Live, Recensies

Weaves @ La Péniche: Een orkaan met een dieselmotor

Weaves

Een zangeres met weelderige krullen, gigantische schoenzolen en een zomers kleed, in niets lijkt dit een frontvrouw met een klok van een stem. In een andere wereld kon de dame een soulvrouw zoals Sharon Jones vervangen, nu maakt ze stevige punk waarbij vernieling centraal staat. Live begon het erg rustig maar wanneer de band echt in hun element geraakte, spatte de energie er vanaf. De band smeet zich volledig en amuseerde zich kostelijk. Het plezier straalde af op het publiek dat op het einde van het concert helemaal weg was van deze sympathieke lawaaimakers.

Weaves is een band uit Toronto die het midden houdt tussen Pavement en Pixies. De groep behoudt een zekere DIY-attitude waardoor het genre moeilijk te omschrijven valt. De internationale pers houdt van de band en onder meer Rolling Stone omschreef hen als “One To Watch”. Op 17 juni kwam hun eerste plaat uit en die speelden ze bijna integraal in La Péniche.

Al van bij het begin valt op wat voor een energie de band uitstraalt. Bij “Birds & Bees”, “Candy” en “Shithole” moeten ze wel nog wat opwarmen maar eenmaal ze de aftrap van “Coo Coo” geven start de match echt. Frontvrouw Jasmyn Burke laat haar statief voor wat het is en danst wat meer in het rond. Op het eerste gehoor is deze song zeer rustgevend maar de tekst zegt het zelf “You’re so crazy” en al snel loeien de gitaren en breken ze het opgwekte deuntje stuk voor stuk af.

Met “One More” niet veel later is de batterij volledig opgeladen en neemt bombast de bovenhand. Een destructief nummer dat alles wegblaast van begin tot eind, meer moet dat niet zijn. Burke danst rustig en zwoel in het rond en raakt af en toe het lage plafond aan om haar moves nog wat sensueler te maken. Bassist Zach Bines heeft de looks van Yannis Philippakis en is ook even moordzuchtig als hem. Telkens wanneer de solo’s er aan komen, brengt hij ze vol overgave waardoor het voortdurend lijkt dat zijn gitaar het niet zal overleven.

Weaves staat duidelijk open voor experiment en voor deze show proberen ze hun song “Two Oceans” voor het eerst live uit. Het werkt want wanneer gitarist Morgan Waters zijn geschreeuw in de klankkast van zijn gitaar brengt, krijgt het publiek te maken met een angstaanjagende maar unieke sound. Weaves zijn duidelijk speelvogels en met “Tick” breien ze een dansbaar einde aan de set. Het publiek beweegt voorzichtig mee, maar is nadien unaniem verbaasd over de veerkracht waarmee de band dit beperkte publiek wist te entertainen. Weaves is een storm over het water die af en toe wat gezellige rustpunten heeft.

Setlist:

1. Birds & Bees
2. Candy
3. Shithole
4. Coo Coo
5. Hulahoop
6. Human
7. One More
8. Sentence
9. Two Oceans
10. Eagle
11. Tick
12. Motorcycle

Bron: Musiczine.net.

30 juni 2016

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter