© Alberto Santinon
‘Is dat nu nog muziek?’, zou de bomma weleens durven zeggen als het over bands als deze gaat. Het antwoord is volmondig en ontegensprekelijk: ‘JA!’. Een mens heeft muziek als die van Wax Head nodig in het leven. Niet te veel gedraai rond de pot, riffs die klinken alsof ze door de betonmixer zijn gedraaid en lyrics die zwalpen tussen messcherp en mega debiel. Twee dikke minuten rammen alsof de wereld op de afgrond staat. Enfin, ‘alsof’ is tegenwoordig misschien relatief. Hoe dan ook: “Bug Doctor” is inmiddels het zoveelste schot in de roos van de heren uit Manchester. Er moet ginder toch iets in de grond zitten.
“Bug Doctor” begint al even absurd als al zijn voorgangers en wijkt verder ook niet echt af van de formule die “Clatter Coats” en “Terminal Sinker” al tot bommetjes verhief. De band verweeft amper verstaanbare, schreeuwerige teksten met een gewriemel en gekriejoel van scheurende gitaartjes, dreunende basjes en een synthesizer die voortdurend tegen zijn eigen fysieke limieten botst. Een retestrakke drumlijn houdt er tussen al die chaos de cadans in, tot het geheel finaal samenvloeit in één grote extase van lawaai en gejuich. Het nummer is, net als al zijn voorgangers, een bijzondere ervaring. Zélfs voor de bomma.
De band heeft bovendien zijn debuutalbum klaar. GNAT zou op 1 april overal en wereldwijd beluisterbaar moeten zijn. Twee weken later komen ze het op 13 april voorstellen in Le Chaff in Brussel, 22 april in Antwerp Music City en 22 mei op Sneister Festival in Den Haag.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
