© CPU – Nathan Dobbelaere
Zullen we nog eens het meest gedeelde weetje over Kurt Vile van onder het stof halen? Vile stond samen met Adam Granduciel in 2005 aan de wieg van The War on Drugs. Na drie jaar gingen hun muzikale wegen uiteen, al bleef de vriendschap intact. Het groeide uit tot hét verkoopargument voor Viles solocarrière. Ironisch genoeg had onze favoriete slacker daar zelf nauwelijks behoefte aan. Hij slenterde ogenschijnlijk achteloos door zijn platen, alsof het hem allemaal koud liet, maar niets is minder waar: achter die nonchalante façade schuilt een architect van minutieus gedoseerde melancholie. De single fungeert als voorbode van Philadelphia’s Been Good To Me, zijn eerste langspeler sinds (watch my moves) uit 2022, en voelt tegelijk als een zachte thuiskomst, namelijk zijn thuisstad Philadelphia. Het gros van de plaat nam hij op met zijn vaste kompanen, The Violators, en zelf bestempelt hij het als zijn meest organische werk tot nu toe.
Met “Chance to Bleed” wrikt hij zijn zelfgebouwde universum nog een fractie verder open. Hij doopt de track tot ‘hillbilly techno’, en wonderlijk genoeg dekt die ogenschijnlijk tegenstrijdige term perfect de lading. Een licht beneveld shoegaze-riffje vormt de ruggengraat, terwijl de song zich in alle rust ontvouwt, geheel volgens de Vile-signatuur. De groove kabbelt, maar onder dat kabbelende oppervlak sluimert een hardnekkige drang vooruit. Wanneer het refrein zich aandient, laat hij het niet exploderen, maar subtiel oplichten. Voor deze opname trommelde Vile enkele gastmuzikanten op, Natalie Hoffman, Ethan Buckler en Greg Cartwright, die zich naadloos door het geheel vlechten zonder de centrale loomheid te verstoren.
Philadelphia’s Been Good To Me verschijnt op 29 mei. Aan het einde van de zomer duikt Kurt Vile op bij Pukkelpop (23 augustus), gevolgd door passages in Paradiso (24 augustus) en Doornroosje een dag later.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
