© Alex Bemis
Voor een band die al dertien jaar bestaat, is het best opvallend dat From Ashes to New nu pas bezig is aan hun allereerste Europese headlinetour. Een nieuwe mijlpaal voor de band die de afgelopen jaren gestaag aan populariteit heeft gewonnen binnen de moderne rock- en nu-metalscene. De groep rond frontman Danny Case werd door hun kenmerkende mix van melodieuze zang, rapinvloeden en zware gitaren soms zelfs vergeleken met acts als Linkin Park en Hollywood Undead. Met inmiddels vier studioalbums op hun naam, en een vijfde – Reflections – , dat over enkele dagen het levenslicht ziet, lijkt de band op een creatief hoogtepunt te zitten. Die nieuwe plaat komt uit op 17 april en de reeds uitgebrachte singles (o.a. “Drag Me”) beloven opnieuw een persoonlijke en energieke sound. Met slechts zeven locaties op deze Europese tour mogen we ons trouwens gelukkig prijzen dat From Ashes to New ook een tussenstop maakte in Antwerpen, want de band bracht wel degelijk een show van hoog niveau.
We kregen slechts één voorprogramma op deze zondagavond, maar het publiek in Kavka Zappa tekende om 20u toch reeds talrijk present voor Comastatic. Het Zwitserse duo bracht slechts drie jaar geleden hun eerste eigen muziek uit en staat dus nog in de kinderschoenen. De muziek kan het best omschreven worden als alternatieve rock vol elektronische elementen. Helaas blijkt daar ook heel wat autotune aan te pas te komen. De band begon gezwind aan hun set en de podiumpresence van zanger Martia Di Paolo mocht er zeker wezen, “Sway[ed]” kreeg onder meer daardoor ook al even alle handen in de lucht, maar het rustigere “Halo” was dan weer zo een overbodig nummer dat in de korte set de flow wat verstoorde. We kregen gelukkig nog een stevig einde, al kon ook afsluiter “Self Sabotage” nog geen moshpit bij het publiek uitlokken. Comastatic was een degelijke opwarmer, helaas ook niet veel meer dan dat.
Opwarmer konden we ook letterlijk nemen, want de temperatuur in de zaal was gevoelsmatig toch enkele graden gestegen. Na de tonen van de Backstreet Boys luidde een vaag elektronisch bandje klokslag negen uur “New Disease” in. From Ashes to New opende zo meteen met een single van dat nieuwe album, al leken de aanwezige fans het toch reeds goed te kennen. De Amerikanen openden sterk en gingen met “Nightmare” en “Heartache” direct door op dat elan. De band klinkt opvallend zelfverzekerd en ook de twee zangers lijken goed op elkaar ingespeeld, waarbij Matt Brandyberry de rapstukken voor zijn rekening neemt. Ook “Drag Me” is afkomstig van Reflections en op vraag van Brandyberry wordt ook de eerste moshpit van de avond gecreëerd.
Qua productie blijft alles relatief strak en functioneel, maar net dat werkt in het voordeel van de band. Geen overdadig visuele showelementen, wel een doordachte lichtset die de dynamiek van de nummers volgt – van stroboscopische intensiteit tijdens de hardere tracks tot meer sfeervolle, ingetogen belichting bij meezingers als “Scars That I’m Hiding”. De kracht zit vooral in de performance zelf: de afwisseling tussen zang en rap komt live goed tot zijn recht en geeft de set constant beweging. De gitaren balanceren mooi tussen zware, downtuned riffs en meer melodieuze accenten, terwijl het drumwerk met strakke breaks en krachtige fills voor een constante drive zorgt. Zelfs de bindteksten van Case en Brandyberry geven het optreden extra cachet. Hun dank blijkt groot en oprecht wanneer duidelijk wordt dat door de beperkte tourlocaties ook heel wat internationale fans aanwezigen zijn. Ze beloven ons dan ook nu al snel terug te keren met een nieuwe, uitgebreidere Europese tour.
In het middendeel van de set verschuift de focus naar enkele publieksfavorieten. “My Name” kondigt zich aan als een nummer dat de band niet per se graag speelt, maar dat duidelijk leeft bij het publiek. Dat voelen we dan ook, de mix van rap en een meezingbaar refrein zorgt voor heel wat leven in de zaal met een mislukte crowdsurfer als toppunt. “Barely Breathing” brengt daarna de zaklampen naar boven, waarna From Ashes to New in één ruk alle energieke nummers na elkaar speelt. Bijna elke song werd nu getrakteerd op een moshpit, waarbij “Nothing” duidelijk het epicentrum is. Case houdt voor het einde zelfs nog een indrukwekkende growl achter.
“Die For You” is de recentste single en brengt ons nog een emotionele hoogvlieger met een krachtig refrein waarbij we de breekbaarheid in Case’s stem kunnen voelen. De Amerikanen zijn intussen licht over hun toegewezen tijd aan het gaan, maar hebben voor afsluiter “Panic” nog een extra lange versie in petto. ‘Lose your f*cking minds’ roept Case nog op, waar Kavka Zappa volmondig aan gehoorzaamt: nog één keer gaan alle remmen los en vliegen de zweetdruppels in het rond. Een passende finale voor een show die in een mum van tijd voorbij raasde.
Wat vanavond vooral blijft nazinderen is een band die precies lijkt te weten waar ze naartoe wil. Strak gespeeld, energiek en bandleden die met plezier op het podium staan. In een nagenoeg uitverkochte Kavka Zappa voelde deze eerste Europese headlinetour niet als een proefballonetje, maar als een duidelijke stap vooruit. Als dit een voorproefje is van wat er nog komt met Reflections, dan lijkt het slechts een kwestie van tijd voor de band die grotere Europese zalen niet meer als ambitie, maar als realiteit mag beschouwen.
Morgen (14 april) maakt From Ashes to New ook haar eerste opwachting op Nederlandse bodem, in Dynamo, Eindhoven. Dit optreden is echter reeds een tijdlang uitverkocht.
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
New Disease
Heartache
Drag Me
Monster in Me
Scars That I’m Hiding
Hate Me Too
My Name
Barely Breathing
Villain
Dead to Me
Nothing
Through It All
Die For You
Panic
