Hoewel de naam Anesha Birchett als zangeres niet meteen een belletje zal doen rinkelen, is ze een zeer ervaren vrouw in het vak. Haar carrière startte twintig jaar geleden, toen ze met de awardwinnende producer Rodney Jerkins begon te werken aan haar debuutalbum. Ondertussen deed ze het ook achter de schermen van het pop- en r&b-genre goed, want ze begon ook te werken als songwriter en achtergrondzangeres. Haar debuutalbum werd ergens in een lade gestoken vanwege geschillen met haar toenmalige label, maar haar carrière als werkkracht voor andere artiesten zat in de lift. Om maar enkele namen op te noemen: Béyoncé, Tamia, Brandy, … Als ze er niet voor schreef, dan hoorde je haar stem op de achtergrond. Nu, twintig jaar later, kruiste haar pad opnieuw met Jerkins en begon ze opnieuw met hem muziek te maken, nadat ze zelf wel al enkele singles uitbracht. Het resultaat van die samenwerking heet “Mine” en dat verrast op een negatieve manier.
We weten niet goed of ‘verrassen’ de juiste term is, want eigenlijk is “Mine” exact wat je van iemand die al twintig jaar in de r&b- en popwereld zit zou verwachten. Een typerend ritme, een simpel refrein en Birchetts stem onder een gelakt laagje autotune. Begrijp ons niet verkeerd, “Mine” is geen slecht lied, maar op zich is er niks aan te merken en dit keer is dat een negatief kenmerk. Het springt er niet uit in de talentvolle wereld van r&b en klinkt te gepolijst, te perfect. Alsof ze deeg heeft gemaakt en dat in een bakvorm van een ‘perfect liedje’ heeft gegoten en deze single het resultaat was. In een wereld waarin constant muziek verschijnt is dit geen uitspringer, misschien een nummer dat je eens op de radio zal horen, maar dat weer snel uit je hoofd zal verdwijnen. Jammer, want met een cv als dat van Birchett hadden we oprecht meer verwacht.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
