Iedere maand opent de MIRY Concertzaal haar deuren voor muzikanten die onbevreesd de grenzeloze mogelijkheden van klanken en instrumenten verkennen. In samenwerking met Kunstencentrum VIERNULVIER viert MIRY deze avant-gardistische exploratie onder de naam RUISKAMER. De intieme setting van de MIRY, een prachtig pareltje in het centrum van Gent, nodigt uit om muziek en publiek dichter bij elkaar te brengen. Gisteren werd het nieuwe seizoen van RUISKAMER ingezet door twee projecten die alvast de mogelijkheden van hun instrumenten (doedelzak en piano) aftasten.
Brìghde Chaimbeul heeft een duidelijke missie: de vergeten Keltische cultuur van het eiland Skye in Schotland letterlijk nieuw leven inblazen. Met haar small pipes (een zachtere, intiemere versie van de doedelzak die volgens haar uit het Schotse leven verdwijnt) richt ze de aandacht op de kwetsbaarheid van tradities in een wereld die steeds sneller verandert. Ze vond een unieke manier om haar instrument te bespelen: met droneklanken (constant galmende tonen) legt ze verschillende lagen op elkaar met een grote focus op de textuur van het geluid zelf.
Chaimbeuls missie weergalmt in haar keuze voor drone. Waar de folkinvloeden staan voor de trots op traditie in een vergankelijke wereld, omarmt de drone de eeuwigheid. Begeleid door prachtige beelden van landschappen, ouder dan mensenheugnis, wanen we ons in de genadeloze Schotse natuur. Tijdens het voorlezen van een Keltisch verhaal zagen we een eeuwig brandend vuur in het midden van een meer, dat uiteindelijk toch doofde. De kolen bleven echter smeulen. Zo ook blijven de Keltische tradities resoneren. Brìghde Chaimbeuls combinatie van drone, prachtige melodieën en af en toe wat zang liet ons gehypnotiseerd achter.
Na een korte pauze was het tijd voor een heel ander instrument: de piano. Of beter gezegd, vier piano’s, en slechts twee pianisten. New Yorks beeldend kunstenaar en muzikant Charlemagne Palestine en pianovirtuoos Seppe Gebruers zaten elks met benen én armen wijd open tussen twee vleugelpiano’s vol kleurrijke slingers. Deze waren overigens atonaal: Gebruers zweert bij kwarttoonstemmingen, Palestine ontwikkelde een compleet eigen stemming.
Wat volgde was geen klassieke pianodialoog, maar een bevreemdend en tegelijk warm samenspel. Initieel tokkelden ze rustig en zeer stemmig, tot het drama werd opgebouwd. Herhalende patronen werden luider en intenser. De twee heren leken ietwat brutaal te spelen. Atypische melodieën en de twee afwijkende stemmingen zorgde voor een hallucinante klankwereld. Het enige jammere? Na slechts een half uur hielden Gebruers en Paletine het voor bekeken, op een moment dat het publiek er net in geraakte.
30 oktober vindt de nieuwe editie van RUISKAMER plaats met Japanse Vibrafoon- en marimbaspeler Masayoshi Fujita en een samenwerking tussen saxofonist Bertel Schollaert en sound engineer Hein Devos. Het verdere programma vind je hier.
