Michael Louis Diamond is de volledige naam van Mike D, een rasechte New Yorker en een derde van een van de allerbeste, allercoolste hiphopcollectieven ooit, Beastie Boys. ‘(You gotta) fight for your right to party! We waren nog ontzettende snotneuzen toen de debuutsingle van het trio uitkwam, maar we wisten vanaf dan al dat het op zijn zachtst gezegd iets heel speciaal was dat we te horen en te zien kregen. Vader zaliger schonk ons, pipo met een korte broek, de lp Licensed to Ill, en sinds dan was het muzikale hek helemaal van de dam. De band heeft ons nog héél dikwijls (terug) op het goede muziekpad gezet nadien met nummers zoals “Sabotage” en “Intergalactic” om er, heel flauw van ons, twee van de meest bekende songs uit te pikken. Andere Beastie Boy van het eerste uur, Adam Yauch, kreeg speekselklierkanker, liet zich zo goed mogelijk verzorgen, maar de klootzak met de zeis kende geen genade en legde zijn koude klauwen op de schouder van de man om hem af te zetten aan die gouden poort hoog in de wolken. Gedaan met de Beastie Boys. We hebben/hadden niks meer gehoord van Mike D, noch van exemplaar drie, Adam Horovitz, maar Mike D schenkt ons nu zijn debuutplaat. En het is een goeie geworden, echt waar!
Over hoe D. weer toegekomen is aan het opnieuw produceren van tunes, verwijzen we je graag naar het artikel dat een collega van ons heeft geschreven over de debuutsingle “Switch Up” die begin mei ergens werd uitgebracht. Het verduidelijkt alvast veel en zo hebben we iets meer ruimte om ons te focussen op een review over de gehele plaat. De twee zoons van D, Skyler en Davis, spelen mee en dan worden er al eens zinnen en uitdrukkingen gebruikt zoals: ‘de cirkel is rond’ of ‘zo vader, zo zoon’. Wij vinden het gewoon cool dat er in familieverband gemusiceerd wordt, want ook papa Eddie Ruscha en zoon Milo Ruscha doen mee op de plaat en om de boel compleet te maken, krijgen we ook Will Graefe er nog bij. Dat collectief heeft de naam 5D gekregen en het zijn dus deze kerels die nu langskomen met Thank You. Oh ja, nog even melden dat de keyboards op “I Don’t Care” letterlijk en figuurlijk van de hand zijn van Hubert Blanc-Francard die we nog kennen van bij Cassius. Oui, oui, c’est lui!
Er wordt uitermate cool uitgepakt met “Switch Up”, de debuutsingle van Mike D. De song is een blauwdruk van de chille drum-’n-bass uit de jaren negentig en is een binnenkomer van jewelste. We zitten direct in een grootstedelijke sfeer die we kennen uit de film Kids van Larry Clark uit 1995. Heel nice ook dat de schijf eindigt met wat slepende strijken op de viool. We hadden de plaat al een tijd voor de uiteindelijke release gekregen en het viel ons bij songs als “What We Got” en “True Colors” op dat Mike D wel uit Beastie Boys kon gehaald worden (het kon ook niet anders), maar omgekeerd helemaal niet. Het DNA is letterlijk en figuurlijk gedeeld ondertussen, maar die knarsende punkhiphop is een blijvend kenmerk uit vervlogen tijden die gewoon rechtsomkeer hebben gemaakt naar 2026. Bij die laatstgenoemde song horen we opeens wel een hele hoop Madchestergeluid, genre Inspiral Carpets en Happy Mondays. Een constante in de songs, over de hele plaat trouwens, is die onbreekbare coolheid. Het lijkt wel muziek gemaakt door de hipste skaters uit de roedel van de vuile, vieze wijk, zoiets. Je komt er enkel en alleen bij als je zelf uit ijs bent opgebouwd, anders is je plaats aan de zijlijn ergens, omdat dat gewoon de onbewuste hiërarchie is.
