Rock Olmen 2026 (Festivaldag 1): Stenen in de lucht

Rock Olmen is een festival dat zijn eigenheid duidelijk gevonden heeft. Geen grootse namen of megapodia, maar een weloverwogen lineup van Belgische en internationale acts die iets te zeggen hebben, op een terrein die praktisch in mensen hun tuinen staat waar de afstand tussen podium en publiek klein genoeg is om te voelen dat je er echt bij bent. Dag één beloofde een dag te worden die traag op gang kwam en hard eindigde, en dat was precies wat het werd. Van Eosine die de ochtend openreet met felgroene kousen en een verhaal over racisme op de Gentse Feesten, over Admiral Freebee die de energie even deed inzakken, tot STONE die een kinderschoen claimde als eigendom en The Haunted Youth die op zijn verjaardag de dag afsloot voor een publiek dat vijftien minuten later nog niet klaar was om naar huis te gaan. Stenen in de lucht, en een dag die precies deed wat een goed festival moet doen: verrassen, teleurstellen, en uiteindelijk toch meer geven dan je had verwacht.

Eosine @ Main Stage

Eosine is een van de interessantste Belgische bands van het moment, en wie dat nog niet wist na hun passage op Dour, Lokerse Feesten en andere festivals, wist het na deze set. Het kwartet, opgericht door Elena Lacroix en aangevuld met Dima Fontaine op gitaar en vocals, Benjamin Franssen op drums en Brieuc Verstraete op bas en vocals, opende de dag luid en zonder omhaal. Ze stonden er allemaal alsof ze per ongeluk uit vier verschillende bands in dezelfde kleedkamer waren beland. Zo was Lacroix in het wit zoals de rest van de band, Verstraete met open hemd en mullet als het meest uitgesproken karakter van de vier, en gitarist Fontaine met een wijd shortje, geen schoenen en felgroene kousen aan zijn voeten. Dat het publiek aan het begin nog wat levenloos was veranderde snel, mede dankzij Verstraete die er geen moeite mee had om luid genoeg te schreeuwen om de zaal wakker te maken. Lacroix haar stem heeft iets etherisch met flink wat reverb erop, wat de shoegaze-texturen van hun geluid goed ondersteunt. Soms kon die stem echter iets meer kracht gebruiken om echt met de muziek mee te bewegen. De wisselende vocalen rollen tussen Lacroix en Fontaine gaven de set net die extra dimensie. Een nog niet uitgebrachte volgende single was verrassend een van de sterkste nummers van de set. Afsluiter “No Horses” droeg het verhaal van iemand die op de Gentse Feesten werd lastiggevallen door veiligheidsagenten omdat hij een racistische arrestatie filmde, wat in de context van Eosines muziek allesbehalve misplaatst aanvoelde. Kortom, een sterke opener voor de dag dus.

De agenda van Eosine is ook de komende maanden nog mooi gevuld met optredens op onder andere Campo Solar in Damme (2/8), Zeverrock in Zevergem (7/8), Bruudruusterrock in Oostakker (8/8), Paulusfeesten in Oostende (17/8), Backyard Festival in Merksplas (12/9) en Rock Zammel in Geel (12/9). Daarnaast staat de band op dinsdag 5 februari in de Ancienne Belgique Club in Brussel.

Gull House @ Stoot Stage

Daarna volgde Gull House, een punkband uit Diest die garage, hardcore en post-punk door elkaar gooit en het resultaat op hoge snelheid serveert, wat ze ook deden op Rock Olmen. Basic in de beste betekenis van het woord: gitaar, bas, drums en zanger Bram Sels, kaal en met de vocalen die ons veel beter bevielen dan die van de vorige kale zanger van de dag. Gitarist Jens Rubens probeerde vroeg in de set het publiek naar voor te lokken voor de eerste moshpit van Rock Olmen, zonder al te veel succes, al kwamen er uiteindelijk toch een vijftal mensen in beweging, wat voor een grotendeels lauwe menigte eigenlijk al iets zegt over hoe aanstekelijk de energie van de band was. “Punch Salad” was het duidelijke hoogtepunt, een nummer dat precies doet wat je van Gull House verwacht: kort, snel en met genoeg uitbarsting op het juiste moment. De laatste paar nummers trokken de energie eindelijk wat hoger, net op het moment dat je begon te denken dat het publiek er gewoon niet voor klaar was. Niet de meest memorabele set van de dag, maar Gull House deed wat ze moesten doen.

Op donderdag 20 augustus staat Gull House op de Backyard van Pukkelpop.

