Twenty Something is de titel van het debuutalbum van Neroli, het Brusselse duo van de Belgisch-Marokkaanse zussen Assia Takkal en Lyna Takkal. Met Twenty Something bundelen ze hun parcours in een eerste volwaardig album: een persoonlijke en muzikale reflectie op hun twintiger jaren, gedragen door kenmerkende vocale harmonieën en een subtiele versmelting van folk, pop en rock. Eerder konden we al kennismaken met “Carousel”, “Healing Words” en “Dance”, en nu valt het geheel eindelijk op zijn plaats. De plaat verweeft persoonlijke verhalen over groei, liefde, twijfel en identiteit tot een coherent geheel. Elk nummer voelt als een momentopname uit dat onvoorspelbare decennium, waarbij hun stemmen, hun roots en hun onderlinge verbondenheid centraal staan.
De openingstrack “Healing Words” zet meteen de toon: een warme, bijna troostende song met een licht retrogevoel en een subtiele knipoog naar The Bangles. De dromerige productie en zachte melodielijnen geven het nummer een helend karakter, zonder te vervallen in vrijblijvendheid. Het is dan ook begrijpelijk dat dit als single werd gekozen: toegankelijk, maar met voldoende gelaagdheid om te blijven hangen.
Met “Carousel” kiezen ze voor een meer melancholische invalshoek. De song bouwt traag op en laat ruimte voor nuance, waarbij de samenzang een bijna cirkelvormige beweging lijkt te volgen — passend bij de titel. Het licht stroperige tempo werkt hier in het voordeel: het versterkt de introspectieve sfeer zonder de luisteraar te verliezen. “Marguerite” sluit daar mooi bij aan, maar kleurt net iets donkerder. De vergelijking met de meer popgerichte periode van The Cranes is treffend: fragiel, licht zwevend en met een onderhuidse spanning die het nummer extra diepte geeft. Het is een van de momenten waarop Neroli het meest uitgesproken een eigen klankuniversum neerzet.
“Don’t Fall” is dan weer een uitgesproken melodieuze track die flirt met het zoetere segment van hun sound, zonder de finesse te verliezen. De heldere structuur en het refrein maken het een evidente kandidaat voor verdere airplay. Met “Moroccan Streets” keren ze terug naar hun roots in de dubbele zin van het woord: muzikaal (akoestisch), maar ook etnisch. Niets dan goede herinneringen, zonder daarom in melancholie te vervallen. “Let Go” vormt een van de meest ingetogen momenten op de plaat. De uitgeklede aanpak legt de nadruk volledig op de stemmen, die hier bijzonder breekbaar en direct klinken. Net die soberheid maakt het nummer zo raak: elke nuance komt binnen, elke stilte krijgt betekenis. Het is zonder twijfel één van de meest beklijvende passages van het album. Met “Feather Necklace” doorbreken ze vervolgens het overwegend akoestische karakter. De toevoeging van elektrische gitaar en drums geeft de track een meer uitgesproken dynamiek en hint naar een mogelijke evolutie in hun sound. Toch blijft de kern intact: de harmonieën en melodische gevoeligheid blijven de leidraad.
De afsluitende nummers keren terug naar intiemere klanken, waar harmonieuze zang, een dromerige sfeer en een zekere zachtheid de bovenhand nemen. Het zorgt voor een coherent einde welk het narratieve element van de plaat mooi afrondt. Twenty Something is uitgegroeid tot een verfijnd, oprecht en consistent debuut, dat zonder overbodige franjes weet te overtuigen. De kracht zit in de subtiliteit: in de arrangementen, de samenzang en de emotionele eerlijkheid. Neroli kiest resoluut voor nuance en intimiteit, en weet net daarin te raken.
Wie benieuwd is naar hoe dit materiaal live tot zijn recht komt, kan op 11 april terecht in de Witloof Bar (Botanique). Tijdens deze releaseshow brengen ze de elf nummers van het album voor het eerst met volledige band — een veelbelovende volgende stap voor een project dat tot nu toe vooral in een meer ingetogen setting te beleven viel.
Website / Facebook / Instagram
Ontdek “Let Go”, ons favoriete nummer van Twenty Something, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
