Archieffoto Static Dress © Nathan Dobbelaer – CPU
Tijd is een schaars goed. Toen Static Dress eind mei met zijn album Injury Episode op de proppen kwam, zaten we net in een periode waarin de agenda totaal volliep met honderd andere dingen die helaas voorrang kregen. De plaat verdween, ondanks de sterke singles in de aanloop ernaar, stukje bij beetje naar de achtergrond en voordat we er goed en wel voor konden gaan zitten, waren we alweer een paar maanden verder. En dat terwijl het echt een heerlijke plaat bleek te zijn. Een doodzonde dus, maar gelukkig konden we het gisteren enigszins goedmaken, want in Kavka Oudaan mocht het Britse viertal zijn nieuwe werk live voorstellen aan een vrij enthousiast Antwerps publiek. Dat deed het echter niet alleen, want met Soul Blind en holder in het voorprogramma had het ook nog eens twee veelbelovende Amerikaanse bands meegenomen.
Oké, we moeten iets opbiechten. holder regeerde de afgelopen week als een soort muzikale dictator over onze playlist. Veel materiaal had de voor het oog piepjonge band nog niet, maar wat er lag, was zowel woest als woestaantrekkelijk. En weet je wat het mooie was? Gisteren klonk het zelfs nog beter dan op plaat. Dat was voor een groot deel te danken aan frontvrouw Brie Percy, die met haar rauwe screams de boel bij elkaar schreeuwde. En dat allemaal volgens het juiste beleid, want ondanks het brute stemgeweld had ze haar stembanden uitstekend onder controle. Bij “Thanks for the Ride, Lady!”, een van de tracks die later dit jaar hopelijk worden uitgebracht, leek ze nog wat extra power te geven. Niet gek ook, want ze gaf eerlijk toe dat het haar favoriete nummer van de band was. Logischerwijs ging de beuk er dus in en kwamen er nog wat extra decibels uit haar strot, terwijl de rest van het vijftal zich eveneens van zijn meest brute kant liet horen. De gitaarsnaren en drumvellen werden flink mishandeld en het was haast een wonder dat de versterkers niet werden opgeblazen. Wat een opener was ons dat!
De tweede supportact van de avond was toch net iets andere koek. Waar holder de boel uit elkaar speelde met zijn explosieve agressie, ging het bij Soul Blind een stuk trager aan toe. Het Amerikaanse viertal zocht het gisteravond namelijk meer in de grunge en shoegaze, waarbij het zware gitaarwerk de boventoon voerde. Geen enkel probleem natuurlijk, we zijn van veel markten thuis, maar het was na holder toch wel even terugschakelen geblazen. Dat betekende overigens niet dat de Amerikanen er met de pet naar gooiden, want met nummers als “Business or Pleasure” en “Phantom Pool” werd er nog altijd geluidsmuur na geluidsmuur gebouwd en op ons afgevuurd. Ook tijdens “Stuck in a Loop” en afsluiter “Seventh Hell”, dat gepaard ging met een verwoestende breakdown, bleef die aanpak overeind, maar je miste toch hier en daar die explosiviteit waarmee holder de avond had afgetrapt. De bands omwisselen was gezien hun grootte en naamsbekendheid misschien niet helemaal logisch geweest, maar muzikaal hadden we de volgorde van de voorprogramma’s toch liever net andersom gezien. Slecht was het allemaal zeker niet, maar zo ontstond er wel een klein energiedipje tussen twee flinke porties muzikaal geweld dat voorkomen had kunnen worden.
Ken je dat, van die bands die een releasetour doen en vervolgens slechts twee nummers van hun nieuwe plaat spelen? Nou, zo’n band is Static Dress dus niet. De Britten hadden namelijk een heel ander strijdplan uitgestippeld en besloten hun nieuwe album Injury Episode gewoon van begin tot eind door de speakers te jagen. Met succes, want zodra de korte intro “Lose the Rain” overging in “Questioning”, barstte het feest in Kavka Oudaan los alsof het de jaarwisseling was. Het vuurwerk was afkomstig van de vier muzikanten op het podium, terwijl het publiek vooraan in de zaal als champagnekurken de lucht in schoot. Smoutebollen hadden het volledig afgemaakt, maar ook zonder die gefrituurde vetbommen was het een feest van jewelste.
