Dat Het Zesde Metaal een publiek kan bespelen, daarvan hoef je niemand meer te overtuigen. Afgelopen periode toerde het vijftal doorheen verschillende concertzalen en culturele centra met een nieuwe plaat onder de arm: Het Langste Jaar. Die tour de force van je welste vol pakkende nummers was het laatste wapenfeit van Tom Pintens, die in 2023 overleed aan de gevolgen van darmkanker. Als muzikaal genie ontfermde hij zich vaak over de ingenieuze arrangementen, die de groep ook maakt tot wat ze vandaag is.
Er moest dus een nieuwe doorstart worden gemaakt en de band kreeg er ook enkele nieuwe leden bij: toetsenist/gitarist Kasper Cornelus en bassist Sander Verstraete. Dat ze nog konden optreden, was meteen duidelijk. Maar zat nieuwe muziek maken er nog in? Ja zeker, zo blijkt uit de nieuwe ep Randgevallen. Een collectie van vier gloednieuwe nummers en één cover is het geworden. Tekstueel nog steeds even raak en poëtisch, muzikaal nog altijd tegendraads en gelaagd.
Je kan de ep zien als een bundeling van vijf verhalen over de grote en kleine thematieken in het leven, iets waar de band zich altijd al sterk in toonde. “Service” bijt de spits af met de nodige scheuten ironie. Het nummer over de drang naar reviews en likes allerhande kent een hoog tempo en een refrein dat dagen later nog steeds in je hoofd hangt. De manier waarop Cappelle kleinmenselijke ergernissen over antwoordapparaten en QR-codes bezingt, is ronduit geniaal. Doe daar nog een gitaarversie van het Für Elise-refrein bij en je krijgt een dolkomische rit vol frisse percussie en popfinesse.
“Traagskes Groeien” zet er daarna de rem op en zoomt in op het loslaten van opgroeiende kinderen. Een akoestische gitaar, pedal steel en pakkende melodie vormen het landschap van dit diepmenselijk verhaal waarin menig ouder zich zal herkennen. Dat de tijd genadeloos is, is ook het centrale thema van “Oud En Nieuw”. Op muzikaal vlak is dit het interessantste nummer op Randgevallen. Op een loom ritme en met luchtig klinkende drums wordt ‘de tijd’ in alle vormen en maten bezongen. Wanneer op het einde synthesizers hun intrede doen, wordt het geheel opgetild tot een huzarenstukje waarvan we nu al niet kunnen wachten om het live te horen.
“Label” zegt dan weer veel over de maatschappij vandaag, waarin er met labels wordt rondgestrooid ware het snoepgoed. In het nummer volgen we een personage dat naar eigen zeggen ‘bij de randgevallen thuishoort’, maar alsnog graag een label wil. Ook hier is ironie troef en mag gitarist Filip Wauters uithalen met stevige gitaarpartijen. Kan het daarna nog beter? De cover “Duizend Soldaten” toont van wel. Wauters en Cappelle brachten het nummer van Willem Vermandere al eens live voor het programma Ik Vraag Het Aan. Nu wordt het vereeuwigd op plaat. Nog nooit was de thematiek rond oorlog en vrede zo tastbaar als vandaag, nog nooit was een slotnummer van de band zo verstillend, beklemmend en nodig.
Randgevallen is met andere woorden een verdomd knap staaltje belpop en toont een band die nog steeds in topvorm is. Hulde ook aan Cornelus en Verstraete, die zich als nieuwkomers weten te onderscheiden met spitsvondige toetsen en beklijvende baslijnen. Randgevallen behoort wat ons betreft niet aan de rand, maar aan de top.
Het Zesde Metaal trekt dit najaar nog langs heel wat culturele centra. Meer info vind je op hun website.
Facebook / Instagram / Twitter (X) / Website
Ontdek “Oud En Nieuw”, ons favoriete nummer van Randgevallen, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