High Hi @ Main Stage

High Hi is al meer dan tien jaar een van de meest betrouwbare namen in de Belgische indierock, en dat bewezen Anne-Sophie Ooghe, Dieter Beerten en Koen Weverbergh ook op Rock Olmen. Het powertrio, dat in 2014 zowel De Nieuwe Lichting als de finale van Humo’s Rock Rally haalde en sindsdien drie albums uitbracht waarvan Return to Dust het meest recente, speelde een set die putte uit hun volledige discografie. “94A9” en “Daggers” van Firepool alsook de titeltrack en “All Cool All Fine” van het laatste album. Bovendien kregen we ook “The Show”, “Bestseller” en “Without the Words” te horen, waarbij Didi niet achter het drumstel zat maar elders op het podium stond. Opvallend was hoe goed de nummers live tot hun recht kwamen, meer nog dan op de plaat. Daarbij wonnen “The Show” en “Bestseller” in het bijzonder aan kracht en textuur in een live context, terwijl “Daggers” zijn vertrouwde effect had op een publiek dat het nummer inmiddels van buiten kent. “Daggers” had ook een merkbaar anders opgebouwde intro dan de studioversie, meer geleidelijk en dreigend, wat het aankomst van het nummer alleen maar sterker maakte. Het geluid zat de hele set perfect, wat bij een band als High Hi meteen het verschil maakt tussen goed en heel goed.

High Hi mislopen is quasi onmogelijk, want ook de komende maanden doorkruisen ze het land. Deze zomer kan je ze nog zien op de Lokerse Feesten (5/8) en Suikerrock in Tienen (8/8) en in het najaar volgt een tour door de clubs in Vlaanderen.

Admiral Freebee @ Main Stage

Admiral Freebee, het project van Antwerpse singer-songwriter Tom Van Laere die zijn naam ontleende aan een Jack Kerouac-roman, is al meer dan twintig jaar een vertrouwd gezicht op de Belgische podia, met een discografie die loopt van zijn zelfgetiteld debuut tot meest recente werk. Die reputatie staat buiten kijf. Maar op Rock Olmen, in een lineup die op andere podia geregeld een tandje harder gaat, botste zijn traagste materiaal soms op een publiek dat meer verwachtte. De trage delen voelden af en toe wat zwaar aan voor de sfeer van de dag, en de energie in de zaal zakte op momenten merkbaar weg. ‘Oh Darkness’ was het duidelijke middenstuk dat leven bracht waar het soms ontbrak, en ook de iets levendigere nummers in de set bevielen ons het meest. De muzikanten zelf waren strak en goed ingespeeld op elkaar, daar valt niets op aan te merken. Het meest verrassende moment van de set was misschien wel de eerste crowdsurfer van de dag, opvallend genoeg tijdens het traagste optreden tot dan toe op Rock Olmen. De setlist was niet slecht, maar het voelde gewoon niet als de juiste match voor dit moment op deze dag.

Ook Admiral Freebee heeft nog een drukke agenda dit jaar. Een overzicht van alle shows kan je hier raadplegen.

Captain Kaiser @ Stoot Stage

Captain Kaiser is in acht jaar uitgegroeid tot een van de leidende punkbands van het land, met vier albums op zak waarvan Belgian Boy het meest recente, uitgebracht vorig jaar. De Kempenaren, met hun geluid ergens tussen de rauwe emotie van High Vis en de anarchistische geest van Viagra Boys, staan bekend als een liveband die muren doet zweten, en frontman Sascha Vansant is daar de voornaamste reden voor. De man loopt shirtloos over het podium op een manier die je niet zo snel vergeet. Namelijk met gelaatsuitdrukkingen die we nog nooit eerder op een podium zagen, en een energie die je eigenlijk niet kan negeren of omschrijven. De rest van de band speelt strak en goed, maar staat er in de meest alledaagse outfits naast, wat het contrast met Vansant alleen maar groter maakt. Dat verschil in aanwezigheid viel op, ook al hebben de anderen het muzikale onmiskenbaar in orde. Een nummer van Belgian Boy, voor het eerst live gespeeld en opgedragen aan hun videograaf Vince, voelde als een persoonlijk moment in een verder harde set. Vanaf dit optreden merkte je ook dat de energie op het festival steeds hoger begon te liggen, met een moshpit die constant iets van beweging in zich had en de dag richting zijn hoogtepunt begon te duwen.

