© CPU – Jitte Davidson
Hits als “Hungry” en “Home” zetten de Nederlandse singer-songwriter Dotan al vroeg in zijn carrière op de kaart en daarna ging het razendsnel. Zo snel dat hij zichzelf voorbij leek te lopen en onzekerheid langzaamaan de bovenhand nam. Dat resulteerde in een aantal niet al te slimme zetten en dus kwam de carrière van de artiest enkele jaren geleden even op de helling te staan. Gelukkig geloven we sterk in nieuwe kansen en die leek de Nederlander met beide handen te grijpen. De laatste tijd keert hij voorzichtig terug naar een plekje in de schijnwerpers en stuurt hij met enige regelmaat nieuwe muziek de wereld in. Toch is zijn passage in het Koninklijk Circus vanavond een bijzondere: hij laat zich namelijk begeleiden door een strijkerskwartet om zijn songs van extra lagen te voorzien.
Dotan mag zich in het Koninklijk Circus dan wel laten ondersteunen door een uitgebreide band, verder doet hij het helemaal zelf. Zo is er geen voorprogramma voorzien en loopt de zaal nog voor aanvangstijd al aardig vol. Iets na achten is het dan zover en begint de “Home”-zanger aan een avond die voor altijd in zijn geheugen gegrift zal staan. Een pulserend geluid doet denken aan een hartslag en eenmaal die luid en duidelijk weerklinkt, begint het podium vol te lopen. Een strijkersensemble wordt ondersteund door de klassieke bandinstrumentatie en dan is het wachten op de eregast van de avond: Dotan zelf. Terwijl de man zijn intrede maakt, is het het subtiele samenspel van strijkers en trompetklanken dat een magische sfeer doet neerdalen temidden van onze hoofdstad. Het begin is vooral op vocaal vlak nog wat aarzelend, maar een enthousiast applaudisserend publiek neemt alle twijfel in geen tijd weg.
“Let You Go” zet meteen de toon en daarna is het voor de Nederlander vooral oogsten wat hij gezaaid heeft. Zijn stemgeluid zorg voor samenhang en dan is het keer op keer slechts een kwestie van tijd tot de songs openbloeien tot een overweldigend refrein dat je alleen maar luidkeels wil meezingen of waarbij je als vanzelf ritmisch mee gaat klappen. Zoveel is ook in het Koninklijk Circus het geval. Al bij “Drown Me in Your River”, nota bene het tweede nummer van de avond, heeft de zanger het publiek in zijn hand en wanneer hij even later nog vertelt dat de zaal in hartje Brussel al jaren op zijn bucket list stond, lijkt dat de aanwezigen alleen maar aan te moedigen om nog enthousiaster deel te nemen aan de avond. Stilletjes luisteren, luidkeels meezingen, goedkeurend knikken of een zo goed mogelijke poging doen om in de maat mee te klappen: de aanwezigen wilden duidelijk op een goed blaadje staan.
© CPU – Jitte Davidson
Zoveel is ook bij de Nederlander het geval, want als enige show van de tour deelt hij het podium met een strijkerskwartet. Een toevoeging die in het geheel zo natuurlijk klinkt dat we bij momenten vergeten dat dit toch écht wel een unicum is. Net voor we het thema van stromende waters verderzetten, vertelt Dotan vol trots dat hij enkele weken geleden vader geworden is. Het heuglijke nieuws zorgt voor een golf van emotie doorheen de zaal en dat blijkt de perfecte basis te zijn om “Let the River In” doorheen de Brusselse concertzaal te laten weerklinken. Hoe voller de song klinkt, hoe tastbaarder de emoties zijn die de artiest in zijn song heeft verborgen en zo voelt het steeds meer als een zware golf die over je heen rolt, maar wel het soort waarna je telkens weer op kunt staan.
Het was eigenlijk de bedoeling dat Dotan ondertussen zijn nieuwe langspeler zou kunnen voorstellen, maar helaas gooide het leven wat roet in het eten. Na het verlies van een baby kon de Nederlander zo vertelt hij zelf vooral verdrietige muziek maken, maar tegen de tijd dat alles klaar was, was er weer licht aan het einde van de tunnel. Nieuw leven maakte zijn opmars en dus voelde hij dat het album ook een stukje gevoeligheid nodig had die niet meteen naar het duister helde. Resultaat is dan wel dat de nieuwe plaat nog niet klaar is, maar we kunnen er gelukkig wel al een aantal nummers van horen. Al moet je daarbij ook niet verwachten dat de man het wiel opnieuw heeft uitgevonden. Dotan gaat verder met zijn gebruikelijke receptuur van kwetsbare teksten en een stevige instrumentatie die uitsluitend afkomstig is van echte instrumenten.
