© CPU – Peter Verstraeten (archief)
Driemaal is scheepsrecht en zo streek Matt Berninger, na passages in het OLT Rivierenhof en het Koninklijk Circus, voor de derde maal dit najaar neer op Belgische bodem. Qua concertlocaties kon het lijstje al tellen, maar de toevoeging van de Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk in Laken was wederom een excellente keuze voor een akoestisch optreden. Om de voeling met de plakkerige zaaltjes te behouden, hadden Berninger en compagnie de avond voordien al opgetreden in een café aan de Dansaertstraat voor een vijftigtal gelukkigen. Om maar te zeggen: de trots op laatste langspeler Get Sunk is nog altijd groot genoeg om er zo vaak mogelijk mee de boer op te gaan.
De opener werd andermaal voorzien door Ronboy. Veel gemakkelijker kan het ook niet, want de Amerikaanse maakt binnen elke setting deel uit van de liveband van Matt Berninger. Gedurende het openingsnummer waren we even bang dat de echoënde klanken van de zangeres verloren zouden lopen richting het hoge kerkplafond, maar toen ze zich achter haar piano zette, klaarde de hemel op. Met “Your Way” had ze ironisch genoeg een nummer bij over haar breuk met de religie die haar door familiebanden was meegegeven. Het resultaat was een prachtig beheerst nummer. Ronboy was het sterkst in de lage regionen, maar zorgde voor een halfuurtje dat nergens verveelde.
Voor zijn doortocht in Laken was Matt Berninger met een akoestische opstelling afgereisd. In theorie een winnend recept voor een artiest die het al zijn hele carrière van doorleefde performances moet hebben, maar wat duurde het lang voor de vonk oversloeg. De zanger gaf bij opener “No Love” al aan dat hij nerveus was onder Gods alziend oog, maar zong de eerste nummers effectief ook stevig naast de juiste toonladder. “Distant Axis” toonde pijnlijk aan dat er weinig te verstoppen valt bij een uitgeklede performance. “Silver Springs” was iets later een behoorlijk tenenkrullende zangstonde. Het hielp niet dat Berninger het nummer inzette met een gezicht dat al verraadde dat het niet goed zou komen.
Berninger heeft enkele coping mechanismes om de stress de baas te kunnen. In het verleden was dat een volledige fles wijn ad fundum binnentrekken voor een optreden, maar dat bleef gezien de setting gelukkig achterwege. In de plaats daarvan beeldde hij elke songtekst letterlijk uit. Dan voelden we er meer voor om hem, nog zo’n klassieker, het publiek te zien induiken. Het leverde wel betere momenten op. De lage tonen van “Inland Ocean” kwamen beter binnen, maar vooral de samenzang met Ronboy op “Frozen Oranges” zorgde voor een eerste moment van dooi.
Vanaf dat moment ging het enkel in stijgende lijn. “Junk” toonde zich live een van de betere nummers van de nieuwe plaat en de schaarse nummers uit zijn eerste soloalbum Serpentine Prison bleken kledij te zijn die de zanger al comfortabel paste. Niemand, ook niet wie de setlist op voorhand had opgezocht, kon echter voorbereid zijn op het moment dat “I Need My Girl” ons opeens naar de keel zou grijpen. Het is in zijn eenvoud een klassieker die terecht een emotionele siddering door de zaal stuurde. Het publiek ging overstag en toen “Times Of Difficulty” ironisch genoeg in materiaalpech uitmondde, leverde dat een mooi meezingmoment op dat eindelijk de brug tussen publiek, artiest en repertoire sloeg. Een heilige drievuldigheid in elke parochie.
Afsluiten deed Berninger met “Light Years”, misschien wel het laatste nummer van The National dat het tot een klassieker schopte. Het is als een strafschop nemen op vijf meter van de doellijn met een geblinddoekte doelman: die bal kan je er niet naast trappen. Het publiek trakteerde zoveel moois op een dubbele, staande ovatie, maar toch kan het gevoel ons niet loslaten dat de afstand met de zanger pas heel laat helemaal wegviel. Veel van de nummers op Get Sunk zijn ook gewoon beter met een rijkere instrumentatie. Toch werd Berninger als een oude held onthaald. Een man die in gelijke mate zielenroerselen uitstort en heelt. Een alternatieve held die de melancholie van een generatie een stem geeft. Zo iemand gaan we nu ook niet helemaal afvallen vanavond.
Matt Berninger staat op zaterdag 4 juli op Rock Werchter.
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
No Love
Distant Axis
Inland Ocean
Breaking Into Acting
Frozen Oranges
Breaking Into Acting
Silver Springs
Junk
All for Nothing
One More Second
Silver Jeep
Gospel (The National)
I Need My Girl (The National)
Little by Little
Times Of Difficulty
Terrible Love (The National)
Bonnet Of Pins
Light Years (The National)
