Check gerust al onze vorige artikels eens over Sex Mex, het soloproject van de Texaan Clark Gray. We hebben er heel even serieus aan gedacht om een volledige alinea eens gewoon te kopiëren. Het zou totaal niet opgevallen zijn. We hebben het helemaal voor die boomlange Amerikaan die écht punk speelt zoals het ooit bedoeld is. Gray doet alles van a tot z helemaal zelf, van het witte blad tot het punkeindproduct. Altijd hetzelfde ritme, altijd diezelfde akkoorden, altijd diezelfde sound,… er verandert werkelijk héél, héél zelden iets aan zijn geluid en we vinden het fantastisch. Een rare dude ook die opeens alles van Spotify haalt, er na enkele dagen weer op zet, nadien een deeltje weghaalt om dat soms wel, soms niet terug te zetten. We snappen er de ballen van, heerlijk!
En iets nieuws onder het Texaanse zonnetje? Zeker, Sex Mex waagt zich opeens aan een liefdesballade die perfect zou staan in een jazzkroeg in het Parijs van de jaren stilletjes van de vorige eeuw. Neen, tuurlijk niet, het is gewoon meer van hetzelfde. De man begint op zijn aftandse drumcomputertje met vier keer ’tak’, dat is dus ’taktaktaktak’ en dan begint het keyboardje als vanouds. Jawel, we gebruiken verkleinwoorden voor de instrumenten want zo klinkt het ook, alsof er in kabouterland ook een instrumentenwinkel is. Cool is wel deze keer dat Gray er in het midden van de song nog een orgelsolo in propt en voor de rest moet de man er allemaal niet te veel van weten. ‘I don’t wanna know’ is zijn mantra doorheen de hele song. Wanneer komt die mens eigenlijk eens naar België? Dat willen wij graag weten.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