“Golden” mag dan nog steeds onvindbaar zijn op streamingsdiensten, nieuw is de song allerminst. Meer zelfs, reeds in 2017 kregen we het lied te horen tijdens zijn tour, maar het is duidelijk dat er nog gesleuteld is aan wat de song toen bleek te zijn. Wel nieuw: het tweeluik bestaande uit “Control” en “Wear My Heart” waarop de singer-songwriter zijn kwetsbaarheid net als sterkte naar voren schuift. Iets waar hij vroeger om gepest werd, is ondertussen zijn grootste troef en daarom zingt hij luidkeels de woorden ‘I wear my heart like a crown’, een mantra dat ook door de aanwezigen al snel opgepikt wordt.
Van grootse, volle songs keert Dotan af en toe terug naar de essentie: een kleinschalige opzet waarbij hij zijn muzikanten rond zich verzamelt om samen te zingen en te musiceren. Zo brengt hij “Bones” uitsluitend met strijkers en nodigt hij even later zijn band uit om samen “Marigold” te brengen. Wie z’n ogen sluit zou bijna kunnen denken dat we een huiskamerconcert bijwonen, maar een blik rondom ons leert al gauw dat het dan wel een héél grote huiskamer is.
© CPU – Jitte Davidson
Tussen nieuw en gloednieuw materiaal is er gelukkig ook tijd en ruimte voor songs die we inmiddels tot klassiekers rekenen. Van het zachtjes openbloeiende “Fall” tot de urgentie die zich onmiskenbaar in “Hungry” nestelt. Alles draagt bij tot de opbouw naar het ultieme hoogtepunt. We weten namelijk maar al te goed met welke song Dotan de avond zal concluderen en toch lijkt hij op geen enkel moment haast te hebben om dat te doen. Zo vertelt hij honderduit over zijn beste vriendin waarvoor hij “Last Goodbyes” schreef en gooit hij even later alles in de strijd om “Numb” nog krachtiger dan ooit te laten klinken. Het mag dan misschien niet onze favoriete song uit de man zijn repertoire zijn, het moet gezegd zijnde dat het live ongelofelijk overtuigend klinkt.
Het allerlaatste deel van de avond wordt op ietwat ongewone wijze ingezet: Dotan neemt namelijk tussen het publiek plaats en laat de akoestiek van de bijzondere ruimte zijn werk doen. Dat hij “7 Layers” zonder enige vorm van versterking brengt, is iets wat hij in het verleden keer op keer weer deed, maar toch voelt het in het Koninklijk Circus, met zijn hoge gewelfde plafond een stuk indrukwekkender. Zelfs helemaal bovenaan kan je elk woord van de Nederlander horen en dat zorgt voor heel wat kippenvel en hier en daar zelfs een vochtig oog. Gelukkig is het “Home” dat met zijn meeslepende ritme de avond een halt mag toeroepen. Terwijl Dotan oproept om allemaal recht te gaan staan en nog een laatste keer mee te zingen, overvalt een gevoel van samenhorigheid ons. Plots is het effect van muziek op de mens bijna tastbaar en dat is misschien wel hetgeen wat we van deze avond willen onthouden.
Twee uur lang bewijst Dotan in onze hoofdstad niet alleen dat “Home” en “Hungry” niet zijn enige wapenfeiten zijn die de tand des tijds kunnen doorstaan, maar meer nog toont hij aan dat hij de nieuwe kans die hij kreeg met beide handen heeft gegrepen. Het resultaat: een avond waar we met een warm en fijn gevoel aan terugdenken. Tussen kwetsbaarheid en kracht zette Dotan zijn hart open en gaf hij een stem aan onderwerpen die we het liefst niet over onze lippen laten rollen. Met gezelligheid als grootste gemene deler smulde het aanwezige publiek van elke seconde en de belofte dat Dotan sneller dan we verwachten terug zal keren naar Brussel… Die zijn we nog niet vergeten!
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Setlist
Let You Go
Drown Me in Your River
Let the River In
Fire & Flumes
Golden
There Will Be a Way
Control
Wear My Heart
Bones
Marigold
Fall
Diamonds in My Chest
Last Goodbyes
Hungry
Numb
7 Layers
Louder
Home
