LiveRecensies

The Kooks @ Vorst Nationaal: gekneld aan de top van de hitparade

Als er ooit een enquête wordt gestart om Vorst Nationaal te veranderen in een binnenspeeltuin, tekenen we met veel plezier. De zaal mankeert de gezelligheid van de Botanique of het gedisputeerde Cirque Royal, mist de clubby sfeer van de AB en komt niet eens in de buurt van de degelijkheid van het Sportpaleis of diens kleinere buur, Lotto Arena. Mensen vallen er flauw door de hitte en het schelle geluid gaat vaak alle kanten uit. Het gaat de problemen in Brussel niet oplossen maar toch, de fik erin. Geen makkelijke klus dus voor The Kooks, momenteel op tour ter promotie van hun album The Best of … So Far, om in dit gedrocht een blijvende indruk te maken.

De NMBS is een noodzakelijke kameraad van menig concertganger. Helaas -zoals vrienden wel vaker zijn- is ze vaak teleurstellend te laat. Hierdoor horen we van het Ierse voorprogramma The Academic jammer genoeg alleen het slotakkoord. In de foyer en wandelgangen van Vorst is het voorlopig opvallend kalm maar dat verandert snel wanneer Luke Pritchard en de zijnen onder verheven allure het podium komen opgewandeld voor een best of show. The Kooks vliegt anderhalf uur lang door de hitparades van de Britpop, met ups and downs, maar aan een constante en ongeziene kruissnelheid.

Openen doet de band uit Brighton met “Eddie’s Gun”, waarop de voorste rijen al gretig de lucht inspringen. The Kooks raast door hits “Sofa Song” en “You Don’t Love Me”. De vierkoppige band pakt uit met hetzelfde recept als eerder dit jaar, toen in een uitverkochte AB: een menu vol pittige hits. Pritchard is een brok energie en hoewel enthousiasme vaak aanstekelijk werkt, wijkt de nonchalante frontman te hard van de zangmelodie af om de zaal meteen te laten ontploffen. Pritchard maant het tribune volk aan om recht te staan en hun dansschoenen aan te trekken. “Ooh La”, wordt dan ook enthousiast in koor meegebruld. De show is definitief vertrokken. Lift-off.

back to the teenage era @thekooksmusic

Een bericht gedeeld door Chi-city (@drieshiroux) op

Het middenplein is tot de rand gevuld, de tribunes vertonen enkele ongemakkelijke gaten en de balkonplaatsen zijn voor de gelegenheid met zwarte doeken afgedekt. Brit pop is een graag gezien genre bij de Belg maar de krullige haardossen slagen er met hun ‘Best Of’ tour niet in Vorst tot de nok te vullen (het eerder voorziene Cirque Royal was echter wel uitverkocht). Op zich verrast dat niet. The Kooks is een hitmachine, een ideale laatavond tent-band op de betere zomerfestivals maar in hun eigen zaalshows vallen ze wat door de mand. The Kooks  leveren namelijk met hun vele hits een knalfuif van formaat af. Op muzikaal vlak bieden ze echter weinig inspiratie, vernieuwing en voldoening, maar dat is ook niet het doel van een best of show. De band houdt vast aan de drie-minuten popstructuur, een zeldzame gitaar-outro van Hugh Harris is zowat de enige variatie de band brengt. Op artistiek vlak is het uitbrengen van een best of plaat een vreemde keuze en alleen te verwachten bij bands die door gebekvecht, ouderdom of gebrek aan goesting de spreekwoordelijke handdoek in de ring gooiden. Economisch is het wel interessant. En toegegeven, waarom ook niet de hits die iedereen wilt horen, ten volle uitbuiten?

Naast hun aangename en typische sound en het afwerken van de hits hebben de Britse lads weinig te vertellen. Pritchard’s gebanter is vaak knullig, vrijwel elk nummer wordt aan elkaar gelijmd met een opzwepende ‘how are you feeling?’. De show put met songs als onder andere “She Moves In Her Own Way” en “Matchbox” vooral uit Inside In/Inside Out, het debuut uit 2006. Ook “Sway”, “Always Where I Need To Be” en “Shine On”, de betere tracks van het in 2008 uitgebrachte Konk passeren de revue. Van Junk Of The Heart, het album uit 2011, werkt The Kooks braaf “Is it Me” en net voor de bisrondes ook “Junk Of The Heart (Happy)” af. 2014 leverde hun voorlopig laatste studioalbum af, Listen. Onder andere “Down” en “Westside” worden door The Kooks vakkundig door de boxen gejaagd. De intro van “Bad Habit” wordt op aanvoeren van Pritchard maar al te graag door het publiek ingezet. The Best of … So Far bevat naast de gangbare hits ook twee nieuwe nummers: het eerder slappe “Broken Vow” en het simpele maar opzwepende “Be Who You Are”, dat live voor een voorzichtige explosie zorgt.

Na een dik uur gaat de band de coulissen in. Een uitgelaten Vorst juicht een eenzame Pritchard terug de planken op waarna het langverwachte “Seaside” wordt ingezet. Aanstekers verliezen het van de ongezellige smartphone-zaklampen, koppels kruipen weer iets dichter bij elkaar en het publiek overstemt Pritchard net niet. Voor “Naive”, het te voorspellen slotstuk van de show, wordt ingezet, draaft de band ook nog op voor het dansbare “Around Town”. Verrassend genoeg zet The Kooks “See The World” en “Do You Wanna” niet op het menu en na een turbulente vlucht van anderhalf uur is een nog niet uitgedanst Vorst dan ook genoodzaakt te landen. The Kooks verlaten het podium in dankbaarheid en met een Brits-arrogante nederigheid. Wij verlaten Vorst met een hits-verzadiging, een honger naar muzikale inspiratie maar vooral met pijn in de voeten en een schaamteloze hese stem.

Related posts
AlbumsFeatured albumsRecensies

The Kooks - 10 Tracks to Echo in the Dark (★★★): Meer pop dan indierock

Al meer dan een decennia lang is The Kooks een gevestigde waarde in de indierockwereld. De Britten veroverden in 2006 ons hart…
InstagramLiveRecensies

Jack White @ Vorst Nationaal: Blauw en rauw

Het concert van Jack White in Vorst Nationaal had wat moeite met de ticketverkoop. Eerst waren de tickets voor een erg hoge…
InstagramLiveRecensies

Gojira @ Vorst Nationaal: Een overweldigende platwals

Op 5 juli lieten we ons aanhoudend omverblazen in Brussel. Vooreerst liet de ingewikkelde treinrit ons zweten, alsook de drukte voor het…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.