Op bepaalde tijden beseffen we weer wat liefde voor muziek is. Het blijft fantastisch hoe je iets kan horen, akkoorden en noten kan beluisteren en er helemaal begeesterd door kan geraken. Er zijn duizenden studies over gemaakt en er hangen hele wetenschappen aan vast, aan het gegeven ‘muziek’. Over die liefde. Ons hart slaat steeds enkele slagen per minuut sneller wanneer we liedjes van Pokey LaFarge op de draaitafel liggen. We leven dan niet meer in 2026, want LaFarge brengt ons graag mee naar vervlogen tijden, tijden die hij zelf ook niet heeft beleefd maar wel onder woorden krijgt. Rent Money is zijn nieuwste worp na de grandioze plaat Rhumba Country uit 2024 en de ep vol minimalistische blues, Travelin’ With Pokey LaFarge: Voice and Guitar, Vol 1 van half februari dit jaar. Huurgeld voor je woning, elke maand moet de kleine man het in de handen weten te leggen van de huiseigenaar of eventuele motten op je gezicht met een baseballbat kunnen je deel zijn. Er is veel plaats onder de bruggen, in de metrostations en in de achterafparkjes van de grote Amerikaanse steden. Ter vertier kan er goedkope lijm gesnoven worden tot je slijmvliezen het begeven en je crepeert in je eigen vuil. Pokey LaFarge nu.
Waar de Amerikaanse artiest op zijn laatste lp alle registers opentrok met rumba, mambo, calypso en dat allemaal gecombineerd met blues en country, was zijn laatste ep volledig doordrenkt door de zweterig tristesse van de deltablues, en dat enkel met stem en gitaar. Op Rent Money krijgen we ook veel meer blues te horen, maar de verpakking rond de liederen is veel dikker. Er zit veel vlees aan de songs, soms rot, soms vers afgesneden van het been. We krijgen ook songs die lijken op vadsige kauwgomballen waarop je uren kan sjieken en die de tong de kleur van het snoep schenken. Constante is wel dat de muziek gemaakt is voor John Doe, Jan met de pet ook gekend als Jan modaal. Jan Boezeroen noemen de Nederlanders zo een hardwerkende mens die arbeid ruilt voor een appel en een ei. Arme Jan, laat deze muziek je deel worden, hij is speciaal voor jou gemaakt.
Opener “The Thing” doet ons direct terug verlangen naar een galabal waar de stoutste jongeren van de school wodka goten in de alcoholvrije punch. We reden voor in onze van vader geleende Studebaker en keken onze partner voor die (ene) avond diep in de ogen. We parkeerden, stapten naar de tot feestzaal omgebouwde sporthal, bonkten de deur open en begonnen te dansen, en dat terwijl onze vingers de vetkuif nog even in het correcte model trokken. Op “My Baby Loves Me” zetten we de jeugdige danspassen verder en loensen we vervaarlijk naar de vijand van de dag. De toekomst komt er nu met de beste bluesakkoorden en met rasse schreden aan en ons meisje zal ons overal volgen. Ze wordt onze schaduw en ons zonlicht tegelijk. Op “Hambone” klinkt de blues fantastisch door dat kloppen op het ritme op het volledige lichaam en schurken we aan tegen de bubblegumpop. Straffe pianosolo, hell yeah!
Onvermijdelijk staat die rotzak van een huiseigenaar met zijn knuisten open. Op “Rent Money” horen we: ‘I gave him all my dough, that’s where the money goes’. Dan zit je daar, met je eeuwige schaduw, te schrapen naar de laatste cent om erger te voorkomen. Vier nummers ver in de plaat en al alle vier even kort besproken. Alles voor de kleine man. Op “Stick Together” worden alle funkregisters opengebroken, want dat is LaFarge ten voeten uit, een muzikant die van alle walletjes eet en laat mee-eten. Op die oevers ligt ook nog wat soul voor het rapen en de man gebruikt het graag allemaal in zijn songs, zolang de roots en traditionals maar gerespecteerd worden. Americana wordt het ook wel een keer genoemd.
Meestal hebben platen voor alle luisteraars wel ergens een dieptepuntje, een lied dat je minder ligt. We hebben er persoonlijk bij LaFarge nog nooit zo eentje gevonden. Tja, het is dan ook een grootmeester in het creëren van die knappe bluesnummers anno 2026. Begonnen als straatmuzikant, reizend van hot naar her door zijn reusachtige thuisland, gewapend met gitaar, banjo en mandoline en de (oorlogs)verhalen van zijn grootvaders, het zijn weergaloze ingrediënten om nu platen te maken die aan de ribben blijven kleven. Laat ons nog een laatste lied uitpikken en laat het “Big Boss Man” zijn. Zelfs, laat ons zeggen een eeuw geleden, waren er de dikke mannen met de eeuwige sigaar en bontmantel die hele straten en wijken bezaten en er inwoners financieel doodknepen met hun vettige worstenpoten die steevast gekleed waren in kalfsleren handschoenen om het stuur van hun automobiel vast te pakken. Het waren de Elons en Jeffs van hun tijd, maar de slinger kan niet meer doorgeslagen genoemd worden. De slinger is begonnen aan het cirkelen aan een razendsnelle snelheid die alles en iedereen omver maait en niet meer te stoppen is. Die Elons en die Jeffs gaan echter ook schijten, hebben ook soms diarree en zullen ook ooit rotten in de grond. Het is niet anders.
Pokey LaFarge schenkt een eerbetoon aan de normale mens, de ploeterende stakker die tandheelkundige ingrepen uitstelt wegens geen geld. Hij schenkt die ode met behulp van gave, grandioze blues, rootsmuziek die doet beseffen dat liefde het allerbelangrijkste blijft, maar dat daaraan gekoppeld een handvol geld geen overbodige luxe is. ‘Geld maakt niet gelukkig’, het komt steevast uit de monden van de dragers van die bontmantel. En dat is de bedoeling van bluesmuziek, enerzijds plezier maken met zelfgestookte alcohol in de hand en anderzijds moeten lijden wanneer je met je vuile, ongewassen reet in de modder zit. Er wordt op de deur geklopt. Waar is het schaaltje met onze centen? We betalen al voor de komende week en hopen dat de huiseigenaar geen kwade afdronk of kater heeft en respijt geeft. Onder de bruggen ligt het immers vol en de metro stinkt naar pis. Gelukkig hebben we de platenspeler verstopt voor zijn grijpgrage poten en kunnen we straks Pokey nog eens opleggen. Thanks dude!
Wil je de artiest en zijn band persoonlijk bedanken? De rootsmuzikant komt in de lente van 2027 maar liefst vier keer optreden in Nederland en twee keer in België. Alle informatie staat netjes opgelijst op zijn website.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Hambone”, ons favoriete nummer van Rent Money, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
