© CPU – Karen Van Lierde
Toegegeven: Dermot Kennedy is geen artiest die we spontaan in onze zoekbalk ingeven om daarna zonder nadenken op ‘shuffle’ te drukken. Hoewel de man over hits genoeg beschikt om een meezingkwartierje als pauzemoment te houden, klinkt hij soms een tikkeltje voorspelbaar. Toch waren we aangenaam verrast toen we afgelopen zomer een afspraak met de Ierse man hadden in het OLT Rivierenhof. Vorig jaar hield hij de podia bewust wat kleiner, maar in 2026 ziet de singer-songwriter het weer grootser. Binnenkort zakt hij af naar Vorst Nationaal en dat niet zonder aanleiding: sinds een week of vier groeit er een nieuw album vanuit zijn kamp, waarvan “Funeral” het eerste zaadje was.
Het nieuwe “Refuge” sluit daar muzikaal mooi bij aan. Zoals we Dermot Kennedy kennen, heeft hij niet veel instrumentatie nodig. Zijn stem eist de hoofdrol op en wordt ondersteund door een zachte, charmante gitaar, een vredige piano en gedempte vioolklanken. Toch zijn die slechts achtergrondmuziek, want de hese, rauwe en toch knuffelbare stem van de Ierse artiest is hetgeen dat prioriteit krijgt. Het enige wat hier wel mist, is een catchy hook, een voedingsbodem waarmee hij zijn nummer voor een langere tijd in ons hoofd kan planten. In dat opzicht was “Funeral” een sterkere single dan “Refuge”, al houden we in deze wel van de parallel tussen een geliefde als toevluchtsoord en het oude klooster Skellig Michael op een Iers eiland, dat ooit voor monniken dezelfde bestemming had.
Op 21 mei betreedt Kennedy het podium van Vorst Nationaal, zes dagen later staat hij op de planken van de AFAS Live. Zijn album The Weight of the Woods komt uit op 27 maart.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
