Hoewel Vlamingen vaak niet al te veel wakker liggen van wat er aan de andere kant van de taalgrens gebeurt, loont het om af en toe eens te gaan gluren bij de buren. Pomme is namelijk niet alleen het Franse woord voor een appel, maar vooral ook een van dé namen in de wereld der Franstalige muziek om in de gaten te houden. Met haar melancholische kunstwerkjes weet ze inmiddels ver voorbij de landsgrenzen te overtuigen en dat bracht haar ook tot in de studio van Aaron Dessner. Je weet wel, de man die niet alleen aan de wieg van The National stond, maar ook een behoorlijk aandeel heeft in de muziek van onder meer Taylor Swift en Gracie Abrams. Uit die samenwerking ontstond niet alleen “des excuses“, dat we eerder al te horen kregen, maar presenteert Pomme nu ook “le village”.
De beginklanken van “le village” kunnen we met slechts een woord omschrijven: gezellig. Pomme neemt ons mee achter het haardvuur, gooit een dekentje over onze schouders en zet de tv aan waarop even later een film afspeelt die verdacht veel op een samenvatting van ons leven tot dusver lijkt. De coupletten brengen het verhaal, waarna een vollere instrumentatie de komst van het refrein inluidt. Het geheel werkt naar een duidelijk hoogtepunt toe en het is exact op dat moment dat de stempel van Aaron Dessner uiterst voelbaar is. En toch lijkt het op geen enkel moment alsof Pomme toegevingen gedaan heeft en haar eigen sound inruilt voor een meer poppy aanpak. Het voelt nog steeds alsof we door een sprookjesachtig bos wandelen, alleen zijn de kleuren nu dieper, levendiger en horen we alle geluiden op de achtergrond glashelder. Dat de song elke keer dat deze buiten de grenzen dreigt te treden, teruggefloten wordt en uiterst klein verdergaat, draagt bij tot de charme die Pomme zo moeiteloos over haar liedjes drapeert. Moge dit voor een nog grotere doorbraak van het fijnste muzikale appeltje zorgen!
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
