Albums, Recensies

The Van Jets – Future Primitives (★★★½): griezelig goed

Futuristische primitievelingen, een holbewoner met een smartphone of een oermens die zich verwarmt aan een VR-kampvuur. Of bedoelde The Van Jets iets totaal anders met de titel van hun nieuwe plaat? De vijfde LP van België’s meest standvastige rockband is er één vol chaotische gitaren, vreemde teksten en wilde geluiden. Zoals we dat van hen gewend zijn. Dit keer met een griezelig kantje, perfect in de aanloop naar Halloween.

The Van Jets zijn al enige tijd een vaste waarde in de Vlaamse muziekwereld. In 2004 won de band Humo’s Rock Rally en sindsdien is elke plaat die verschijnt meteen een voltreffer. Net als de vorige Welcome to Strange Paradise is Future Primitives opnieuw gebaseerd op een boek. Het maakt dat die twee platen net dat tikkeltje extra hebben ten opzichte van de drie voorgangers. Johannes noemde deze plaat eerder al de prequel op hun vorige album. Daar heetten ze luisteraars welkom in Strange Paradise. De verzameling beestige songs op Future Primitives gaat vooraf aan die hemelvaart.

Op de singles van Future Primitives was al te horen dat The Van Jets nog steeds van luide gitaren houden. “Boy To Beastie” klinkt beestig vuil met gekrijs op de achtergrond en wilde teksten. Maar ook opener “21st Century Boy” is er eentje om het beest in jezelf op los te laten. “New Droogs” is tekstueel even gewaagd en zwoel, maar daar zijn de gitaren ingeruild voor een circus-achtig orgel dat heel de plaat in een spooky licht zet. In de strofes omschrijft Johannes zijn nieuwe kameraden met een Gorillaz-achtig effect op z’n stem. Dat doet hij ook in “Too Many Smokes” dat met zijn hypnotiserende gitaarsolo ook iets wegheeft van Bowie. De boys van het begin van het album zitten al aan te veel drank en ‘smokes’ in een funhouse dat meer en meer op een spookhuis begint te lijken.

Future Primitives telt maar tien nummers en net over de helft maakt “Ready Made Wild Life” een duidelijke scheiding met de vorige vijf. De kiddo’s die zich wat misdroegen, gaan nu volledig los. Verschaeve liet zijn fantasie de vrije loop om er een apocalyptisch verhaal in te steken over primitieve beesten met onstuimige drums. Ook “Fiction vs. Fiction” gaat over het einde der tijden: ‘Forwards going backwards, good guys gone bad, turning AD into BC’ klinkt het aanstekelijke refrein. Die toekomst ziet er dus niet rooskleurig uit. “Rewild” is dan weer de lokroep om terug losbandig te worden, zonder ‘ready made blurs’, in de vorm van half mens half kat. De enge fluit in het begin ebt gelukkig snel weg om een typische The Van Jets-intro te brengen met wat gekreun van Johannes.

The Van Jets stoppen enorm veel humor in hun albums, en op Future Primitives springt “Bang!” er op die manier meters bovenuit. Het vraag en antwoord met de Franse vrouw die in gebroken Engels zegt ‘The only bank is to sit on’ en het ritme waarop perfect gemarcheerd zou kunnen worden, maken dat de boodschap van het nummer wat verloren gaat. De onbekende vrouwenstem keert bovendien terug in het vervreemdende “Business” dat ze volledig voor haar rekening neemt. De spooky geluiden tussendoor en het circusorgeltje doen de afsluiter enorm eng klinken. Het feit dat we tegen dan ook Johannes volledig kwijt zijn, is een domper op de futuristische feestvreugde.

Op hun vijfde album klinken The Van Jets luid en chaotisch, zoals altijd doen. Toch hebben ze het met Future Primitives extra experimenteel aangepakt. Verhalen over de apocalyptische toekomst op weg naar een Strange Paradise worden met vette solo’s en enge melodietjes gebracht. Ideaal om op te leggen op de vooravond van Halloween.

26 oktober 2017

About Author

Emma Vierbergen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter