© Steve Gullick
Uiteraard staat Ed O’Brien vooral gegrift in de geheugens van de muziekliefhebber als een van de gitaristen van Radiohead. Toch heeft de Brit ook al solowerk afgeleverd met ten eerste de plaat Earth uit 2020 en ten tweede de lp Blue Morpho die dit jaar op 22 mei werd uitgebracht. Dat is een heel knap album trouwens met een nummer op met de titel “Incantations” dat we al in onze top tien hebben gezet van coolste nummers dit jaar. “Abbeycwmhir” bleef achter tijdens de eindsprint naar de finish van die tweede plaat, maar is nu uiteindelijk toch de eindmeet over geraakt. Het is de naam van een dorpje in Wales en het ziet er vreemd uit met die vijf medeklinkers achter elkaar, maar het had ook Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch kunnen zijn. Dat is écht waar de naam van een gehuchtje in Wales!
Verwacht je zeker niet aan een liedje met een duidelijke structuur van strofe, refrein en een eventueel bruggetje of een solo van het een of andere instrument. Net zoals op de hele plaat speelt O’Brien met klanken, synths en vele lagen van instrumentatie op elkaar. De song klinkt enigszins opgejaagd en ligt best zwaar op de maag, maar dat mag zeker niet beschouwd worden als een reden om de song links te laten liggen. Het is voor alles even wennen en fans van Radiohead zijn dit soort stevige soundscapes zeker gewoon. O’Brien construeert graag filmische, bijna epische muziekstukken die buitenaards durven klinken, of misschien het gevoel geven dat ze op de bodem van de grootste oceaan zijn gemaakt of op het verloren continent Atlantis. ‘Boeiend’ is het woord dat het meest in onze gedachten opkomt wanneer we even nadenken over zijn muzikale kunstwerken.
Op 4 oktober staat O’Brien in de Carré in Amsterdam. Op 14 oktober alweer bij onze buren in het noorden, maar nu in de Oosterpoort in Groningen.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
