De nieuwe song van Dan Owen heeft alles wat een succesvolle ballad nodig heeft. Een melodramatische pianomelodie en een ietwat hese stem. De manier waarop hij met zijn unieke, rauwe stem de woordenstroom op de luisteraar afvuurt, laat niemand onberoerd. Owen kan zich dankbaar aansluiten bij hedendaagse artiesten als Florence + the Machine en George Ezra.
Hij vertelt het verhaal van een vriend die zich in een gewelddadige relatie bevindt. Dat doet hij door muziek in zijn puurste vorm te gebruiken. Met niet veel meer dan een pianomelodie voert hij de luisteraar mee in de gedachtengang van die persoon. Ook hier slaat hij alweer de nagel op de kop door de enigszins rationale als emotionele kant van de situatie in de verf te zetten.
De doorleefde stem van Owen klinkt zo oprecht dat het je doet zweren dat hij zelf verschrikkelijke tijden heeft meegemaakt. Hoewel hij maar 23 lentes telt, klinkt hij als een oude wijze man. We mogen echter niet vergeten dat Owen gevochten heeft voor zijn plekje in de spotlights. Toen hij na een ongeluk zijn dieptezicht verloor, en daarmee zijn carrière in het maken van gitaren kon vergeten, besloot Owen zijn professionele carrière als muzikant in te zetten. Hij reisde naar bijna iedere stad binnen de twee uur van zijn thuis en trad op die plaatsen op. Al snel boekte hij 150 à 200 concerten in een jaar. Hij werkte hard en het resultaat mag zeker gehoord worden.
Hij vertelde al eerder dat hij graag allerhande verhalen verzamelt, zodat hij later de man in de hoek van de kroeg kan zijn die verhalen vertelt die niemand gelooft. Als dat betekent dat hij deze ook allemaal omzet in muzikale meesterwerken als deze, houden we hem zeker niet tegen.
Facebook / Website / Twitter / YouTube
