LiveRecensies

Mitski @ Botanique (Rotonde): Luchthappend prinsesje op hakken

Begeerlijke teksten als “I don’t smoke except for when I’m missing you, to remember your mouth, how it tasted true” en “If I could, I’d be your little spoon” in een indie-noise pop jasje. Hiermee dreunde de frêle Japo-Amerikaanse Mitski Miyawaki zichzelf de afgelopen jaren naar de top van het hipstersegment. We waren benieuwd of ze na een halve zonsomwenteling ons meer ging kunnen overtuigen, dan toen in de AB Club.

De visuele mix van een tweetal breiende huisvrouwen en puberzonen met The Subways op hun aftandse iPod nano, Personal Best genaamd, kreeg de eer de Rotonde in gang te tollen. Geen naald en draad hier, maar wel ruw gitaarlawaai. Potige nummers die, op “Love is on Your Side” na, geen blijvende indruk nalieten. Het type huisvaderrock dat hoogstwaarschijnlijk zijn weg zal vinden naar diens midlife crisis.

In de tijdspanne die beide acts onderbrak, merkten we op dat het Mitski-publiek best wel gevarieerd was. Een bonte mix van feministische anarchistes, hippe totebag-jongens en de vleeswordingen van de gemiddelde Spotify premium-gebruiker stonden zusterlijk naast elkaar.

https://www.instagram.com/p/BRMG7onBpbu/?tagged=mitski&hl=nl

Miyawaki liet er, met haar uit de kluiten gewassen basgitaar in de armen, niet veel gras over groeien. Geruggesteund door haar schuchtere gitarist en driftige drummer werd de set afgetrapt.

De vocale zelfzekerheid die we op haar platen konden opdiepen, viel nergens te bespeuren tijdens “Dan the Dancer”, “Once More to See You” en “Francis Forever”. Haar stem verviel als een Japanse kersenbloesem in een tyfoon van overstemmend instrumentalisme. “I Don’t Smoke” bood ons een eerste kans om een connectie te maken tussen wat we te horen kregen op plaat en te horen kregen voor onze neus. Een broos gevoel van kwetsbaarheid sloeg ons meermaals in de nek toen ze de rake zin “So if you need to be mean, be mean to me” de zaal instuwde.

Ondanks dat “First Love” en “Losing Dogs” instrumentaal duchtig aangedikt werden, dommelden we opnieuw wat in. Helaas hadden we niet het gevoel tegenover een bejubelde, nagenoeg gekroonde indie-kroonprinses te staan, maar wel een flauw afkooksel ervan. De moeilijke evenwichtsoefening tussen de kwetsbare, bloedeerlijke teksten en haar instrumentale begeleiding vonden met “Townie” en “Thursday Girl” eindelijk een moment van balans. Het daaropvolgende nummer van de Azikaanse indieprinses “Your Best American Girl” werd, naast een uitbundige reactie van het publiek ook bedankt met een rondslingerende, beschilderde bustehouder. We schatten een kleine B-of-C-cup. Het concert had spreekwoordelijk ook minder om het lijf dan we voordien op gehoopt hadden.

Met “I Want You” liet Mitski ons een iets gedateerdere kant van haar oeuvre horen, maar het was toch vooral “Drunk Walk Home” dat voor een definitieve kentering in de set leek te gaan zorgen. Met een gebrulde “fuck you and your money” maakte ze ons duidelijk waar het haar alleszins niet om te doen was.

https://www.instagram.com/p/BRMR5EaA0VL/?taken-by=tijsdelacroix

Aangezien Mitski haar oudere, bedroomwritten, nummers liever alleen brengt, zond ze na “I Will” en “Happy” haar equipe het podium af. Net zoals een half jaar terug bleek ook deze keuze de juiste. Vanaf het moment dat ze er alleen voor stond, fileerde ze eigenhandig haar ziel en legde in tussentijd met “A Burning Hill” ook haar vocale kwaliteiten bloot. De simpliciteit waarmee haar ervaringen en hersenspinsels zich vertaalden naar tekstuele schoonheid, vond ook op basis van muzikale begeleiding zijn partner. Ze begeleidde zichzelf op gitaar namelijk met niet veel meer dan simpele barré-akkoorden. Deze stevige onderstroom bleek meer dan voldoende om de nummers voort te stuwen. Met gouwe ouwe “Class of 2013”, “Last Words of a Shooting Star” en “Fireworks” voltrok ze het opgebouwde beeld omtrent haar artistiek figuur. Wat schrijven van pragmatische songteksten betreft, behoort ze tot het kruim van de sector. Met de naaldhakken over de sloot kon haar slotsalvo ons overtuigen van het potentieel dat ze nog steeds in zich heeft.

Botanique heeft de komende weken nog een heleboel moois in petto. Zo komen ondermeer Pinegrove en een pak ander lekkers de zalen bestormen. Voor meer info en tickets klik je gewoon hier eens door.

Mitski haar socials:

Site / FacebookTwitter / Instagram

 


Setlist:

  1. Dan the Dancer
  2. Once More to See You
  3. Francis Forever
  4. I Don’t Smoke
  5. First Love
  6. Losing Dogs
  7. Townie
  8. Thursday Girl
  9. Your Best American Girl
  10. I Want You
  11. Drunk Walk Home
  12. I Will
  13. Happy
  14. A Burning Hill
  15. Class of 2013
  16. Last Words of a Shooting Star
  17. Fireworks
135 posts

About author
Managet en boekt als OENGER, is Cultuurmanager vermomd als IT-ambtenaar.
Articles
Related posts
LiveRecensies

Crawlers @ Botanique (Witloof Bar): Kruipen naar de top

Crawlers is al een tijdje aan een flinke opmars bezig. De jonge band uit Liverpool begon midden in de coronapandemie potten te…
LiveRecensies

Widowspeak @ Botanique (Rotonde): Exuberant in intimiteit

Widowspeak is een Amerikaanse band die al sinds 2010 bezig is met het maken van mooie muziek. De laatste keer dat de…
LiveRecensies

CMAT @ Botanique (Witloof Bar): Yee-hah!

Country grootmaken in Europa, dat is het doel van CMAT. De ravissante Ierse heeft in elk geval alle troeven in de hand…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.