Features

De Spaanstalige selectie van Dansende Beren

Bij Spaanse muziek denkt iedereen ongetwijfeld aan die catchy reggaeton en cumbia deuntjes van de zomer of aan de iets traditionelere flamenco, salsa en tango liedjes. Maar tussen deze twee uitersten zit nog een heel spectrum dat vaak in niet-Spaanstalige landen onbeluisterd blijft. Tijd om daar wat verandering in te brengen en dus presenteren wij jullie 5 uur luisterplezier van verschillende Spaanstalige artiesten, zowel Spanje als Zuid- en Centraal-Amerika zijn gerepresenteerd. Om niet helemaal in de lijst te verdwalen, hebben wij een kleine gids voorzien.

Binnen Zuid-Amerika is hip-hop een erg populair genre en wordt ook erg vaak gebruikt om politieke boodschappen over te brengen. Ondanks dat het continent sterk door machismo gemarkeerd wordt en vrouwen binnen de hip-hopwereld vaak gemarginaliseerd worden, zijn er verschillende vrouwelijke hip-hoppers in de lijst terug te vinden. Ana Tijoux, Audrey Nix, Danay Suarez en Rebeca Lane zijn zo enkele voorbeelden. Deze laatste is afkomstig uit Guatemala, een land dat niet opschrikt van de zoveelste femicide en jaarlijks zo’n 56 000 rapporten van geweld tegen vrouwen te verwerken krijgt. In haar lied “Poesía Venenosa” vertelt ze langs verschillende metaforen hoe moeilijk het is voor vrouwen in Guatemala om gehoord te worden.

Met o.a. Alvaro Diaz, Rapusklei en Fuete Billete zijn ook de mannelijke hip-hoppers vertegenwoordigd. Fuete Billete behoort bovendien bij het Mexicaanse label N.A.A.F.I (No Ambition And Fuck-all Interest), dat de Mexicaanse party scene stevig aan het veranderen is. Wat begon als een feestproject om minder gehoorde genres een platform te bieden en no-nonsense feestjes te organiseren, groeide uit tot een baanbrekend record label.

Maar om écht de Zuid-Amerikaanse spirit te begrijpen, moet je naar “Latinoamérica” luisteren van het hip-hopensemble Calle 13, afkomstig uit Puerto Rico maar gegeerd over heel Zuid-Amerika. Het lied wordt door velen beschouwd als een manifest tegen de armoede en de Zuid-Amerikaanse identiteit waarbij vooral net op de diversiteit van het continent wordt gewezen.

Barcelona kent naast heerlijke tapas en mooie architectuur ook een belangrijke muzikale scene. El Guincho bijvoorbeeld is een duo ontstaan op de Canarische eilanden maar nu gesetteld in Barcelona dat al enkele jaren furore maakt in Spanje met hun catchy elektropop. John Talabot is een dj die ondertussen al over heel de wereld faam maakte. Hij werd in 2010 bekend met zijn house meets disco en wordt ondertussen al gelinkt aan artiesten als Jamie XX. Hidrogenesse is een indiepop duo met eveneens elektro invloeden dat sinds de jaren ’90 een vaste waarde binnen de Spaanse muziekindustrie is geworden.

De elektro scene in Zuid-Amerika won de voorbije jaren al aan populariteit met dank aan artiesten zoals de Chileens-Amerikaanse Nicolas Jaar en zijn experimentele house. Maar in de lijst zal je ook artiesten vinden als Nicola Cruz en Tremor die een succesvolle mix creëren tussen cumbia en elektro. Zo ook het Colombiaanse Ondotrópico, een project van de Brit Will Holand (ook gekend als Quantic) en cumbia experimentalist Mario Galeano. Er is ook de Chileense dj Danieto die iets dichter bij het genre van Nicolaas Jaar leunt en die in 2002 al het album Skipsapiens uitbracht bij het Belgische label U-Cover. Maar er zijn ook vrouwelijke dj’s aanwezig in de lijst zoals Valesuchi en Maribel Tafur, met een iets minimalere aanpak.

Dan heb je nog Maria Usbeck, die vorig jaar haar eerste Spaanstalig album Amparo uitbracht (dat mee geproducet werd door Chairlift’s Caroline Polachek). In dit album mixt ze harmonieuze pop met traditionele geluiden zoals de quena fluit en de harp.

Ook zeker de moeite zijn Buscabulla, een duo uit Puerto Rico/Brooklyn die dit jaar hun EP II uitbracht met chillwave sounds doorspekt met tropische invloeden, en Helado Negro met zijn melodieuze indiepop. En vooral de samenwerking: “Frío” niet vergeten.

Verder ga je ook nog traditionelere genres tegenkomen zoals de Cubaanse jazz van Afrocubism, soft rock van Zoé, zoete pop van Bomba Estéreo, indie van Julio y Agosto, punkrock van Odio Paris. Maar geef de rest van de lijst zeker ook een kans, stuk voor stuk Spaanse pareltjes die zeker het ontdekken waard zijn.

Related posts
InstagramLiveRecensies

Primavera Sound Barcelona 2022 (Weekend 1): Emotionele rollercoaster

Zoals bij ieder festival deze zomer was het ook bij Primavera Sound twee jaar geleden dat ze nog eens van jetje konden…
AlbumsFeatured albumsRecensies

Darkside (Nicolas Jaar & Dave Harrington) – Spiral (★★★★): Van de rave naar het filmhuis

We kunnen ons niet precies herinneren hoe het liefdesverhaal precies begon; was het de inclusie van “Variations” in een door Foals gecureerde…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Darkside (Nicolas Jaar & Dave Harrington) – “Liberty Bell”

We naderen de laatste week van 2020, een jaar dat een nieuwe dimensie aan de term annus horribilis lijkt te hebben gegeven, maar 2021…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.