Nabeschouwing Pukkelpop 2026: Voor altijd samen

© CPU – Sam De Boeck

Pukkelpop, oh Pukkelpop. Waar moeten we beginnen? We weten dat het allerminst een wedstrijd is, maar als er op het einde van de zomer dan toch medailles uitgedeeld moeten worden, zouden we het niet graag tegen jullie opnemen. Nee, dit wordt voor alle duidelijkheid geen liefdesbrief aan het Limburgse festival, maar na vier dagen te hebben verbleven op en rond de weides langs de Kempische Steenweg, voelen we ons wel genoodzaakt een balans op te maken. Alles opgeteld kon je je verwarmen aan 224 sets, verdeeld over een tiental verschillende podia. Met Dansende Beren recenseerden we er daar 123 van, al voelt dat op Pukkelpop nooit écht aan als werken. Waarom? Dat proberen we hieronder uit te leggen.

Letterlijk proberen, want als je de afgelopen dagen niet zelf in Kiewit bent geweest, is het heel moeilijk om het gevoel dat je daags na het festival hebt in woorden om te zetten. En daarmee doelen we specifiek op het gevoel dat je na Pukkelpop hebt. Het is misschien een open deur intrappen, maar in Limburg zit het ‘m vaak in de details. Details die ervoor zorgen dat je enorm dicht bij het ultieme festivalgevoel komt, dan niet dat punt effectief bereikt. Soms geeft de organisatie het lot een duwtje in de rug, maar soms gebeurt het simpelweg spontaan – net doordat alle sterren vier dagen lang perfect lijken te staan. Het is niet toevallig dat de set van Zara Larsson op dit moment de wereld rondgaat – en dat ze het zelf haar favoriete show van de zomer noemt.

© CPU – Joost Van Hoey

Op Pukkelpop gebeurt namelijk héél veel, net omdat het festival ook héél veel wil zijn. De ervaring begon dit jaar eigenlijk al nog voor de deuren effectief openden, doordat de organisatie gebuisde studenten de kans gaf om alsnog naar het terrein af te zakken. Een blokbar in de Club, inclusief verrassingsconcert; dat kan alleen in Kiewit. En daar werd meteen ook het zaadje geplant voor het hele opzet van deze jaargang: The future is yours. Een samenhorigheidsgevoel waar geen enkel ander festival op nationaal grondgebied ook maar bij in de buurt kwam, maar in Kiewit doorheen de jaren een soort van vanzelfsprekendheid is geworden. Dat begon al vlak na de pandemie, toen Pukkelpop er plots in begon te slagen om uit te verkopen binnen de paar uur. En daar plukt het nu de vruchten van, elk jaar meer. Intussen is Pukkelpop dus meer dan een festival, het is een belevenis – samen.

We durven niet te zeggen of er een uitgedokterde beredenering achter zit, of dat de organisatie het gewoon natuurlijk laat gebeuren. Feit is echter wel dat op de punten waar The Factory (het bedrijf achter Pukkelpop) impact kan hebben, het bedrijf dat ook effectief enorm goed doet. Qua line-up kon je het dit jaar eigenlijk nergens beter vinden. Grootser is niet altijd beter, dus bleef Pukkelpop in 2026 vooral trouw aan zichzelf. Headliners YUNGBLUD, Florence + The Machine en Tyler, The Creator zorgden elk op hun eigen manier voor onvergetelijke momenten, vlak daaronder waren het Turnstile, Zara Larsson, Sombr, Djo en Deftones die voor haast nóg onvergetelijkere momenten zorgden. We beseffen maar al te goed dat dat, gezien het feit dat zowat elke artiest hierboven aan een ander uiteinde van het spectrum ligt, grote woorden zijn, maar ook daar ligt nog altijd het geheim van de succesformule van Pukkelpop.

© CPU – Sam De Boeck

Je kan er op een paar uur tijd beginnen met een comedyshow, je ribben breken in de moshpit, de nieuwste TikTok-ster aan het werk zien, een vergeten klassieker live meebrullen en omver geblazen worden door een band waarvan je nog nooit hoorde. Het voelt wat cliché om te zeggen, maar op Pukkelpop is er écht voor ieder wat wils. Heel wat hoofdvogels die bijgevolg werden afgeschoten de afgelopen dagen, waarbij we toch nog met regelmaat zullen terugdenken aan de sets van onder meer Dijon, Geese, Blood Orange, Ninajirachi, IJSLAND, Jalen Ngonda en ADÉLA. Hoogtepunten te over, waarvoor we je voor een uitgebreidere mening graag doorverwijzen naar al onze Pukkelpop-recensies.

