Het Franse fuzzrocktrio SLIFT bestaat ondertussen al tien jaar en toch voelt het alsof het slechts gisteren was wanneer we ze ontdekten. Het commerciële succes van de band explodeerde toen ze in 2020 hun tweede plaat, namelijk het geweldige Ummon uitbracht, die ongetwijfeld in elke platenkast van psychedelische-rockliefhebbers vinden is. Zes jaar geleden kwam dat meesterwerk uit en vier jaar later bevestigde de band met het hevigere en abstractere Illion. Zo wisten de Fransen hun repertoire uit te breiden en ondertussen zijn we met Fantasia dit jaar al aan hun vierde langspeler aangekomen. Daarnaast zat de band in haar laatste bestaansjaren bijna nooit stil. Bijna constant werd er getourd door Europa, maar ook in Amerika gingen ze op veroveringstocht. We zijn benieuwd hoe de band in deze drukke jaren tijd vond om muziek te schrijven en vooral hoe die klinken zal. Op 31 maart kregen we alvast een voorproefje met single “A Storm of Wings” en vijf mei volgde “The Day of Execution”, en als die de toon voor het album zetten, dan zal de band toch een nieuwe koers uitvaren. De singles klonken retro, psychedelisch en Jean Fossat ging, naast het gebruikelijke geschreeuw, heel wat meer aan de zang. Maar ook de kenmerkende elementen, de typische SLIFT-saus zeg maar, waren meer dan prominent aanwezig. We denken dan vooral nog aan apocalyptische riffs, een geluidsmuur van jewelste en maniakaal gemep op de drums. Daarnaast is het naast Illion ook de tweede plaat die ze op het mythische Sub Pop Records label uitbrengen. Kort gezegd, er zijn meer dan genoeg spannende ingrediënten om naar het nieuwe lekkers Fantasia uit te kijken.
Fantasia bestaat uit acht nummers waarbij de gemiddelde lengte vijf à zes minuten is. Het openingsepos “Fantasia” is hier toch wel de vreemde eend in de bijt, want het nummer duurt maar liefst acht minuten en 58 seconden. Het duurt echter niet lang voor het nummer je een dreun verkoopt door middel van doomachtige gitaarriffs. Fossat gaat niet veel later op onheilspellende manier aan het prediken. Hij zingt alsof hij een zware last met zich meedraagt waar hij maar niet van af lijkt te raken, dat de gitaren het niet veel later nog wat meer gaan uitschreeuwen voegt alleen maar toe aan dit enge sfeertje. Het nummer haalt zo zowel thematisch als instrumentaal inspiratie bij doommetal, maar het klinkt natuurlijk nog steeds typerend Slift. Zo zijn er de kenmerkende zweverige, psychedelische effecten die naarmate “Fantasia” doorstoomt steeds nadrukkelijker aanwezig worden, vooraleer het naadloos overgaat in “Corrupted Sky”. Zo voelt het openingsduo van Fantasia eigenlijk als één lang uitgerokken nummer, twee die één zijn. Opvolger “Corrupted Sky” begint met de zweverige sfeer van daarnet, maar al snel gaat het nummer een volledig andere richting uit. Nadat Fossat nog wat te zeggen heeft en de bas nog eens ferm aan het ratelen gaat op de voorgrond van de track, volgen een spervuur aan riffs en een salvo op drums die op hun beurt aan posthardcore doen denken. De band maakt zo al snel duidelijk dat alhoewel de riff nog altijd de kern van hun muziek is, ze niet bang is de grenzen van hun geluid te verleggen.
We hoorden natuurlijk ook al op single “A Storm of Wings” dat de band duidelijk zijn grenzen aan het aftasten was, maar gelukkig bewijst de band ook nog te weten wat lekker scheurende nummers zijn. Die laatste is een perfect voorbeeld daarvan. De band weet op machtige manier intense riffs af te wisselen zonder te vervallen in weinig interessante clichés. Het Franse trio weet op de juiste momenten spanning te creëren vooraleer ze een wall-of-sound van jewelste door hun instrumenten jagen. In plaats van dan gas terug te nemen duwen ze het pedaal vervolgens helemaal door de grond en lepelen ze er nog even nog wat extra fuzzgeweld bij. Zo is stonermetal ook nooit veraf en vragen wij ons af welk genre we nu eigenlijk best op de band kunnen plakken? Voor we tot een juiste conclusie kunnen komen scheurt er nog een trippy riff door de speakers en besluiten we dat er weinig label op SLIFT te plakken valt en dit helemaal fijn is. Om op dit genrebuigende elan verder te gaan trakteert de band ons met “Orbus Tertius” op een dromerig spacerocknummer. Is dit hoe Pink Floyd zou klinken als ze kwade Fransmannen waren?
Met Fantasia laten de broers Fossat en drummer Flores zien wat ze allemaal in hun mars hebben. Ze zoeken de grenzen van hun geluid en halen inspiratie bij een waslijst aan genres zonder de essentie te verliezen. De riffs scheuren, de bas dondert en de cimbalen kletteren terwijl de gekke effecten langs alle kanten door de ether vliegen. Fossat gaat lekker veel aan het schreeuwen en zijn zang is nadrukkelijker aanwezig op de nieuwste langspeler van de groep. Hij lijkt zich tevens aan steeds meer zang te wagen. Alle nummers zijn van erg hoge kwaliteit, maar een absolute topschijf zoals “Ummon” zit er niet tussen. Daar hoor je ons echter niet over klagen, aangezien we het album met plezier op herhaling blijven afspelen.
Wie SLIFT live aan het werk wil zien kan op vrijdag 4 december naar de Ancienne Belgique of op 5 december naar L’aéronef te Rijsel.
Facebook / Website / Instagram
Ontdek “A Storm of Wings”, ons favoriete nummer van Fantasia, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
