SIENNA SPIRO @ Ancienne Belgique (AB): Groots en grootser in eenvoud

Vorig jaar was ze nog een van onze ‘Grote Beren van Morgen’, maar ondertussen is de Britse SIENNA SPIRO uitgegroeid tot een van de spannendste opkomende acts binnen het popjazzgenre. Dat ze FINNEAS en SZA tot haar grootste fans mag rekenen, blijkt alleen maar een teken van haar kunnen. De tickets voor haar show in de Brusselse Ancienne Belgique, ofwel dé poptempel van ons land, gingen als zoete broodjes over de toonbank en dat terwijl haar debuutalbum pas in juli verschijnt. Het mag dus duidelijk zijn: SIENNA SPIRO zie je nooit meer in zo’n kleine zaal en dus mogen de aanwezigen zich meer dan gelukkig prijzen om de twintiger aan het werk te zien vooraleer de streamingcijfers zich vertalen naar grotere zalen.

Een chaotische ophoping bestaande uit voornamelijk tienermeisjes voor de deuren van de Ancienne Belgique weerspiegelt meteen de populariteit van SIENNA SPIRO. Dat haar concert niet alleen hopeloos uitverkocht is, maar ook een eerste en laatste kans is om de Britse in intieme setting aan het werk te zien, wordt meteen duidelijk. Er wordt geduwd en getrokken om toch maar een plekje vooraan te bemachtigen en daar plukt Debbie meteen de vruchten van. De Britse mag de avond op gang trappen en doet dat met zoete r&b-klanken die mooi in lijn liggen met wat Spiro later op de avond zal brengen. Minder groots en iets terughoudender brengt Debbie haar liedjes die er zeker mogen zijn, al heeft ze wel een nummer of twee nodig vooraleer we écht goed horen wat er allemaal gebeurt.

De schelle klanken die aanvankelijk door de zaal klinken, maken snel plaats voor een soulvol geluid en net daardoor komt de intieme setting waarbij Debbie zich laat omringen door haar twee muzikanten en wat sfeerlampjes mooi tot zijn recht. Het hoeft dan ook allemaal niet bijzonder groots zijn om indruk te maken, want vooral in de hogere registers maakt de Britse een diepe indruk. Terwijl de hitte zijn eerste slachtoffers eist, wordt de hulp van de zaal niet alleen ingeroepen om elkaar te helpen, maar ook om hier en daar voorzichtig mee te zingen. Hoe verder de set vordert, hoe meer we overtuigd raken van Debbie en haar soulvolle zang met minimalistische instrumentatie. Er wordt met man en macht water rondgebracht, maar dat lijkt eerder op dweilen met de kraan open. Gelukkig vormt de muziek van Debbie een soort van balsem voor de ziel en zo ging haar set in een sterk stijgende lijn gedurende een half uurtje.

Als het begin van een sprookje en omringd door een zee van telefoonschermen, maakt SIENNA SPIRO haar intrede in de Ancienne Belgique om iets over half negen. Een indrukwekkend podium bestaande uit analoge elementen, fluweel en verschillende niveaus vormt het speelterrein waarmee Spiro een uur lang aan de slag mag. “The Visitor” vormt de gedroomde opener en kan dan ook meteen op veel bijval van het publiek rekenen. Een gigantisch koor ontpopt zich in geen tijd, maar het is het vocale bereik van SIENNA SPIRO dat ons al in de eerste paar minuten kippenvel bezorgt. Groots in eenvoud in een wereld waarin alles altijd maar sneller, flitsender en kleurrijker moet.

Ondanks de verschillende niveaus waarin het podium opgebouwd is, blijft er relatief weinig beweegruimte over voor de artieste. Toch lijkt dat haar niet te belemmeren en lijkt ze elke hoek te benutten. Ware het niet om een keer dichter bij haar fans te flaneren, dan wel om rustig te gaan zitten en de muziek zijn werk te laten doen. “Material Lover” brengt al gauw de jazzkant van de show naar boven en zorgt voor een nostalgische sfeer, terwijl “ORIGAMI” even later net een stuk ingetogener voor de dag komt en toch op minstens zo veel respons van het publiek kan rekenen. Als SIENNA SPIRO zich nog afvroeg of mensen haar wel kenden in België, dan dient deze hele avond als een liefdesbrief voor de twintiger die nog aan het begin van haar carrière staat en toch al overduidelijk het formaat van de AB ontgroeid is.

Hoewel de jonge leeftijd van de Britse, ontbreekt het nergens aan klasse en dat siert haar elke minuut een beetje meer. Ware het niet in de manier waarop ze plaats laat aan haar muzikanten om ook hun moment in de schijnwerpers te nemen, dan wel de serene lichtshow die elke noot net dat tikkeltje versterkt. Dat er over elk detail nagedacht is, lijkt bijna een evidentie. Nadat honderden telefoons plots als zaklamp fungeren tijdens “Dream Police”, zorgt het constante enthousiasme van het publiek er eveneens voor dat het allemaal nét een tikkeltje aan de scherpe kant klinkt. Gelukkig wordt de balans snel hersteld wanneer Spiro zelf plaatsneemt achter de piano voor “NEED ME” en “You Stole The Show”. Het wordt plotseling wel heel intiem en we zouden zowaar even vergeten dat Spiro inmiddels meer dan 27 miljoen maandelijkse luisteraars verzamelt op Spotify.

Na een intermezzo op piano, keert de band terug op de tonen van “I DON’T HATE YOU” waarop Spiro zowel doet denken aan de meer ingetogen nummers van Billie Eilish als aan Amy Winehouse, vergelijkingen die zich doorheen de avond regelmatig opdringen en meteen ook aantonen op welke schaal er gewerkt wordt. En dat allemaal terwijl Spiro pas een paar dagen geleden haar debuutalbum aankondigde. Daarvan konden we in de Ancienne Belgique al een beetje proeven, want met maar liefst drie gloednieuwe songs op de setlist liet de Britse haar fans rijkelijk proeven van wat ze in petto heeft. Na een bijzonder fijne cover van Cee Lo Green, Danger Mouse en Gnarls Barkley hun “Crazy”, is het “Great Expectation” dat de verwachtingen nogmaals de hoogte in stuwt. Al vanaf het begin maakt het nummer een tijdloze indruk en het is net die ongrijpbaarheid die SIENNA SPIRO in de toekomst naar ongekende hoogten zal brengen. Afsluiten kan dan ook maar op één manier: met de song die een complete storm wist te ontketenen. “Die On This Hill” doet live alles wat een hit moet doen: een lach, een traan en een beetje kippenvel dat we gauw wegschudden. Dat elk woord luidkeels en vol enthousiasme wordt meegezongen, toont nog een laatste keer dat de fans van Spiro er helemaal klaar voor zijn.

In een uurtje tijd wist SIENNA SPIRO een uitverkochte Ancienne Belgique van haar kunnen te overtuigen met een indrukwekkende, compacte en stijlvolle show. Daarmee laat ze een diepe indruk achter en toont ze alle sceptici dat die hun twijfels helemaal over boord mogen gooien en met een open blik naar de toekomst kijken. Die ziet er namelijk meer dan rooskleurig uit en brengt haar hopelijk snel terug naar België.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

The Visitor
Material Lover
ORIGAMI
BUTTERFLY EFFECT
Dream Police
TAXI DRIVER
NEED ME
You Stole The Show
I DON’T HATE YOU
MAYBE.
My House
Crazy (cover Cee Lo Green, Danger Mouse en Gnarls Barkley)
He’s Not My Baby, I’m His
Great Expectation
Die On This Hill