
© CPU – Mathias Verschueren
Wie de teksten van Jeremy Bolm kent, weet dat hij zijn pijn nooit voor zichzelf houdt: voor Stage Four uit 2016, genoemd naar hun vierde album en naar de kanker waaraan zijn moeder overleed, schreef hij er een hele plaat over. Dat album bestaat nu tien jaar, en de Californiërs vierden dat met een jubileumeditie en een wereldtour. Toch laten ze het daar niet bij. Sinds Spiral in a Straight Line uit 2024, met gasten als Julien Baker en Lou Barlow, bleef het stil, tot nu: “(I Can’t Get Out Of) My Own Way” is een losstaande single, geen voorbode van een album of ep. Achter de knoppen zit opnieuw Ross Robinson, die ook die laatste plaat produceerde.
Het begint ingetogen, met een paar gitaarakkoorden die vanuit de verte worden aangeslagen. Dan valt alles in, en daar is hij: die herkenbare, schurende stem van Bolm. Hij zingt over zichzelf, over een man die zijn eigen grootste obstakel is en dat ook weet. Het levert een nummer op dat de posthardcore van het vijftal combineert met de rauwe directheid die Robinson in zijn producties legt. Wie al sinds “Nobody’s” meeluistert, voelt meteen dat de heren hun gevoel voor melodie niet kwijt zijn. Gitaristen Clayton Stevens en Nick Steinhardt weven hun lijnen door elkaar, terwijl bassist Tyler Kirby en drummer Elliot Babin het geheel vooruit duwen. Wie een compleet nieuwe richting verwacht, blijft op zijn honger zitten. Maar dat hoeft ook geen nadeel te zijn, want wat ze doen doen ze uitstekend.
Live trekt de band in het voorjaar van 2027 door de Verenigde Staten. Wie de heren wil zien, moet na hun passage in Trix in Antwerpen nog even geduld hebben.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.






