© CPU – Nathan Dobbelaere
Bandleden en solocarrières: het blijft een terugkerend fenomeen. En gelukkig maar, want zo mochten we enkele jaren geleden kennismaken met Dexelle, het alter ego van Nicolas D’Exelle. Hem kenden we natuurlijk al als de gedreven rocker achter Black Leather Jacket. Die leren jas laat hij voor zijn solowerk echter aan de kapstok hangen. Gierende gitaren en beukende drums maken plaats voor glinsterende synthesizers en een zonnige, dansbare sfeer. Zijn vorige ep wist ons al te overtuigen van zijn talent, maar vandaag slaat Dexelle een nieuw hoofdstuk open, eentje dat nog grootser, ambitieuzer en meeslepender klinkt dan alles wat we tot nu toe van hem gehoord hebben.
Het weer zit dan wel niet meer helemaal mee, maar voor Dexelle is de zomer nog lang niet voorbij. Een vrolijke gitaar zet “Death of a Rose” krachtig in vooraleer het geheel wordt ondergedompeld in een warm bad van weelderige 80’s synthesizers. Een pulserende, bonzende baslijn gidst ons doorheen de strofes, met Dexelles zachte stemtimbre als een baken van rust in dit uitgestrekte klankenlandschap. De Antwerpenaar klonk op zijn vorige ep al bijzonder internationaal, maar doet daar vandaag moeiteloos nog een flinke schep bovenop. Fonkelende synths, onweerstaanbaar catchy refreinen en een subtiele, melancholische ondertoon vloeien hier naadloos in elkaar over. Het resultaat is een track die ergens het midden houdt tussen grootse synthpop en intieme nachtclubmelancholie, en die je na één luisterbeurt al niet meer uit je hoofd krijgt. “Death of a Rose” vormt met andere woorden de perfecte opener van dit nieuwe tijdperk in Dexelle zijn solocarrière.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
