Een tweet van Justin Bieber lanceerde ooit de carrière van de toen 13-jarige Madison Beer en de rest is zowaar geschiedenis. De Amerikaanse werd geprezen om haar zangkunsten en enkele jaren later gooide TikTok olie op het vuur wanneer onder meer haar song “Baby” temidden van de pandemie viraal ging. Sindsdien kregen we al twee langspelers te horen en tikten de streams stevig aan. Met locket brengt de artieste ons een volgend album waarbij ze verschillende maskers opzet en een poging doet om een plaatsje te verzilveren in het selecte clubje van uiterst succesvolle vrouwelijke popartiesten die het landschap kleuren.
Je zou denken dat Beer ondertussen het klappen van de zweep wel kent en toch merken we al snel een bijzonder jammer feit op. Er wordt te vroeg gepiekt met opener “locket theme”, dat de lat namelijk bijzonder hoog legt. Al na een paar nummers neemt de angst toe dat ze datzelfde niveau op locket niet meer zal evenaren. Met een groots en dramatisch nummer lijkt ze zich even in de schoenen van Sabrina Carpenter te wanen met hoge vocale uithalen en glinsterende geluiden op de achtergrond. De bubbel wordt al snel doorbroken wanneer het repetitieve “yes baby” weerklinkt. Een pulserende beat sleurt ons mee in het duister maar kan ons helaas niet boeien. De lagen worden met weinig subtiliteit over elkaar heen geschoven met als enige doel zo luid mogelijk te klinken en ergens daartussen lijkt Beer zichzelf een beetje te verliezen.
Even later lijkt Madison Beer ook een Billie Eilish-masker uit haar collectie te toveren. “for the night” profileert zich al bij de eerste luisterbeurt tot ultieme favoriet en met reden. Het rustige, ietwat mysterieuze nummer toont een compleet andere kant van de Amerikaanse popster en dat is er eentje dat we bijzonder goed kunnen smaken. Wie z’n ogen sluit zou zomaar kunnen denken dat dit een b-side is van Happier Than Ever, maar niets is minder waar. Niet alleen op instrumentaal vlak leunt de song hier heel erg bij aan, maar ook de bijna-fluisterzang van Beer toont aan dat ze de mosterd duidelijk ergens gehaald heeft.
Met “bad enough” keert de twintiger dan weer terug naar haar comfortzone: fijne popliedjes, ditmaal à la Ariana Grande, die zich moeiteloos in het gehoor van talloze tieners nestelen. Niks verkeerds mee, want de song zit goed in elkaar en vloeit naadloos van couplet over naar refrein en weer terug. We zien al helemaal voor ons hoe een volle zaal zijn telefoon omtovert tot zaklampje om een zee van lichtjes te creëren en de aanwezigen hier en daar een traantje wegpinken. Helaas krijgen we hierna gewoon net wat te veel van hetzelfde. Madison Beer lijkt op veilig te spelen met songs die van een dromerige sfeer voorzien zijn en zanglijnen die behoorlijk wat melancholie herbergen. Hier en daar zorgen effectjes voor een vervreemdend effect, maar al bij al blijft het net een tikkeltje te voorspelbaar.
Wanneer de artieste het dan allemaal over een andere boeg probeert te gooien, lijkt het allemaal nogal gekunsteld. “complexity” hult zich steeds verder in elektronische lagen en lijkt zich daar naar het einde toe helemaal in te verliezen. Waar de woorden ‘how can I expect you to love me’ als een soort mantra herhaald worden, missen we een zekere diepgang. En toch toont Beer aan dat ze het allemaal wel in zich heeft. Op “make you mine” lijkt ze ons mee te sleuren naar een zoveelste feestje op Ibiza waar we midden op de dansvloer belanden. Je hoeft ook niet elke keer weer het wiel uit te vinden, muziek mag ook gewoon tof zijn en dat is deze song absoluut. Een pulserende beat werkt zich naar de voorgrond en weet zo een zwoele sfeer te creëren die bijzonder verslavend werkt.
Met locket levert Madison Beer een popalbum dat makkelijk in het gehoor ligt, maar gerust wat meer de grenzen had mogen opzoeken. Het contrast tussen de songs is bij momenten te groot en hier en daar ontbreekt het wat aan originaliteit. We horen net wat te veel van wat de Amerikaanse ons al eerder liet ontdekken. Toch zullen een aantal van deze songs ongetwijfeld tot hits van formaat uitgroeien en zullen heel wat fans present tekenen in de Ziggo Dome in Amsterdam op 21 mei of in de Antwerpse Lotto Arena waar de popster op 28 mei te zien is.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “for the night”, ons favoriete nummer van locket in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
