© Marie Claesen (archief)
Sudan Archives leerde van jongs af aan viool spelen en begon later muziek te maken op haar iPad. De Amerikaanse heeft intussen drie langspelers uitgebracht, waarvan The BPM de meest recente is. Op die plaat (en eerder werk bij uitbreiding) horen we relatief stevige elektronische muziek, maar ook invloeden uit Afrikaanse folkmuziek en vioolspelers. Als singer-songwriter wist Sudan Archives ook al de aandacht te trekken van onder meer St. Vincent, Ibeyi en Michael Kiwanuka, en stond ze met hen op het podium. De uiteenlopende muziek voelt doorgaans warm en uitnodigend aan, en na het horen van The BPM leek ons een avondje dansen in Botanique een mooi einde van het weekend. Die verwachtingen en meer werden ingelost door Sudan Archives.
Esaro mocht de aanvankelijk zeer magere opkomst opwarmen en liet zich daar niet door doen. Na wat soundscapes vielen de eerste beats in en ging ze helemaal op in haar dromerige donkere elektropop. Het toenemende publiek leek de muziek wel te smaken, maar het bleef wat onwennig doordat de eerste paar meter voor het podium grotendeels leeg bleven. Esaro’s muziek had vaak wat weg van een zweverige clubbeleving zonder de zware beats en dat gevoel werd nog eens versterkt door de dynamische lichtshow. De lichttechnieker werkte voor twee, terwijl Esaro zelf chill overkwam. Haar zien genieten werkte toch een beetje aanstekelijk en op die manier wist Esaro wel haar potentieel te tonen.
Sudan Archives toonde eens ze op podium stond gauw haar muzikale talent. Zonder extra muzikanten wandelde ze het podium op en betrad ze een extra verhoog waarop ze voor het eerst haar viool bespeelde. Viool en zang werden heel vaak gecombineerd, waarbij de Amerikaanse haar viool telkens vast maakte zodat die recht bleef staan tegen haar borst – zelfs als ze hem niet vast had. Ze toonde snel dat ze het instrument goed bespelen kan en wandelde bovendien nog eens vlot over het podium. Het werd al snel duidelijk dat de show een eerder hoog energieniveau zou krijgen en het publiek leek dat niet erg te vinden. Er werd tijdens de eerste paar nummers al aardig bewogen, terwijl Sudan Archives zich ook achter een drumpad, keyboards en andere elektronica begaf. De one woman show werd nog een tikkeltje indrukwekkender, gezien ze zo nu en dan haar bewegingen gepaard liet gaan met geluidseffecten van bewegende robots. Het duurde echter niet lang vooraleer Sudan Archives ook liet merken dat ze er zin in had en haar warme uitstraling leek een extra uitnodiging om mee te zingen op “NBPQ (Topless)”.
De avond werd rijkelijk gevuld met muziek van The BPM, maar ook materiaal van de oudere albums en ep’s baande zich een weg in de setlist. “Nont for Sale” kwam zo als iets rustiger nummer lekker binnen en werd met het vioolgetokkel warm onthaald. Het was een van de weinige nummers die iets rustiger was, dus het duurde niet lang voor Sudan Archives het energieniveau terug omhoog trok. Ondanks dat ze geen uitgebreide praatjes deed, slaagde ze er wel in connectie met het publiek te leggen door bijvoorbeeld met enkelingen in interactie te treden of door het vele gewandel. “Ciara” en “Freakalizer” brachten een nieuwe wind met zich mee, waarbij die tweede net iets donkerder overkwam. Andere nummers waren dan weer heel gelijkaardig aan wat we al gehoord hadden, waardoor die er minder uit sprongen. Doordat er geen andere muzikanten op podium stonden, konden we ook niet eventjes naar hen kijken, maar Sudan Archives slaagde er wel in om de avond op haar schouders te dragen. Want zelfs als het soms wat eentonig aanvoelde, werd het toch nooit saai.
“Come Meh Way” vormde een kantelpunt in de set gezien het een van de bekendere nummers van Sudan Archives is en duidelijk een opzet naar het einde vormde. Het lied werd extra warm ontvangen en niet veel later volgde met “Selfish Soul” het hoogtepunt. Het vioolwerk leek extra in de verf te worden gezet en vormde zo een mooi eerste einde. In de encore ging Sudan Archives er dan weer helemaal voor met twee zeer energieke nummers. “THE NATURE OF POWER” en “THE BPM” waren zo een krachtige kers op de taart die onze drang naar dansen versterkten, maar hierna nog een stapje in de wereld zetten zat er zondagavond jammer genoeg niet in. Sudan Archives toonde wel aan dat ze op zichzelf een heuse show wist neer te zetten waarin ze de energie veelal hoog wist te houden. Dat het zingen vooral werd gecombineerd met vioolspelen en rondwandelen, maakte het wat indrukwekkender en zorgde er ook voor dat ze het publiek wist op te zwepen.
Setlist:
DEAD
NOIRE
YEA YEA YEA
NBPQ (Topless)
TOUCH ME
Nont for Sale
Ciara
COME AND FIND YOU
Freakalizer
MY TYPE
A BUG’S LIFE
MS. PAC MAN
SHE’S GOT PAIN
A COMPUTER LOVE
OMG BRITT
Come Meh Way
HEAVEN KNOWS
Selfish Soul
THE NATURE OF POWER
THE BPM
