© CPU – Joost Van Hoey
Begin Augustus bracht JID met God Does Like Ugly zijn vierde studio album uit. Het album opent met “YouUgly”, een rauwe, ongepolijste track. Deze track zet meteen de toon voor het album dat een perfecte balans brengt tussen de donkere bijna agressieve tracks, en de lichtere meer experimentele tracks. Het toont een mature JID die verder in zijn creatieve proces staat en heel goed weet waar hij als artiest naartoe wil… Hij zette de AB dan ook in vuur en vlam en gaf bovendien ook een masterclass in live rap door een puurheid en flow te brengen die weinig afwijkt van de JID die je hoort in de studio.
Maar eerst, Mick Jenkins. De MC uit Chicago vergezelt JID op de God Does Like Ugly tour door Europa en is ondertussen een bekend gezicht in de hiphop scene. Het is inmiddels twaalf jaar geleden sinds hij zijn eerste album The Water (S) uitbracht, waarna een hele resem albums hem naam bezorgden bij kenners. Hij wordt gezien als een sociaal bewuste rapper die dit ook betrekt in zijn muziek en brengt een blend van rap, jazz en soul.
De ervaring die Mick Jenkins heeft was meteen duidelijk. Net als JID spreidde ook hij een ongelofelijke helderheid tentoon. Zijn teksten waren volledig verstaanbaar en ook qua flow was het er telkens ‘boenk op’. Het publiek toonde meteen zijn enthousiasme door volledig mee te gaan in de performance van Mick Jenkins en de vloeren van de AB voor een eerste keer te laten daveren.
Amper tien minuten later gingen de lichten opnieuw uit en betrad JID het podium. Hij kwam op in een simpele outfit, met amper één man in support achter de draaitafel. JID was niet naar België gekomen om te experimenteren en dit zette hij in de verf door te openen met: ‘You wanted a rap show, you are getting a rap show.’ Vervolgens bewees hij gedurende de gehele show dat hij tot de absolute top behoorde in het genre. Ondanks zijn technische stijl en complexe flow bleef alles scherp en op tempo. Het was werkelijk indrukwekkend te zien hoe hij geen seconde afweek van de beat. Elk lied klonk alsof het rechtstreeks van de plaat kwam.
JID opende met de track “YouUgly”, een track die begint met de bekende ad libs van Westside Gunn en vervolgens uit zijn voegen barst door de eerste verse van JID. Al bij deze eerste track leek ook de AB uit zijn voegen te barsten. De eerder stilstaande massa kolkte terwijl de eerste paar tracks elkaar in sneltempo opvolgden, de één nog energieker dan de andere.
Er volgde een kort, rustiger intermezzo na een twintigtal minuten waarbij de hele zaal meezong met het bekende “Kody Blu”, maar al snel ging het tempo de lucht terug in, en dat was deze keer definitief. Het was vanaf dan hoogtepunt na hoogtepunt. De AB trilde op zijn grondvesten en het dak ging er volledig af. Onder andere bij “WRK” en “Surround Sound” dacht je dat de apotheose van de avond bereikt was.
Niets was echter minder waar. De temperatuur was ondertussen de lucht in geschoten, de laatste shirts gingen uit en mensen probeerden zich nog één keer op te laden wanneer het moment kwam waarop velen hadden gewacht. Al heel de avond hoorde je tussen liedjes stemmen “Stick” roepen. De track is een samenwerking van het ‘dreamville’-collectief en is een hype track om u tegen te zeggen. Nog één keer ging het dak van de AB er volledig af en kwam dan toch eindelijk de climax.
Dit ultieme hoogtepunt betekende ook meteen het einde van de show. Het was een avond waarna er niemand naar huis zal gaan met een onvoldaan gevoel. De AB kolkte vanaf minuut één waarbij Mick Jenkins het publiek moeiteloos op gang bracht – voor zover dat nodig was – waarna JID de avond deed toegroeien naar een climax om u tegen te zeggen. Naast energie bracht JID ook een rap performance die bewijst dat hij tot de absolute top behoort.
JID staat 23 maart in Tilburg. Alle andere speeldata zijn terug te vinden op zijn website.
