© CPU – Joost Van Hoey (archief)
Er is tegenwoordig een heuse revival van poppunk bands uit de jaren tweeduizend te vrijwaren en dat is bij Good Charlotte niet anders. De band bleef wel altijd actief en albums uitbrengen, maar toch zijn de beginjaren van de band nog altijd de meest tot de verbeelding sprekende. Toch kwam de band voor het eerst sinds 2019 nog eens op tour naar Europa en was België een van de acht shows die ze in 2026 op het continent deden. Dat in het teken van hun Motel Du Cap album dat vorig jaar verscheen, al werd het toch vooral een nostalgische terugblik op de succesjaren. En dat bleek wel goed te werken. Met een stevige arenashow gaf Good Charlotte aan dat ze na al die jaren nog steeds een band zijn in het poppunkgenre om rekening mee te houden.
Grave Secrets speelde nog nooit op Belgische bodem en zelfs Europa was voor hen een primeur. Mooi dus dat Good Charlotte zo’n ervaring gunt aan een beginnende band. Het viertal uit Los Angeles was duidelijk heel dankbaar voor de kans en greep die ook met beide handen. De set bestond vooral uit coole poppunktracks die nergens te plat hoefden te klinken. De band begon vol energie, zocht in de tussentijd even de posthardcore op en kwam nadien terug met heerlijke poppunksongs. Op het eind werd vooral geput uit de laatste ep en daaruit werd meer dan duidelijk dat de band volwassen aan het worden is. Meer volume, meer power en vooral sterkere songs. Op die manier was het halfuurtje van de band zo voorbij en kijken we er naar uit om ze even in een kleinere zaal te zien rocken, zal wel niet verkeerd zijn!
Yellowcard trad aan als special guests bij Good Charlotte en mocht Good Charlotte gewoon niet meer zijn opgekomen, had je ons niet horen klagen. De band bewees namelijk dat ze gemaakt zijn voor die grote podia en brachten ons een meer dan degelijke set. Met “Better Days” werd meteen de lijn voor de show neergelegd. Het mocht wat pittig zijn vol power en ook opvolger “Way Away” volgde die regel. Die tweede zette ook al snel het unieke aspect van de band in de kijker: de viool. Volgens ons is Yellowcard een van de enige bands in het genre dat zo’n instrument prominent in de kijker zet en dat werkt nog steeds.
Voor Yellowcard werd de productie ook al wat grootser en zo mochten de lichten al dienstdoen bij iedere song. Toch werd het bij “California” wat kleiner toen frontman Ryan Key alleen achter zijn piano kroop en enkel een viool hem later wat begeleidde. Met een ode aan Chad Gilbert van New Found Glory creëerde de band ook een mooi eerbetoon aan hem midden in de set in de vorm van een cover van “Sonny”, maar vanaf dat moment was het tijd om enkel nog maar hits op ons af te vuren. “Lights and Sound” vatte vuur en “Breathing” briesde in het rond. Het was vanaf dan dat Yellowcard ons echt bij de nek greep en afsluiter “Ocean Avenue” gaf iedereen genoeg reden om al eens volledig uit de bol te gaan. Waar er voordien al wat voorzichtig in het rond werd gesprongen, was die song meer dan voldoende om een volwaardige moshpit te krijgen. Een stevige special guest dus Yellowcard die meer waren dan zomaar een voorprogramma.
Good Charlotte wilde al snel bewijzen dat ze niet zomaar een typische Amerikaanse band zijn en nog voor het officiële aanvangsuur verscheen de band al op het podium om “A New Beginning” in te zetten. Het epische punkrocknummer zette iedereen op scherp en eens de broers Madden het podium dan opkwamen, was “The Anthem” meer dan een logisch vervolg. Het publiek was meer dan klaar voor die show want al snel ontstond er een gigantische moshpit en werden er meer crowdsurfers geteld dan we op onze vingers konden bijhouden. Het was duidelijk dat Good Charlotte hier kwam om meteen eens fel uit te halen en die potige energie gingen ze een hele show vasthouden.
Joel en Benji Madden zullen hun dresscode nooit aanpassen en ook nu zagen ze er nog steeds uit als de hippe skaters van toen, maar het was niet dat het fout aanvoelde. Joel zocht alle kanten van het podium op terwijl Benji de beste gitaarriffs uit zijn instrument liet komen. Dat samen met een indrukwekkende productie, zorgde ervoor dat je altijd geconcentreerd bleef kijken. Het was namelijk zo dat er een skelet was die ons gedurende het hele concert begeleide en die kwam in verschillende vormen en formaten om zo het visuele aspect consequent te houden.
“Keep Your Hands Off My Girl” werd zo strak gebracht dat het al gepasseerd was nog voor we doorhadden dat het was begonnen. En zo zat een groot deel van de set wel in elkaar. Good Charlotte wilde er geen gras over laten groeien en liet in het begin geen ruimte voor pauze. Voor ons geen probleem, want zo was iedereen in de zaal meer dan opgewonden om zich volledig te smijten. Toch werd er na een tijd net iets te veel van die clichépraatjes boven gehaald. Dat hoefde eigenlijk niet, want het publiek at sowieso al uit de handen van de gebroeders Madden.
Nu, buiten die enkele fouten keuzes, bleek Good Charlotte gewoon een uitstekende set neer te zetten. Er was wel ruimte voor iets te veel melodrama bij “Emotionless”, maar buiten dan moment gerekend, was de band hier vooral om te knallen. Nummers uit de nieuwe plaat waren zeldzaam (slechts twee) en dat gaf ook aan dat de band vooral teerde op het verleden. Ons niet gelaten, want het zorgde wel voor een meer dan nostalgische set. Dat meer dan de helft in de zaal voor het eerst naar de band kwam kijken, gaf ze nog meer gelijk. Het moge dus zeker zijn: Good Charlotte blijft nieuwe fans rakelen, maar dan met oude muziek.
Wat zo kwam een “The River” meer dan overdonderend binnen en ook “Dance Floor Anthem” was een meezingmoment van jewelste. Good Charlotte deed in zijn anderhalf uur eigenlijk niets fout en zo was iedereen tegen het einde nog meer dan wakker op “I Just Wanna Live” meer te brullen. Het nummer zorgde voor een explosie aan plezier en dan moest afsluiter “Lifestyles of the Rich & Famous” alleen maar binnen koppen. Dat had Joel Madden ook door en hij jutte iedereen zo hard op dat hij zelfs de zitplaatsen zo ver kreeg om te dansen. Kortom, een uitstekende afsluiter!
Good Charlotte gaf in Vorst Nationaal een heel goed concert waarmee ze hun status als poppunkgrootheid meer dan eer aandeden. De band had fantastische ledschermen mee, een uitstekende band (met drummer en extra gitarist op een verhoog) en speelde een retestrakke set. De songs werden door het publiek met open armen ontvangen en meegebruld en gedurende de volledige set werd er gesprongen, gedanst en gemosht. Good Charlotte is een band die perfect op de grote podia kan staan deze zomer en er een hoogtepunt kan van maken, maar ook nu blijft het een herinnering die iedereen zal koesteren.
Setlist:
A New Beginning
The Anthem
Girls & Boys
Riot Girl
Keep Your Hands Off My Girl
Predictable
Wondering
Rejects
The Chronicles of Life and Death
The Motivation Proclamation
Hold On
Emotionless
Misery
Bodies
The River
Dance Floor Anthem
Last Night
The Young and the Hopeless
Little Things
I Just Wanna Live
Lifestyles of the Rich & Famous