Hetgeen in Kiewit anders is dan in de rest van het festivallandschap, is het feit dat ook de artiesten die géén goede set neerzetten, vaak voor ongeziene taferelen kunnen zorgen. Een Roxy Dekker, New Wave of Natasha Bedingfield hadden even goed vervangen kunnen worden door de dj die ook de fuif van je middelbare school stond te draaien, maar konden wel rekenen op enorme menigtes én een uitzinnige sfeer. Op Pukkelpop lijken ze namelijk het perfecte evenwicht te hebben gevonden tussen kwaliteit en plezier – het ultieme festivalgevoel -, wat als keerzijde van de medaille soms ook wel heeft dat er enorm coole (maar minder virale) acts voor een halflege tent een vijfsterrenset staan te spelen. Maar goed, da’s dan weer een gevolg van die snelle ticketverkoop zeker? We moeten het toch ergens op de fomo en de posers kunnen steken.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Maar goed, als iedereen er zin in had, leverde het wel steevast prachtige momenten op. En zoals gezegd werkt Pukkelpop die ook wel altijd een beetje in de hand. Héél veel gastartiesten bijvoorbeeld dit jaar: Pommelien Thijs bij MEAU, ADÉLA bij Sombr, Mathieu Terryn bij Ronker, Froukje bij S10, een reeksje bij The Subs, Kaat Van Stralen stond op bijna elk podium, én dan was er nog eens Bloody Bloody Kempen en natuurlijk The Atomic Orchestra. Daarnaast ook nog eens een verrassingsset van Royal Blood… Het kon niet op! Maar zoals gezegd gebeurden de échte hoogtepunten de afgelopen editie spontaner. Het publiek bij Zara Larsson bijvoorbeeld, of de regenbogen die uit het niets de zonsondergangen boven Kiewit nog mooier maakten. Want zoals je ze rond valavond op Pukkelpop krijgt – inclusief ballonbogen en reuzenrad -, krijg je ze nergens anders. Dankzij dat laatste moeten we overigens ook extra kudo’s geven aan iedereen die iets visueels deed op het terrein: gevoelsmatig werden de concerten mooier dan ooit in beeld gebracht. En dat lag niet alleen aan de grotere schermen van de Main Stage. Mocht je er een aandeel in hebben gehad: top job!

De aankleding van Pukkelpop doet dankzij onder meer Boulevard Bizar ook heel veel. Het Romeinse leger dat je ongevraagd druiven kwam voederen, de karikaturisten ter hoogte van de Lift, de wielercommentatoren van Radio Mano Sport aan de ingang, prachtige vliegende paarden, enorme vogels, tovenaars, bellenblazers… Het draagt allemaal enorm veel bij aan het totaalgebeuren dat het festival vandaag de dag is. Daarbij hoort ook nog altijd PKP DWNTWN inclusief skateparkje, Music Mania pop-up, zomerbar en Lijn-bus, waar doorheen het hele weekend ook nog eens een reeks verrassingsconcerten plaatsvonden. Eigenlijk heb je op Pukkelpop permanent het gevoel dat je wel ergens iets mist. Maar tegelijkertijd ook weer niet, omdat je ergens anders ook iets cools meemaakt. Wilde je voor je aan je festivaldag begon een vijf kilometer lange loop over het terrein doen met Average Rob? Dat kon. Speelde je liever op het gemak een potje FIFA? Kon ook.

© CPU – Sam De Boeck

Daaraan merk je langs de andere kant ook wel dat Pukkelpop anno 2026 nadrukkelijker dan ooit de kaart van de jeugd heeft getrokken, al betekent dat niet dat het daarom ook de andere generaties de rug toekeert. Want zoals we het andere jaren al zeiden: muziek is van iedereen, vergeet de hokjes. Het is oké dat er voor een hoop vergane glorie Nederlandse rappers vier keer zoveel volk staat als voor een legendarische gitaarband vlak erna. Het is oké dat het beste concert van het weekend plaatsvond in een tent die niet eens voor de helft gevuld was, terwijl er voor een karaokeset een volksverhuizing plaatsvond. Als jij je maar hebt geamuseerd, dan is het opzet van Pukkelpop geslaagd. Meer dan ooit had je de afgelopen vier dagen het gevoel dat iedereen een plekje verdiende op het festival – bijna alsof het érgens héél ver misschien wel speciaal voor jou was georganiseerd. En dat jij ook je plekje op de weide verdiende, kon je dan weer verzilveren door je foto te laten plakken op de dertig meter brede en zes meter hoge ‘The Future Is Yours’-muur naast de Main Stage. Want Pukkelpop is er van en voor iedereen.

En hey, als we dan toch nog één puntje van kritiek mogen geven: zorg eens dat we tegen volgend jaar van die papieren bonnen af zijn. Er zitten er nog een twintigtal in ons heuptasje, en dat geld zien we dus nooit meer terug hè.

Pukkelpop 2027 vindt plaats van 19 tot en met 22 augustus, en dat wordt meteen ook de veertigste verjaardag van het festival. En zo’n jubileumeditie, da’s altijd iets speciaals – we zeggen het al maar.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Alle recensies van Pukkelpop 2026 lees je al onze Pukkelpop-recensies