Soms is even ademhalen nog zo verkeerd niet. Toen Ecca Vandal haar zelfgetitelde debuut in 2017 uitbracht, werd ze al snel opgepikt, gekroond tot een van de tofste nieuwe dingen uit Down Under en richting Europese podia geduwd. Met andere woorden: ze had de wereld aan haar voeten. Toch werd het stil rond de van origine Zuid-Afrikaanse artieste, al bleek die stilte in de jaren nadien vooral een manier om sterker terug te komen. Ze haalde adem, zorgde ervoor dat haar hoofd, hart en gezondheid weer op orde kwamen en voelde onderweg ook de creatieve motor opnieuw aanslaan. Met LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW blaast die creatieve motor nu voor het eerst sinds jaren weer witte rook uit, waardoor haar tweede doorbraak geboren lijkt.
Die tweede doorbraak is er wel eentje met meerdere gezichten. Ecca Vandal maakt er een kunst van om zoveel mogelijk stijlen bij elkaar te proppen en die vervolgens door elkaar te schudden alsof ze met een cocktailshaker in een kelder staat. Nooit komt er op LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW een glad designermixje uit zoals we ze kennen uit blinkende clubs. Dit is een goedje dat schuimt, spettert en er alles aan doet om over de rand te klotsen. Toch is er wel degelijk een duidelijke tweedeling op de plaat te horen. In de eerste helft levert dat vooral een felle cocktail op waarin punk het hoofdingrediënt is en dingen als hardcore, hiphop en elektronica als extra smaken worden toegevoegd, terwijl Vandal later vaker naar die laatste twee onderdelen grijpt en punk vooral als attitude overeind blijft.
Uiteraard is zo’n tweedeling geen nieuw trucje en we moeten niet doen alsof ze hier het muzikale wiel opnieuw uitvindt, maar onderaan de streep symboliseert het wel meteen de volledige genrewaaier die Ecca Vandal in handen heeft. Toch is het vooral het eerste gedeelte, waarin punk nadrukkelijker op de voorgrond treedt, dat haar het sterkst ligt. Dat blijkt vooral in de ijzersterke drieklapper “VERTICAL WORLDS“, “BLEED BUT NEVER DIE” en “CRUISING TO SELF SOOTHE”. Het drietal is het perfecte voorbeeld van hoe raak Vandal kan mikken, waarbij vooral die laatste laat horen dat ze haar chaos ook tot een echte meebruller kan kneden. De track is namelijk verdomd catchy, terwijl hij ook nog eens genoeg stekelige randjes behoudt om de nodige prikken uit te delen.
Na “CRUISING TO SELF SOOTHE” begint LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW langzaam van gedaante te veranderen. “MOLLY” houdt de vaart er nog stevig in, maar schuift de punkgitaren al wat verder naar de achtergrond en laat Vandal meer ruimte om op haar flow te leunen. Steeds nadrukkelijker komt de hiphophaak naar voren, tot opvolger “OKAY NOT TO BE OKAY” de plaat voor het eerst volledig richting het genre trekt. De track werkt als kantelpunt en zorgt met zijn beats voor een duidelijke verschuiving, waardoor we letterlijk met onze neus op het begin van de tweede helft worden gedrukt.
Vanaf daar wordt LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW gaandeweg minder bijterig. De r&b die steeds vaker door de kieren komt piepen misstaat Ecca Vandal op zich niet, maar haalt wel flink wat druk van de ketel. Wat ook niet helpt, zijn de vele korte tussenstukken die op deze helft van de plaat zitten. Als halve soundscapes geven ze het geheel zeker kleur, maar ze halen ook wat vaart uit de flow die, ondanks het chaotische randje, eerder nog wel aanwezig was.
Toch is de tweede helft zeker geen verloren helft. Ja, het bijt minder en staat duidelijk in de schaduw van de eerste helft, maar het kenmerkt wel de veelzijdigheid die Ecca Vandal typeert. “BLEACH” is het moment waarop dat tweede luik het meest overtuigt. De track schuurt tegen alternatieve hiphop aan en doet ons met momenten denken aan JPEGMAFIA, maar onder die beats blijft nog genoeg punkattitude smeulen. Ook “GHOSTS” weet tegen het einde nog flink wat te redden, maar op dat moment is LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW al te vaak van zijn scherpste lijn afgeweken om nog dezelfde impact te maken.
Onderaan de streep kunnen we concluderen dat LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW misschien niet de impact maakt die we op voorhand hadden voorspeld. Toch blijft dit allesbehalve een mislukte terugkeer, want vooral de eerste helft laat zien dat Vandal weet waar ze mee bezig is. Bovenal bewijst de plaat dat de Australische niet in een hokje te duwen valt, al hopen we stiekem dat ze de punkgitaren de volgende keer net wat vaker bovenhaalt.
Ontdek “CRUISING TO SELF SOOTHE”, ons favoriete nummer van LOOKING FOR PEOPLE TO UNFOLLOW, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
