stond.

 

“Soldier”, “Private Isle” en “Killer” zijn stuk voor stuk donkere nummers die kil, maar toch ook warm klinken. De mistige tonen uit “Private Isle” vervagen na een viertal minuten, waardoor de luisteraar opnieuw even terecht komt in een chaotisch samenspel van noisey gitaren en een stuwende drum. Hierop volgt “Killer, een gejaagd en onrustwekkend nummer dat we heel toepasselijk ook als moordend kunnen omschrijven.

De plaat sluit af met het langste nummer, “Ruins”. Een 10 minuten durende introspectieve trip die door de hypnotiserende riff een gelijkaardig effect overbrengt zoals bij The Disintegration Loops van William Basinsky (op een goeie manier wel te verstaan). Een uur van deze track graag! Met Rooms / Ruins bewijst Flying Horseman voor de zoveelste maal dat ze tot een van de beste bands van ons land behoren, ondanks hun relatief klein bereik in het buitenland.

Vanaf maart kunt u Flying Horseman opnieuw bezichtigen op hun tour in Antwerpen, Gent, Leuven, Hasselt, Brugge en Brussel. Rooms / Ruins van Flying Horseman verschijnt op vrijdag 26 januari via Unday Records.

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Sobertrist – Compromise (★★★★): Muzikaal liefdeskind van Jeff Buckley, Radiohead en Flying Horseman

Sobertrist timmert al enkele jaren aan de weg. Met Compromise brengt de groep een eerste selectie muziek uit. De muziek als conventionele…
2020FeaturesInstagramUitgelicht

De 25 beste Belgische albums van 2020

Het was een vreemd jaar, 2020. Heel wat concerten gingen in rook op, festivals konden niet doorgaan en muziek werd uitgesteld. Toch…
LiveRecensies

Unday Label Night @ OLT Rivierenhof: Bezwerende en eclectische tonen betoveren de arena

Eind juli legde de Provincie Antwerpen nog alle evenementen in stad Antwerpen stil tot eind augustus. Vele concerten rond het concept ‘Take…

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.