© Michelle Geerardyn
In 1984 kwamen China en het Verenigd Koninkrijk tot een akkoord over Hong Kong. Na jarenlang gekoloniseerd te zijn door de Britten zou de stad en omliggende regio in 1997 terug aan China worden overgedragen. In die tussentijd geraakten de inwoners van Hong Kong verwikkeld in twee ontwikkelingen. Enerzijds deed de stad het economisch enorm goed; anderzijds heerstte een grote angst en onzekerheid over de toekomst. In dat cruciale tijdsgewricht uit de geschiedenis van Hong Kong floreerde een zekere culturele identiteit, die zich ontpopte in muziek en film.
Wayne Wang, één van de sleutelfiguren in die scene, was geboren in Hong Kong, maar studeerde in de VS. Hij geraakte er geïnteresseerd in film, experimenteerde even met soap series in zijn thuisland, maar besloot snel terug te keren naar de VS om zich toe te leggen op Aziatisch-Amerikaanse representatie in film. Life is Cheap… But Toilet Paper is Expensive filmde hij volledig in Hong Kong, grotendeels in 1989, maar een aantal documentairebeelden pas in 1996.
© Michelle Geerardyn
Life is Cheap… is een bizarre misdaadfilm waarin een mysterieuze cowboy zonder naam een koffertje moet bezorgen. Vreemde personages vertellen nog vreemdere dingen in ‘interviews’ die zo uit een documentaire lijken te komen. We zien heel grappige en ongemakkelijke sketches afgewisseld met gewelddadige beelden. De vrije structuur is tegelijkertijd de sterkte en de zwakte van de film. Er is weinig cohesie, maar de extravagante sketches zijn op zijn minst memorabel.
Daar speelde Brits-Chinees producer en dj YU SU slim op in. Ze hield niet vast aan een narratieve spanningsboog – die was er ook niet echt – maar leek net als de film fragmentarische stukjes muziek meegebracht te hebben. Hiermee speelde ze in op het absurde, het duistere, maar ook op de zoektocht naar Aziatische identiteit in internationale context. Soms dreunde een bas zo luid door de ruimte dat de trillingen de film multisensorisch maakten en vooral de trommelvliezen bedreigden. Ook hoorden we trompetloops en samples van oude ballroom, die misschien wel naar jaren ’40 film noir knipoogden.
© Michelle Geerardyn
Life is Cheap… heeft namelijk wel wat weg van dit genre vol misdaad en intriges. En dat zou dan weer gelinkt kunnen worden aan de wantrouwige staat van Hong Kong die periode: onzekerheid over toekomst zonder inspraak van de inwoners zelf en toch wel grote financiële ongelijkheden zorgden voor een hoop samenzweringstheorieën. YU SU was bedreigend, maar ook speels. Net als de film. Dit alles eindigde in een scène waarin kaka gegeten werd en YU SU dubby triphop speelde. “Good shit!”
Film Fest Gent en VIDEODROOM zijn bijna gedaan. De rest van het programma vind je hier.
