AlbumsFeatured albumsRecensies

The Messthetics and James Brandon Lewis – Deface The Currency (★★★★): En toch kunnen die muziekstijlen samen

Ooit al gehoord van The Messthetics? Bassist Joe Lally en drummer Brendan Canty van wijlen Fugazi vonden in supergitarist Anthony Pirog een kompaan om mee te spelen in hun nieuwe project The Messthetics. In 2018 bracht het drietal de instrumentale plaat The Messthetics uit en een jaar later volgde het ook instrumentale Anthropocosmic Nest. Luister zeker eens naar nummers zoals “Better Wings” of “Serpent Tongue” en je hoort echt dat er twee leden ooit de ritmesectie hebben waargenomen bij Fugazi. Het is onmogelijk om er heel ver in de diepte de punkelementen niet in te horen, maar Pirog maakt het allemaal heel virtuoos met zijn hypersnelle vingerzetting op de gitaarfretten. Ja, het is echt virtuoze punk(rock) die meerdere tentakels heeft naar het genre van de (free)jazz. Eigenlijk zou je als luisteraar best deze twee albums eens goed beluisteren voordat je Deface The Currency oplegt.

Want wat is er nu gebeurd? Het driespan maakte twee fantastische platen en het gebeurde op een keertje dat de formidabele saxofonist James Brandon Lewis wat kwam jammen. Een paar lichten gingen op en The Messthetics beseften dat Lewis met zijn weergaloze spel op de (tenor)sax voor nog véél meer body in de composities zou kunnen zorgen. In 2024 werd het album The Messthetics and James Brandon Lewis opgenomen en de zuignappen van die tentakels verbonden zich nog veel sterker met het genre van de jazz. We beseffen dat het een beetje kort door de bocht is om het woord ‘jazz’ te gebruiken, maar het dekt de lading op zich wel het makkelijkst. Nu gebeurt het nog dat muzikanten zoals Flea, John Fruscianti of zelfs Dave Navarro heil zoeken in andere genres zoals jazz, maar de komst van Lewis zet de puntjes voor The Messthetics nog veel meer op de funky i.

Van jazz wordt dikwijls gezegd: ‘je bent er voor of je bent er tegen’. Eerlijk, dat kan best kloppen. Als je de geschiedenis bekijkt van de rockmuziek ten opzichte van de jazzmuziek, zit je gewoon met twee totaal verschillende stijlen van muziek, maar evenwel van mode, literatuur, film en theater. Om daar dan een harmonische synergie in te vinden, is geen sinecure. Toch slaagt het viertal hier wonderwel in. Speel die “Serpent Tongue” uit 2019 eens en vlak daarna de nieuwe herwerking met Lewis op de sax; het wordt allemaal nog veel feller en intenser en het is eigenlijk nog meer dwingende punkrock dan voorheen. We beseffen heel goed dat dat gewoon te gek voor woorden klinkt.

Probeer het anders eens met “Rules Of The Game”. Speel deze song een aantal tellen sneller en het kan zo op Red Medicine, een van de meesterwerken van Fugazi. En na dik anderhalve minuut komt de geniale gitaargrootmeester Pirog met een ellenlange solo. Elk bandlid krijgt in elke schijf zijn eigen moment de gloire en toch blijft het allemaal netjes een geheel, een totaliteit van vernuftige genialiteit.

Het kwartet hoeft ook niet de hele tijd stevig uit te halen om zijn punt te maken. “30 Years Of Knowing” is op zich een heerlijk gladde jazzsong die perfect zou staan in een heel donkere kroeg waar enkel de beste sterke drank wordt geserveerd. Er mag binnen nog gerookt worden en het publiek geniet van de muziek en spreekt enkel op fluistertoon uit respect voor de muzikanten op het lage podium. “Clutch” heeft een heel grungy gitaarlick; het zou zo een intro kunnen geweest zijn van een band als Alice In Chains, Stone Temple Pilots of Temple Of The Dog. En dan alweer die goddelijke begaafdheid van Lewis met zijn saxofoon. Dit is grungejazz of jazzgrunge, het doet er geen bal toe welke genre vooraan of achteraan in het woord staat.

Was het even gewoon worden aan de muziek van The Messthetics en James Brandon Lewis? Voor ons alleszins wel. Heeft het even geduurd voor we het vierspan toelieten op een avond dat we het huis voor onszelf hadden? Zeker weten. Is het een plaat die we elke dag gaan opleggen? Neen, waarschijnlijk zelfs niet maandelijks. Maar dat is enkel en alleen te wijten aan het feit dat je er je tijd voor moet nemen. Geen gejengel van kinderen rond je hoofd, niet wanneer je staat te roeren in de potten met de dampkap op, ook niet wanneer je onkruid wiedt bij vijfendertig graden. Neen, er zijn specifieke momenten voor en wij weten alvast wanneer zo een moment zich aandient. We voelen het gewoon wanneer er tijd en ruimte is voor The Messthetics en J.B. Lewis. En zo is dat goed. Oh ja, Lewis komt op 3 maart naar concertzaal De Singer in Rijkevorsel of all places. Nice!

The Messthetics: Facebook / Instagram / Website
James Brandon Lewis: Facebook / Instagram / Website

Ontdek “Rules Of The Game”, ons favoriete nummer van Deface The Currency in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.

985 posts

About author
Dat we ze nog veel mogen mogen!
Articles
Related posts
InstagramLiveRecensies

Sonic City 2024 (Festivaldag 3): Gewild gitaargeweld

Sonic City 2024 werd gecureerd door Tramhaus en de Nederlandse band mocht ook op de laatste dag van het festival aantreden als…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *