Albums, Recensies

Charlotte Gainsbourg – Take 2 EP (★★★★): Beter dan het origineel

Such a remarkable day voor de Charlotte Gainsbourg fans. Vanavond staat de Frans-Engelse zangeres in een uitverkochte Roma en voor de AB morgen geldt hetzelfde. Maar er is meer! Na een nieuw nummer vorige week, volgt er vandaag een EP. Take 2 doet ons nog meer uitkijken naar haar optredens op Belgische bodem.

Charlotte Gainsbourg is de dochter van zanger Serge Gainsbourg en actrice Jane Birkin. Het kon niet anders uitdraaien op een creatieve, geniale, bizarre dochter. Op 13-jarige leeftijd was ze voor het eerst op de radio te horen. Samen met haar vader nam ze toen “Lemon Incest” op. In datzelfde jaar verscheen Gainsbourg voor het eerst op het witte doek. In ongeveer 35 jaar tijd bracht ze vijf albums uit en speelde ze mee in ruim vijftig films. Vorig jaar bracht ze het album Rest uit en daarmee trok ze eerder dit jaar naar Cactus Festival.

Op dat festival in Brugge speelde Gainsbourg ook enkele onuitgebrachte nummers. Take 2 opent met één van die nummers. “Such A Remarkable Day” kregen we vorige week al te horen. We kregen hierdoor al het vermoeden dat Take 2 in het verlengde van Rest zou liggen. Ons voorgevoel was juist, want “Bombs Away” volgt ook diezelfde sfeer. Het nummer is een cover van EELS en blijft gemakkelijk hangen. Zij die denken dat het origineel altijd beter is, hebben slaan de bal hier mis.

Het derde nummer van Take 2 heet “Lost Lenore”. Dat doet misschien een belletje rinkelen bij de metal fans. “My Lost Lenore” van Tristania werd ook gronding herzien door Charlotte Gainsbourg. Het nummer begint sterk, maar duurt iets te lang om te blijven bloeien. Op Cactus Festival wist de zangeres ons te boeien met een cover van Kanye West en Pusha T. De originele versie van “Runaway” duurt negen minuten, maar Charlotte Gainsbourg vat het samen tot naar een dikke drie minuten. Het gerap laat ze (uiteraard) vallen en van het gefluisterd krijgen we een tintelend en zweverig gevoel. Wederom beter dan het origineel.

Het vijfde en laatste nummer is geen cover, maar ook geen nieuw nummer. De live versie van “Deadly Valentine” bevat meer kracht, een engelen koortje en een mooiere opbouw dan het origineel. Aan de helft van het nummer horen we ook wat applaus en geroep van het publiek dat ons enthousiasme weergeeft. U voelt het al aankomen, maar de live versie bekoort ons ook meer dan de albumversie.

In de muziekwereld is niets zo gevaarlijk als covers, want de vergelijking met het origineel gebeurt snel. De regel is dat de cover wordt afgekraakt en de uitzonderingen bevestigen deze regel. Charlotte Gainsbourg slaagt er met Take 2 meerdere keren in om de uitzondering te zijn. De covers en het nieuwe “Such A Remarkable Day” zorgen ervoor dat wij nog meer goesting hebben gekregen in haar shows is De Roma en de AB. Jusqu’à ce soir, Charlotte!

Facebook  – Website

14 december 2018

About Author

Robbe Rooms


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter