
© CPU – Senne Houben
In januari verscheen de debuut-ep van Madra Salach als een nieuw hoofdstuk in de Ierse muziekgeschiedenis. Eentje waarin verleden en toekomst naadloos in elkaar overvloeien, en traditionele folk moeiteloos wordt versmolten met moderne elementen zoals fuzzy gitaren en synthesizers. Het resultaat is een geluid dat helemaal van deze tijd is, maar evengoed honderd jaar geleden had kunnen bestaan. Hoewel de release nog geen jaar achter ons ligt, lijkt Madra Salach ondertussen alweer een flinke stap te hebben gezet in zijn muzikale evolutie. Achteraf bekeken durven we zelfs te stellen dat de heren zich op It’s A Hell Of An Age behoorlijk braaf hebben gehouden. Wie het zestal tegenwoordig live aan het werk ziet, belandt immers in een donkere wereld waarin geen ruimte is om rond de pot te draaien. Vorige maand kregen we met de langverwachte publieksfavoriet “Ribbon Factory” al een eerste proevertje van die nieuwe richting voorgeschoteld. Het is een aanstekelijk nummer dat overloopt van de spanning en je vanaf de eerste seconde bij de keel grijpt. Vandaag weten de heren dat gevoel zelfs naar een nog hoger niveau te tillen. “Ribbon Factory” bleek namelijk niet zomaar een losse single die de fans nog tegoed hadden nadat het nummer ontbrak op de ep, maar meteen ook de eerste voorbode van het debuutalbum Gorta. Daarvan krijgen we vandaag met “Searrach” een volgend stukje te horen.
Albumtitel Gorta laat zich vanuit het Iers vertalen als ‘honger’. Dat thema keert ook terug in “Searrach”, dat op zijn beurt ‘veulen’ betekent. We krijgen het verhaal te horen van een jong, uitgehongerd veulen dat in het buitenland als showpaard moet dienen. “Searrach” vormt daarmee een metafoor voor de arme Ieren die tijdens de hongersnood hun land ontvluchtten en elders als goedkope arbeidskrachten aan de slag moesten om te overleven. De diepgewortelde frustraties worden nog steeds van generatie op generatie doorgegeven, en dat voelen we. Madra Salach klinkt hier onheilspellender dan ooit.
Een fonkelende gitaar en mandoline betoveren ons, terwijl een stampende drum en een zware baslijn het geheel naar steeds donkerdere oorden voeren in hun herhalende mantra-achtige ritmes. Frontman Paul Banks bezingt het verhaal met een subtiele bitterheid, al blijft dat allemaal niet lang duren. Halverwege slaat de sfeer plots om. Wat aanvankelijk klinkt als opgekropte frustratie, mondt uit in pure woede. Een langzaam aanzwellende bridge houdt ons in een steeds strakker wordende wurggreep, terwijl we in spanning afwachten wat er komen gaat. En dan volgt de onvermijdelijke uitbarsting. Banks laat alle subtiliteit varen en schreeuwt de laatste regels uit volle borst, alsof zijn leven ervan afhangt. De ingehouden woede maakt plaats voor een rauwe, ongefilterde ontlading. En net zo plots als de storm opstak, gaat hij ook weer liggen.
‘In England and France, they taught me to dance’ hoorden we hem eerder nog zingen. Wij kunnen vooral zeggen dat ze ons in Ierland geleerd hebben wat verdomd goeie muziek is.
Gorta verschijnt op 15 januari. Wie Madra Salach live aan het werkt wil zien, zal moeten rekenen op de vertrouwde doorverkoopplatformen. Hun show in de Botanique op 17 februari is namelijk hopeloos uitverkocht.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.