Captain Kaiser trekt deze zomer nog naar Willrock in Wilrijk (8/8), Backyard Festival in Merksplas (12/9) en Rock Saleghem in Meerdock (19/9)

STONE @ Main Stage

STONE is een viertal uit Liverpool dat zichzelf omschrijft als ‘post-apocalyptische scally rock’, een mengeling van alt-rock, punk en hiphop die via de stem en aanwezigheid van frontman Fin Power, zoon van Cast-zanger John Power, een heel eigen karakter krijgt. Met debuutalbum Fear Life For A Lifetime achter hun naam en een groeiende reputatie als een van de meest energieke livebands op het circuit, stonden ze op Rock Olmen met iets te bewijzen. Fin wist duidelijk dat hij de interessantste persoon in de ruimte was, en deed er ook geen moeite voor om dat te verbergen. Dat zelfvertrouwen heeft iets aanstekelijks: vanaf “I Gotta Feeling” maakte de band het publiek wakker op een manier waar de rest van de dag niet in was geslaagd. Na een goede vijftien minuten opende de moshpit, wat de band duidelijk blij maakte, want een STONE-show zonder pit is geen echte STONE-show. Halverwege de set gooide iemand uit het publiek een kinderschoen op het podium, waarop Fin zonder aarzelen aankondigde dat alles wat op het podium terechtkomt contractueel van hem is. Het publiek was op dat moment het meest energiek van de hele dag, met een gigantische circle pit die zoveel stof deed opwaaien dat we er actief vuiler door werden. Een van de meest memorabele sets van de dag, en dat zonder al te veel nuance of diepgang. Soms is dat genoeg.

STONE komt deze zomer nog een keer naar België en dat op zaterdag 5 september voor een show op Crammerock in Stekene.

shame @ Stoot Stage

shame stond de dag ervoor nog op Boomtown tijdens de Gentse Feesten, en die extra repetitie was af en toe merkbaar: de band speelde strak en zelfverzekerd, met een setlist die een mooie balans vond tussen oude vertrouwde nummers zoals “One Rizla”, deep cuts zoals “Snow Day” en nieuwer werk. De set was misschien iets te kort, maar wat er was zat goed. Het probleem zat niet op het podium maar ervoor. Waar het publiek bij STONE nog zo enthousiast was geweest dat er een stofwolk boven de moshpit hing, leek diezelfde crowd bij shame plots terughoudend en onwillig. De pit opende wel, maar bleef voor een groot deel van de set beperkt tot een handvol mensen terwijl de rest gewoon stond toe te kijken, wat voor een band als shame, die live altijd draait op wederkerige energie, een merkbaar verschil maakte. Pas tijdens het laatste nummer “Cutthroat” veranderde de sfeer, toen Fin van STONE het podium op sprong en ook enkele fans volgden. Wat de hele set al had kunnen zijn, gebeurde pas in de allerlaatste minuten. Een goede shame-show, maar niet de beste die we ooit zagen, en dat lag volledig aan een publiek dat te lang wachtte om zich te laten gaan.

The Haunted Youth @ Main Stage

The Haunted Youth sloot dag één van Rock Olmen af en deed dat op zijn verjaardag, wat de sfeer nog een extra kick gaf. Joachim Liebens en zijn band leverden wat ze altijd leveren: een zorgvuldig opgebouwde set waarbij het visuele en het muzikale zo goed op elkaar zijn afgestemd dat je vergeet dat je op een festival staat. Bijvoorbeeld het gebroken hart van de albumhoes dat steeds boven de band hangt en op het einde naar beneden daalde. Het is allemaal even doordacht als de eerste keer dat je het ziet. “Falling to Pieces” sloeg opnieuw gensters, “Teen Rebel” was het meezingmoment waar het publiek duidelijk op zat te wachten, en “Coming Home” stuurde iedereen huiswaarts zoals alleen The Haunted Youth dat kan. Het enige echte minpunt van de avond was dat de show zo’n vijftien minuten eerder eindigde dan gepland, op een moment waarop het publiek nog lang niet klaar was om naar huis te gaan. Dat gevoel, dat je meer wil terwijl de lichten al aangaan, is misschien wel het beste compliment dat je een band kan geven, maar het bleef toch wat onbevredigend hangen. Een verdiende afsluiter van de dag, van een band die met elk optreden bewijst dat hij aan zijn plafond nog lang niet zit.

Op zaterdag 5 september staat The Haunted Youth op Crammerock in Stekene en op donderdag 25 maart speelt de band hun grootste optreden tot dusver in de Lotto Arena in Antwerpen.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!