We hebben het al een hele tijd geleden opgegeven om Clark Gray een beetje te begrijpen. Geen touw kunnen we vastknopen aan de fratsen van zijn alter ego Sex Mex. Op de Belgische nationale feestdag in 2025 bracht de Amerikaan uit het niets Repackaged II uit. Daarna volgden twee singles met “(Who Cares) Time to Die” en “Dragging Me Around” en nu verschijnt Down in the Dump Truck / Don’t Mess With Sex Mex alweer uit het luchtledige. Er zit geen plan achter, er zit geen structuur in, het gebeurt gewoon. Een mens denkt dan dat die twee singles ook wel op de nieuwe plaat zullen staan, maar dat doet Gray dan gewoon niet, punt. Hij zet er gewoon eentje van de twee op. Hij trekt er zich duidelijk allemaal geen fluit van aan en dat begrijpen we maar al te goed. Sex Mex doet gewoon waar hij zin in heeft en tijd lijkt een loos begrip voor hem.
We hebben even getwijfeld om het vorige artikel van zijn laatste lp gewoon te kopiëren en hier en daar een songtitel te veranderen. Het zou op een enkeling na niemand opgevallen zijn, denken we. De muziek die de Texaan maakt, is dan ook perfect inwisselbaar. Het is werkelijk altijd hetzelfde deuntje, letterlijk en figuurlijk. Een paar drumslagen en dan dat keyboard van twintig cent dat in overdrive gaat. Het melodietje is telkens een héél, héél, héél klein beetje anders, maar er is werkelijk nooit iets nieuws onder de zon bij de man. En… dat vinden we fantastisch. Zijn muziek lijkt bijna een gimmick te zijn, een lolletje, maar dan wel eentje die we eigenlijk best koddig vinden. “Fucked and Alone” is dus voor de zoveelste keer weer datzelfde hypersnelle drumritme met wat indrukken van keyboardtoetsen erbij.
Acht nummers heeft de artiest op zijn nieuwe plaat gezet en die plaat duurt net zestien minuten. Het is best een beproeving om een review te schrijven over een plaat waarin werkelijk elke song gewoon een tweelingbroertje of tweelingzusje is van de vorige of de volgende. “No Money” hetzelfde. “La La Lucy” hetzelfde. Enzovoort enzoverder. Tralala, staren naar het scherm, we zitten met een writer’s block van hier tot in Blankenberge. Tralalie. “Left Me (In The Dark)” stond al op de vorige plaat en is gewoon ongewijzigd op deze lp gepleurd. Zijn eigen goesting doen, we hadden het al eens vermeld.
Misschien iets over de teksten dan? Eerlijk, we hebben nooit echt een idee waarover Gray het heeft. We merken wel dat hij dat plezante ‘Duracell-konijnritme’ graag combineert met schurende teksten. We twijfelen er aan of de man wel de vrolijkste Frans is thuis en hij is echt wel een lonesome cowboy die alleen andere muzikanten uitnodigt om live zijn muziekjes te spelen. Hij lijkt ons eerder het type muzikant die in zijn geval een keyboard heeft omgegord en met touwen en katrollen een drumkit aan zijn lange, magere lijf heeft vastgemaakt om zo zonder te veel menselijke interactie live zijn liedjes ten berde te brengen. Nogmaals, we krijgen er echt geen hoogte van. Een hele tijd geleden kondigde hij aan dat hij zijn muziek van Spotify zou halen, deed dat dan ook gewoon, om een dag erop alles er terug op te zetten. Vreemd, heel vreemd.
Het volgende nummer heet “Sadie”. Hetzelfde als steeds. “Dubble Bubble Blowout”, idem dito. Eerlijk, er staan nog meer liedjes op deze plaat die ook op de vorige plaat stonden, maar we gunnen toch graag een review aan dit kleinood, gewoon omdat het Sex Mex is en het op zich best speciaal is wat de man allemaal in zijn zotte kop steekt. Is het origineel? Eigenlijk wel. Het enige dat hij nog zou kunnen proberen is om een plaat uit te brengen met tien keer hetzelfde liedje of een enkel liedje van een half uur of zo. We zien het die gozer echt nog doen eerlijk gezegd. Is het inventief? Totaal, maar dan ook totaal niet. Het is eeuwig en drie dagen hetzelfde liedje, letterlijk en figuurlijk.
We zitten ondertussen in het jaar 2026. Vrede in het universum, gezond blijven en veel lachen, meer kunnen we niet wensen. Oh ja, veel toffe muziek ook uiteraard, maar dat komt sowieso goed. Werkelijk elke dag worden er coole nummers uitgebracht. We hebben het wel voor Sex Mex en zijn rare capriolen. Veel mensen zullen het dikke bagger vinden en dat is op zich ook gewoon zo. Maar hey, het is dan wel zijn eigen bagger, zijn eigen punkbrol die hij op iedereen afschiet. Daar hebben we alleen maar respect voor.
Ontdek “Left Me (In the Dark)”, ons favoriete nummer van Down in the Dump Trucks / Don’t Mess With Sex Mex, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
