© CPU – Jitte Davidson
Er viel afgelopen zaterdag omstreeks één uur ’s nachts weinig horizon te spotten op Graspop. Enkele hindernissen staken daar een stevig stokje voor: ten eerste speelde Bring Me The Horizon een strakke set waarvan we geen oog wilden wegslaan, maar daarnaast was het ook al goed donker en hoopten wolken zich op tot een serieuze wolkbreuk tijdens het staartje van hun set. De mannen uit Sheffield speelden sowieso al de pannen van het dak, maar de fikse regenbui tijdens “Doomed”, “Drown” en vooral “Throne” zorgde voor een magisch moment waarbij het water wel onderdeel van de show leek te zijn. Het zorgde voor een ervaring die al vroeg in de festivalzomer tot onze topmomenten van het seizoen behoort.
Tussen die liveshows bouwt de metalcoremachine op naar een ‘Repented’-versie – zeg maar een herwerking – van hun debuutalbum Count Your Blessings, dat dit jaar twintig kaarsjes mag uitblazen. “Black & Blue” verscheen als eerste single, maar in dat maakproces valt er tussendoor ook nog écht nieuwe muziek te rapen. BMTH laat namelijk vandaag “Dehumanized” op ons los, al ligt dat opvallend hard in het straatje van Count Your Blessings. Meer nog: het zal zelfs als enige nieuwe compositie op het Repented-album verschijnen. De nieuwe single schiet ons recht naar 2006, toen ze nog full on deathcore maakten. Doorheen de jaren veranderde het stemgeluid van Oli Sykes na stemproblemen van rauwe kreten in het midden naar een meer gecontroleerde mix van heldere zang en iets veiligere borstkreten.
Toch schreeuwt hij nu nog een keer zijn stembanden aan gort, want “Dehumanized” is zowat het stevigste werk dat we in de laatste jaren van BMTH gehoord hebben. Tussen de regels door zal zijn stem door de nieuwe fans nog wel herkend worden, maar veelal is het moeilijk verstaanbaar geschreeuw onder een instrumentatie waarin vooral Matt Nicholls en zijn drumstel een prominente rol opeisen. Inhoudelijk lijkt de band uit Sheffield op een tamelijk agressieve toon de dierenmishandeling in slachthuizen aan te kaarten. De beelden in de videoclip – waarschuwing voor wie niet tegen bloed kan – doen met een klein tikkeltje verbeelding denken aan de beelden die GAIA regelmatig openbaart. Nu zijn het echter geen varkens of koeien, maar mensen die niet bepaald een rooskleurige toekomst tegemoet kijken. We zien ze moshen en headbangen, maar evengoed verhakseld worden tot gehakt, tranen van bloed wenen of ondersteboven aan een vleeshaak hangen. Zo, draai het maar eens om: zouden we dan nog zo veel vlees eten?
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