Wie de tracklist van Injury Episode uit zijn hoofd kent en weet wat goede muziek is, weet dan ook dat het niet lang duurde voordat “Nostalgia Kills” voorbijkwam. Wat ons betreft met afstand het beste nummer van de plaat en gelukkig voor ons kwam het live minstens zo lekker uit de verf. Vooral dat heerlijke refrein, dat zich op plaat al stevig in ons hoofd had genesteld, bleef ook in Kavka Oudaan nog lang nagalmen nadat de laatste noten ervan waren gespeeld. Veel tijd om daarvan na te genieten kregen we overigens niet, want Static Dress moest nog een flink stuk van het album afwerken en was duidelijk niet van plan om daarvoor even een pauze voor ons in te lassen. Nee, het gas ging erop en de resterende nummers vlogen in rap tempo en met een solide uitvoering voorbij. Daarbij mocht ook “Human Props” nog een extra sterretje achter zijn naam krijgen. Net als “Nostalgia Kills” behoorde het nummer tot de hoogtepunten van de nieuwe plaat, maar waar die eerste vooral in ons hoofd bleef hangen, zorgde “Human Props” voor een kolkende moshpit voor het podium.
Met de passage van “Treading” zat de plaat er dan wel volledig op, maar van een afscheid was nog lang geen sprake. Frontman Olli Appleyard beloofde ons namelijk nog een flinke dosis klassiekers voor de kiezen te gooien en liet er vervolgens geen gras over groeien. Met “face.” en “clean.” werd er meteen teruggegrepen naar het oudere werk, maar bij “Push rope” liep het pas echt uit de hand. Appleyard nodigde het publiek namelijk uit om het podium op te klimmen en dat hoefde hij geen twee keer te zeggen, want binnen enkele seconden stond er al een handjevol enthousiastelingen tussen de muzikanten. Het werd er vervolgens niet bepaald rustiger op en steeds meer mensen klommen het podium op, waar op een gegeven moment zowat een kwart van de zaal tussen de apparatuur stond te hossen. Toch lieten de Britten zich door al die drukte geen moment van de wijs brengen en bleef het muzikaal allemaal even strak klinken.
Dat Static Dress ook muzikaal zijn zaakjes uitstekend op orde had, werd gedurende de avond meer dan duidelijk. Zelfs bij afsluiter “sweet.”, dat even daarvoor nog werd voorafgegaan door een sterk gebracht “Courtney, Just Relax”, zat alles nog picobello in elkaar en was geen enkel lid op een fout te betrappen. Appleyard zat zowel met zijn cleane zang als zijn rauwe screams sterk in de wedstrijd, terwijl hij ook nog genoeg energie over had om het publiek een laatste keer op te zwepen. Dat antwoordde met een van de meest chaotische moshpits die we dit jaar in Kavka Oudaan gezien hadden, waardoor de set met dezelfde dosis chaos eindigde als waarmee die begonnen was.
Static Dress had met Injury Episode al een heerlijke plaat afgeleverd en wist daar gisteravond in Kavka Oudaan ook live een goed vervolg aan te geven. De Britten hadden hun zaakjes muzikaal prima op orde en wisten tegelijkertijd het beest in het publiek los te maken, wat zorgde voor een vermakelijke bedoening voor zowel de oren als de ogen. Het hoogtepunt van de avond kwam echter al in het voorprogramma, want met holder hebben we er weer een nieuwe favoriete band bij. De dictatuur over onze playlist is daarmee in ieder geval weer met een paar weken verlengd.
