Live, Recensies

Vance Joy @ Botanique: Lachen is absoluut toegestaan

Enkele weken geleden bracht Vance Joy zijn tweede album uit genaamd Nation Of Two. Dat kwam hij gisteren voorstellen in de Botanique te Brussel. Deze Australische krullenbol is geen onbekende voor deze concertzaal, in 2014 stond hij in de Witloof Bar. Vier jaar later en met een tweede album op zak keerde hij terug naar onze Belgische hoofdstad om dit maal een show te spelen in de lang op voorhand uitverkochte Orangerie zaal. In het voorprogramma stond de Britse singer/songwriter Lily Moore.

Iets na acht kwam een schuchter Moore samen met haar pianist het podium opgewandeld. Die onzekerheid was nergens voor nodig want Moore heeft een indrukwekkende stem en wist meteen de aandacht te trekken van het publiek. Haar korte set bestond uit een reeks piano ballades waarbij je al snel de link kon leggen naar een jonge Adele. Het meest opvallende nummer uit haar set was haar nieuwste, tevens eerste, single genaamd “Not That Special”. Een lied vol soul invloeden waarbij nog maar eens duidelijk werd wat voor een unieke stem Moore had.

Het moment dat Vance Joy het podium betrad, zou teletekst hebben ondertiteld als “Trezebezen gillen”. Het voornamelijk vrouwelijke publiek had hun weg duidelijk gevonden naar Brussel. Het werd dan ook meteen duidelijk dat ze hier waren voor Vance Joy. Zijn set werd mysterieus ingezet door zijn band en al snel werd deze intro omgezet naar “Fire And The Flood”. Dit gaf ook meteen de blauwdruk voor hoe de avond er zou gaan uitzien. Een overenthousiast publiek dat van a tot z nummers kan meezingen en een bescheiden frontman die zijn glimlach niet kan verbergen. “From Afar” was het perfecte voorbeeld van hoe een kwetsbaar nummer kan eindigen in een heuse sing a long. “Take Your Time” was dan weer de perfect manier om een glimlach op het gezicht van het publiek te toveren.

Tijdens de set werd er een mooi evenwicht gevormd tussen de oudere en de nieuwe nummers die enkele weken geleden verschenen op zijn tweede plaat. Desondanks de nieuwe songs nog geen maand oud zijn, werden ze luidkeels meegezongen. “Like Gold” vertelt het verhaal over terugkijken op mooie momenten. Iets wat zeker van toepassing is voor het publiek dat getuige was van deze show. “Like Gold” kreeg begeleiding van zijn band waarbij de nadruk lag op een groots en warm gevoel. Dit was ook het geval bij “Wasted Time”, het begon intiem maar al snel werd het een bescheiden volksfeest.

#vancejoy #bota

A post shared by Temese Nottet 🌚 (@temnottet) on

Het bescheiden volksfeest werd al snel ingetoomd. Vance Joy stuurde zijn muzikanten wandelen en zong het publiek alleen toe. “Call If You Need Me”, de opener van de tweede plaat, werd solo gespeeld door hem. Daarbij wist hij ons te vertellen dat hij hiermee een telefoongesprek wou nabootsen waarbij je de persoon aan de andere kant van de lijn voelt lachen. Niet enkel aan de andere kant van de lijn, maar tot aan de andere kant van de zaal kon je de lach ruiken van het publiek. Nadien volgde het ingetogen “I’m With You” waarbij het publiek muisstil werd waardoor je hun harten sneller kon horen slaan. Vance Joy wist perfect over te schakelen van een lach naar een traan. Dit was ook te voelen bij “Georgia”, hiervoor riep hij zijn band terug op het podium. Het publiek werd voor de band een schouder om op uit te huilen.

Aan alle mooie liedjes komen een einde en met het nummer “We’re Going Home” werd het publiek terug naar de realiteit gehaald. De toeschouwers voelden het einde naderen maar dat was voor hen geen reden om af te geven. Even enthousiast als in het begin van de set zongen ze het refrein mee. Dat was ook het geval bij “Saturday Sun” toen voor de eerste keer op de avond de ukelele werd bovengehaald. Tijdens de voorgaande nummers stonden op het podium in het hoekje twee blazers verstopt. Tijdens de mashup van het welbekende “All Night Long” van Lionel Richie en “Sorry” van Justin Bieber kregen deze twee heren een glansrol en zorgden ze ervoor dat het publiek hun dansbenen konden bovenhalen. Deze dansbenen werden ook meegenomen naar “Mess Is Mine”. Hierbij kreeg de band opnieuw hulp van het publiek als overenthousiaste backingvocal.

Nadien verdween, tegen de wil van het publiek, de band van het podium. Na een hoop gejoel van de “trezebezen die gillen” keerde de band al snel terug voor een laatste toegift. Het publiek had nog twee nummers te goed van hun. Het eerste nummer dat we voorgeschoteld kregen was “Lay It On Me”. Dit zorgde ervoor dat de radiostilte van Vance Joy in 2017 werd doorbroken. Ook in Brussel werd hierdoor de stilte doorbroken. Alsof dit nog niet genoeg was kregen we als klap op de vuurpijl als afsluiter de mega hit “Riptide” te horen. De volledige set werd in deze song samengevat. Er ontstond een grootst volksfeest waarbij er onderling een wedstrijd om ter luids meezingen werd georganiseerd en waarbij een gemeenschappelijke glimlach tot ver buiten de Botanique te voelen was.

Vance Joy werd tijdens zijn optreden in de Botanique een levende versie van de Australische zon. Deze menselijke zon toverde een lach op het gezicht van het publiek en straalde een enorme warmte uit. De set werd een mooie afwisseling van iets oudere  en nieuwe nummers. Desondanks een groot aantal nieuw materiaal, werd er telkens luidkeels meegezongen door het enthousiaste publiek. De kans is trouwens groot dat de vrolijke uitstraling van de zanger hier iets mee te maken heeft.

Op 30 oktober 2018 speelt Vance Joy in La Madeleine te Brussel.

Tickets voor deze show zijn nog steeds te koop.

Facebook / Website / Instagram

 

Setlist

Fire And The Flood

From Afar

Take Your Time

Like Gold

Wasted Time

I’m With You

Georgia

We’re Going Home

Saturday Sun

All Night Long / Sorry

Mess Is Mine

Lay It On Me

Riptide

 

11 maart 2018

About Author

Katrijn Vermoesen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

Newsletter