“Secrets Pt.1” duurt maar iets meer dan een minuut, maar wat een gave sound heeft 5D hieraan gegeven. We krijgen van de song een vibe over ons heen alsof niks ons kan schelen. Pas op, we nemen alles wel serieus, maar de ballen als er dingen niet lukken. Dat gevoel verzandt dan in “Secrets Pt.2”, een funky dansschijfje dat alleen bedoeld is om gespeeld te worden in de groezelige kelderverdieping van een reusachtig treinstation dat al vijftig jaren op apegapen ligt en rijp is voor de sloop. Er staat een dj te spelen in een donkere ruimte waar het vocht van de muren druipt en geesten en spoken rondwaren die zich koest houden tijdens de coole dansen des levens en des doods. Het blijft echter allemaal geheim… ‘I got secrets, I got secrets’. Wat erg opvalt aan het volledige album en dan zeker aan een nummer zoals “Crypto” is de vitale kracht, de bruisende energie en de machtige instrumentatie. Het is zelfs een schijf gebleken waarvan verwacht wordt dat het publiek zal meebrullen met de hele band.
Thank You is een album waar veel van verwacht werd/wordt en dat volgens ons onder de loepen gaat liggen van veel verschillende reviewsites, dagbladen, weekbladen,… . De vergrootglazen worden overal ter wereld opgeblonken want dit is de eerste keer dat een goeie, ouwe Beastie Boy met nieuwe noten en akkoorden komt aandraven. Zitten er stukken tussen die nostalgisch terugkijken op die tijden dat Mike D. een muziekgod was? Met “Back To Start” dat enerzijds lekker exotisch klinkt, maar anderzijds evenwel kil door de strijkers, wordt er een blik geworpen op die tijden dat de wereld aan de voeten lag van Michael Diamond. Verwacht je zeker niet aan een album van Beastie Boys, maar er zijn uiteraard wel grote overlappingen met de muziekstijlen die D toen speelde en de muziek die hij nu uitbrengt. Zo is “It’s Time” pure, onversneden hiphop zoals die in de jaren negentig ook op de draaitafels lag. Maar het blijft ondanks alles wel een echte D-song op dit Mike D-album anno 2026!
Eerlijk, toen we de eerste keer hoorden dat Mike D nieuwe muziek zou produceren, waren we heel sceptisch. Zou de man ons opeens nog iets te vertellen kunnen hebben? Zouden zijn tunes nog relevant zijn na zo een legendarische catalogus die hij ooit al had afgeleverd? We kunnen twee keer volmondig ‘ja’ antwoorden op de vorige vragen. Hij heeft zich omringd met een groepje van sterke, creatieve muzikanten die er samen iets van wilden maken, dat is heel duidelijk. Bij “Thank You” krijgen we zelfs een beetje het gevoel dat we nog nooit zoiets gehoord hebben, een sound die we niet direct kunnen thuisbrengen. Het is ook straf te noemen dat werkelijk elk nummer echt goed is. Er zit niets bij waar we van weglopen, integendeel, elk nummer heeft meer dan genoeg potentie, dat is zelfs het minste dat er over kan gezegd worden. Ja, echt een heel knap album van een icoon dat zichzelf heeft heruitgevonden. Een plaat die we nog regelmatig zullen opleggen, dat staat als een dozijn palen boven hoogwater.
Er werd al duchtig rondgereisd met de plaat, check gerust ons verslag van het optreden in Bolwerk in Kortrijk van half juni. Goed nieuws want de band gaat nog een keer onze contreien passeren binnenkort. Op 30 oktober is dat in De Melkweg in Amsterdam en op 5 november in de AB in Brussel. Alle info staat op de website van ‘MD5D’, echt een digitale brok geschiedenis precies uit ‘de goeden, ouden tijd’. Werkelijk alles klopt aan dit nieuwe project van Mike D, werkelijk alles van a tot ze en terug! Bedankt D!
Ontdek “Crypto”, ons favoriete nummer van Thank You, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
