© Thierry Van Dort
Woensdag mocht Lukas Dhont Film Fest Gent feestelijk op gang trappen met de première van zijn nieuwe langspeler Coward. Traditiegetrouw startte een dag later ook VIDEODROOM; de samenwerking tussen Film Fest Gent en Kunstencentrum VIERNULVIER waar mening film- én muziekliefhebber vingers bij kan aflikken. Ook al waren er al drie VIDEODROOM-concerten, was de echte festivalopening toch weggelegd voor gevierd harpiste Mary Lattimore. Zij maakte een nieuwe soundtrack voor Old Joy, en dat éénmalig voor de twintigste verjaardag van de film.
Genoeg redenen voor muziekfanaten om naar het grote scherm af te zakken, want niemand minder dan Will Oldham, beter gekend als Bonnie ‘Prince’ Billy, vertolkt de hoofdrol. Nog een andere reden? De originele soundtrack kwam uit de snaren van Yo La Tengo. Deze werd echter volledig geschrapt, en vervangen door een volledig nieuw set snaren.
Met haar 34-snarig instrument katapulteerde Mary Lattimore zich tot vermoedelijk de relevantste harpiste van dit moment. De lijst met samenwerkingen is indrukwekkend: Bill Fay, Lonnie Holley, Soccer Mommy, Moor Mother, Weyes Blood, Panda Bear, Martha Skye Murphy, Marissa Nadler, Kurt Vile, Hannah Frances, Sharon van Etten en nog veel meer. Dit jaar bracht ze een buitengewoon prachtige plaat uit met Julianna Barwick. Enkele documentaires werden al vervoegd door haar harp, en ook in fictie heeft ze ambitie. Old Joy is dan ook een film die haar nauw aan het hart ligt.
© Thierry Van Dort
Kurt (Will Oldham) en Mark (Daniel London) waren ooit boezemvrienden, maar zijn elk met hun eigen leven verdergegaan. Plots belt Kurt Mark omdat hij ‘in town’ is en brengt een spontane kampeertrip hen terug samen. Echter is de vriendschap niet meer wat ze ooit geweest was. Gesprekken lopen stroef en beiden hebben weinig begrip voor elkanders veranderende levenssituatie. Mark wordt namelijk vader en Kurt probeerde hopeloos zijn bestaan als rondzwervende hippie te kanaliseren in een “transformatieve retreat”.
Mary Lattimore wist deze complexe interpersoonlijke worstelingen heel genuanceerd te vatten in haar snaren. Harp schept heel snel een weelderig dromende sfeer, maar deze werd verweven met de inherente tristesse van de personages, een hunker naar vervlogen tijden en de pijnlijke confrontatie met het heden. Mary bouwde met behulp van loops laag per laag deze nostalgische, warme, maar licht bevreemdende sfeer op. Old Joy laat veel ruimte voor ongemakkelijke stiltes tussen de twee en laat geluiden in de natuur deze versterken. Deze stilte wist Mary heel goed te respecteren door niet te aanwezig, maar ook niet te afwezig te zijn. Op het einde stak ze er plots een dissonant akkoord in, wat het gevoel van bevreemding net iets meer versterkte. Mary toonde een grote liefde voor de film en haar soundtrack begreep Old Joy heel goed.
Vanaf gisteren vindt zowat iedere dag een VIDEODROOM-show plaats. Vanavond ontvangt kunstencentrum VIERNULVIER het IJslandse múm, morgen noiselegendes Wolf Eyes en zondag de experimentele more eaze. Het hele programma vind je hier terug.
