© CPU – Irene Van Impe
Nu Manchester United gisteren zijn winstreeks in het putje gooide door een gebrek aan doelpunten, mag Frank Ilett zijn kappersafspraak nog even uitstellen. Achteraf gezien kon hij eigenlijk beter fan zijn van stadsgenoot Guilt Trip, want in tegenstelling tot de voetbalclub weet die coreband wel te scoren. Dat doet ze namelijk al jaren met platen als River of Lies en Severance, en nu opnieuw op de vandaag verschenen mini-ep God Forgives. In aanloop naar de release ervan kregen we halverwege september al “Burn” voor onze kiezen, maar nu is het drieluik compleet met “Dirt” en “Angel Eyes”.
Guilt Trip levert met “Dirt” en “Angel Eyes” twee bommetjes van formaat af die weinig ruimte laten voor verfijning. Beide gaan snoeihard tekeer, waarbij het haast een wedstrijdje ‘om ter hardst’ lijkt te zijn. Een duidelijke winnaar is er niet en zelfs een fotofinish zou geen uitsluitsel geven wie er als eerste over de streep komt. Met andere woorden: de twee ontlopen elkaar qua intensiteit nauwelijks. Ook qua sound liggen ze grotendeels in elkaars verlengde. “Dirt” is net iets melodischer en biedt met zijn cleane vocals wat meer tegengewicht voor de brulende frontman Jay Valentine, terwijl “Angel Eyes” meer een continue stroom agressie is. Een ding staat wel als een paal boven water en dat is dat Guilt Trip opnieuw weet te scoren. Was Ilett maar fan van deze groep, dan had hij nu een broske.
Wil je God Forgives live horen? Dan moet je op 19 juni in Dessel zijn, waar de band op de Jupiler Stage van Graspop staat.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
