© CPU – Marvin Anthony
Mclusky was een heel aantal jaren van de radar verdwenen, maar vorig jaar kregen we opeens the world is still there and so are we. Lange titel en volledig de waarheid! We schreven toen dat het de perfecte muziek is om het autoraampje open te draaien, de broek tot de enkels te laten zakken en met de blote reet te zwaaien naar de stervelingen die voor, naast en achter ons rijden. We nemen er geen woord van terug. Binnenkort mag er zelfs weer een ep uitgepakt worden met de nog langere titel i sure am getting sick of this bowling alley. Een nog langere titel en een waarheid als een hele kudde koeien op stal.
“i know computer” mag als eerste loeien en het is me daar weer een hoop heerlijk lawaai geworden dat het niet schoon meer is. Een gitaarriff die een ruggengraat in tweeën breekt, drums die als een basketbal in je gezicht gegooid worden aan honderd kilometer per uur en de vragende zang van frontman Andrew Falkous. Hoe Falkous de hele tijd op het einde ‘I know computeeeeeer’ dreint, laat ons vermoeden dat de man geen hol kent van de codes bestaande uit eentjes en nulletjes. Maar een rocknummer schrijven met zijn twee kompanen waar de balletjes van beginnen te tintelen, dat is weer een andere zaak. En inderdaad, naar de bowling gaan waar de strontmuziek véél te hard staat en je bal al in de helft van de baan de goot in pleurt, we worden er ook dood- en doodziek van. Geweldig schijfje wel!
Op 20 maart kan die ep veranderen van eigenaar na het neertellen van luttele euro’s. Goedkoper dan een uurtje in de bowlinghel en twaalf miljard keer plezanter.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
