
© CPU – Nathan Dobbelaere
Met The Marías viert María Zardoya absolute hoogdagen, al kriebelde het bij haar al geruime tijd om met een soloproject andere horizonten te gaan verkennen. Afgelopen jaar werd zo Not for Radio gelanceerd en met Melt dropte ze zonder lange aanloop een best indrukwekkend debuutalbum. In de Verenigde Staten waren alle tickets voor de eerste tour in een mum van tijd de deur uit en ook in Europa koesterden de fans de hoop de bijbehorende live-ervaring te mogen meemaken. De gebeden werden aanhoord en zo vormde Antwerpen een van de weinige stops op deze eerste selectieve Europese tour. Het werd gisteren zowaar María Zardoya’s eerste bezoek aan ons land aangezien ze met The Marías (nog) niet in België gespeeld heeft. Haar kortstonde oponthoud in ons land had dus een zeker exclusief kantje en met de Koningin Elisabethzaal werd bewust voor een zaal van een zekere grandeur uitverkoren als passend decor. Hoewel de prestigieuze zaal in het hartje van de Scheldestad niet helemaal uitverkocht was, liep de zaal wel aardig vol jonge mensen die getuigen waren van een magische belevenis die het predicaat ‘uniek’ meer dan verdiend.
Met Not for Radio nam María Zardoya een andere invalshoek dan we van haar gewoon zijn op The Marías. Het vertrouwde werd achtergelaten voor een introspectief muzikaal hoofdstuk waarin de zwaan als metafoor dient voor verdriet en eenzaamheid. De verbondenheid met de natuur speelde een grote rol in de creatie van het album en daarom hoefde het ook niet te verwonderen dat ze als podiumontwerp koos voor mos en een donker bos. We kwamen in ieder geval ogen tekort toen het doek open ging en we helemaal ondergedompeld werden in het fraaie universum van Not for Radio. Het duurde echter niet lang vooraleer alle ogen op Zardoya gericht werden die als een witte zwaan een zekere elegantie uitstraalde. Na een kleine choreografie werd met “Puddles” de aftrap gegeven voor het eerste van drie onderdelen. Wat meteen opviel was het loepzuivere geluid waarbij haar zachte stem dankzij subtiele effecten nog meer volume kreeg. Het had iets zweverig, al was er ook een zekere duistere ondertoon die je hersenmassa op scherp zette. María Zardoya dartelde tijdens “Moment” over het podium alvorens zich voor het betoverende “Magnet” te ontdoen van haar zwanenvleugels.

© CPU – Nathan Dobbelaere
Het hele concert zat fraai in elkaar, al had dat ook als effect dat er weinig onderbrekingen waren. Voor “Water On Your Nose” nam ze toch even een kort moment om over haar fijne dag in Antwerpen te vertellen. Hoewel ze weinig woorden gebruikte tussen haar nummers door voelde je nooit een afstand en dat lag vooral ook aan het feit dat ze er samen met haar band in slaagde om de Koningin Elisabethzaal om te toveren tot een woonkamer. Iedereen hing constant aan haar lippen en luisterde gefascineerd naar de nummers die ze bracht. Met “My Turn” luidde ze de tweede act in en dat was er eentje waar ze het introspectieve karakter iets meer durfde lossen. Het nummer ontplooide zich geleidelijk aan en eindigde mede door de sterke inbreng van haar vijf muzikanten op een sterk hoogtepunt. Haar band stond overigens onder leiding van Sam Evian, niet toevallig ook de producer en songwriter die een cruciale rol speelde in het ontstaan van Melt. Door ook geregeld van plaats en instrument te wisselen, zoals op pakweg “Slip”, kreeg het muzikale geraamte geregeld een nieuwe dynamiek.
De kwaliteit van de performance ging in crescendo omhoog en toen we dachten dat het hoogtepunt stilaan bereikt was, bleef het verrassingseffect nog een paar nog straffere momenten in petto te hebben. “Swan” was een weergaloos stukje dat het muzikale, ondanks fenomenale zang, simpelweg oversteeg. Metaforisch liet Not for Radio het pluimen regenen op het podium alvorens door een zwarte zwaan om het leven gebracht te worden. Het was het slotstuk van een interessant tweede deel en een ideale manier om de derde en laatste fase in te luiden. Nadat haar band nog eens hun visitekaartje hadden afgegeven met een uitgebalanceerde intro gaf “Not the Only One” het startsein van de reïncarnatie tot de zwarte zwaan. María Zardoya zoog weer alle ogen naar zich toe en sleepte je met haar kraakheldere zang en confettisneew helemaal mee in de ‘onderwereld’. Met opengesperde ogen en open mond kon je alleen maar genieten van hetgeen we te zien en horen kregen. De herwerking van “No One Noticed”, met meer dan één miljard streams het populairste The Marías-nummer, overtuigde ze minstens evenzeer en bleef ze ons meeslepen in haar multidimensionaal schouwspel.

© CPU – Nathan Dobbelaere
Met haar performance op Coachella deed Not for Radio afgelopen week de monden openvallen en dat kunstje deed ze gisteren in Antwerpen gewoonweg nog eens over. De moed om een dergelijke show neer te zetten loonde en bracht María Zardoya’s eigenzinnige visie volledig tot leven. De omkadering, zijnde de Koningin Elisabethzaal, werkte die beleving volledig in de hand en Zardoya wou zelf ook nog even als een zwaan door de parterre dobberen. Het gloednieuwe “Ache“, dat ze afgelopen vrijdag uitbracht, was daarvoor het ideale moment. Met een weergaloos aura dartelde ze langs de rijen fans en dat terwijl ze gewoon even de sterren van de hemel zong. Het stuk maakte je als luisteraar onderdeel van het universum en voelde misschien net daardoor als een van de meest magische momenten van de avond. Voor de laatste streepjes magie zorgde uiteindelijk “Back to You”. Glinsterende confetti dwarrelde neer, terwijl María Zardoya moeiteloos alle haartjes op onze armen rechtop liet staan. Het was een even elegante als beklijvende afsluiter van een zeldzame totaalervaring. Not for Radio was zonder te overdrijven ronduit indrukwekkend in Antwerpen. Een optreden dat met de gepaste superlatieven nog lang zal nazinderen bij iedereen die erbij was.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Setlist:
Puddles
Moment
Magnet
Water On Your Nose
My Turn
Comet
Slip
Swan
Not the Only One
No One Noticed (The Marías cover)
Kitten
Ache
Back To You





