© CPU – Nathan Dobbelaere
Het gebeurt zelden of nooit dat we een album zonder verpinken vijf sterren geven. New Eves heeft met The New Eve Is Rising wel die eer gehad omdat het een van de meest originele, pakkende platen is van de voorbije jaren. De vier Britse dames uit Brighton hebben een schitterend album gemaakt dat bepaalde godsdiensten en de onderwerping van de vrouw doorheen de voorbije millennia fileert met het scherpste mes. De inspiratie blijft vloeien bij het viertal, zoals het water in de Jordaan waar Jezus werd gedoopt door Johannes De Doper, en we zijn klaar om de twee nieuwe singles eens onder de loep te nemen.
“Red Brick” werd een kleine week na het inblikken van de debuutplaat alsnog opgenomen en we horen er inderdaad die stampende sound in die de hele tijd over dat eerste album gedrapeerd ligt. The New Eves klinkt op deze single ook weer als een compleet verroeste, botte bijl die een dode boom tracht om te hakken, maar die blijft de hele tijd weerstand bieden. Er wordt een heleboel lawaai gemaakt en het lijkt alsof de band gewoon het nummer deels bij elkaar improviseert terwijl de band blijft draaien. Dit is een schijf die onmogelijk twee keer hetzelfde zal klinken. De lelijke rauwheid zit er ook hier weer vingerdik op, maar toegegeven, de overdonderende verrassing van die eerste plaat is wel een beetje weg. Nog steeds wel een dijk van een song!
De tweede single “Whale Station” begint een pak rustiger, maar bij de vier dames uit Brighton hebben we als luisteraar nooit een idee waar het allemaal naartoe zal gaan. Deze song lag al een pak langer te sudderen en toen er een b-kantje werd gezocht voor “Red Brick” was dit een logische keuze voor de band. Oorspronkelijk was de tekst volledig uit het boek Whale Nation van Heathcote Williams genomen, maar door het gebrek aan toestemming voor gebruik brouwde de hele band zelf een gedicht en dus liedjestekst in elkaar. De opzet van deze song is nieuw bij The New Eves; opvallend rustiger en hier en daar horen we zelfs blazers op de achtergrond. Ook hier horen we dat er veel geïmproviseerd werd tijdens de opname en dat het resultaat gewoon is wat het is. Er wordt niet gepoetst of gedweild tot we een cleane song te horen krijgen, eerder integendeel, want we horen urgentie in de stemmen van het viertal, alsof de opnametape op breken stond. De laatste minuut horen we enkel nog een paar pianotoetsen die worden ingedrukt. We vinden het een iets minder geslaagd experiment, maar we zijn al blij dat er bands zijn zoals The New Eves die niet het rechte pad kiezen, maar die zich een weg trachten te zoeken door een reusachtig woud vol wilde monsters en mythische gedrochten.
Op 8 november zakt de band af naar Sonic City in Kortrijk.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
